ความทรงจำในลิ้นชัก



          ไดอารี่เล่มบางข้างกระเป๋า
          เก็บลงพร้อมเรื่องเล่าเรื่องเราฝัน
          รูปภาพถ่ายกาลผ่านเนิ่นนานวัน
          พาพบเจอเธอฉันอีกครั้งครา

          กระดาษโน้ตจดสวยด้วยลายมือ
          ปกด้านในหนังสือเขียนไว้ว่า
          “หยิบมาอ่านตอนเหงา”  เมื่อเปิดมา
          ลงวันที่ด้านขวาใต้ข้อความ

          กล่องดนตรีไขลานวางด้านซ้าย
          หมุนทำนองเพลงคล้ายใครเอ่ยถาม
          เธอใช่ไหมคือกวีที่งดงาม
          สร้างนิยามแห่งรักไว้มากมาย

          รู้สึกอยู่อย่างนั้น ฉั น คิ ด ถึ ง
          เฝ้าค้นหาคำหนึ่งซึ่งหล่นหาย
          จากบทกลอน บทกวี บทนิยาย
          คำที่มีความหมายว่ารักกัน

                         “สีเมจิก”
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่