นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง อธิบายความว่าอย่างไร

เคยมีคนตั้งกระทู้นี้มาก่อน ว่า  " นิพพานัง ปรมัง สุขัง " แปลว่า นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง

ผมเคยตั้งกระทู้ ว่า "อยากฟังผู้ที่ได้บรรลุธรรม(โสดาบันขึ้นไป) มาเล่าประสพการณ์ขณะตรัสรู้ธรรม"
มีบางท่านกล่าวว่า ตัวเขาเองไม่ต้องการบรรลุธรรมหรอก  ก็ถือว่าเป็นข้อมูลที่ดี  ผมอยากจะมารีวิวอีกครั้ง ว่านิพพานเป็นสิ่งน่าไปหรือเปล่า  
และอยากฟังมุมมองของหลายๆท่าน ช่วยแสดงความคิดเห็นด้วย 

ก่อนอื่นผมเปลี่ยนชื่อ จากลุงมอย มาเป็น มิสเตอร์มอย  เพราะสังคมไทยเราสมัยนี้ไม่ต้องการเรียกแบบนับญาติ หรือเรียกว่ายกเลิกโซตัส ประมาณนั้น ตามสมัยครับ 

เข้าเรื่องนะครับ    
        คำว่านิพพานในที่นี้ก็หมายถึง การที่ได้บรรลุธรรม เป็นพระอรหันต์แล้ว นั้นแหละ  ถ้าเป็นพระโสดาบัน ก็นับว่าถึงกระแสร์ ไม่ตกรถไฟถึงจะอยู่โบกี่สุดท้าย ในที่สุดก็ไปถึงจุดหมายเดียวกันแต่ช้าหน่อย
       ส่วนคำว่าสุขอย่างยิ่ง หมายถึงอะไร  ความสุขเกิดจากผัสสะ  เมื่อมีผัสสะจึงมีเวทนา สุขเวทนาก็เกิดจากผัสสะ
ในสมัยโบาราณ มีคนกล่าวว่า  การเพรียบพร้อมไปด้วยการอย่างยิ่งยวด ถือว่าเป็นความสุขอย่างยิ่ง  คำว่ากามนอกจากจะหมายถึงทางเพศแล้วก็ยังหมายถึงกามคุณห้า รูปรส กลิ่น เสียงสัมผัสอันน่ารักน่าพอใจ  ถ้าเทียบกับปัจจุบันก็คือ รูปหล่อ พ่อรวย  มีสาวสวยบริการนับสิบนับร้อย ประมาณนั้น  แต่ถ้าเป็นคนแก่ก็คงไม่ใช่ ต้องเป็นคนหนุ่ม รูปหล่อ แรงดี สมบัติเพียบ ประมาณนั้น  
   แต่ก็มีนักปราชกลุ่มหนึ่งบอกว่า ความสุขที่ได้จากกามอันยิ่งยวด  ยังเป็นสุขเพียงแค่ เศษหนึ่งส่วนสิบหก ของการได้ปิติสุข ที่เกิดจากการเข้าปฐมฌาน  เท่านั้น    
   อันนี้ผมก็เชื่อว่าเป็นอย่างนั้น ผมเคยสัมผัสกับสิ่งที่เรียกว่า ปิติสุข  ผมไม่ได้ฌานอะไรหรอก  ตอนนั้นมีลูกคนแรก ดีใจมากจนเกิดคงเรียกว่าปิติ เวลาเดินมันซ่าๆ เย็นไปทั้งตัว เหมือน ในพระสูตรอธิบายในเรื่องปิติที่เกิดขึ้นนั้นแหละ  อันนั้นเป็นแค่ผิวเผิน  

    การทำฌานทำไมถึงมีสุข  เราลองมาคิดถึงองค์ประกอบของฌาน  เมื่อ นิวรณ์ห้าหมดไป  ก็จะเข้าสู่ปฐมฌาน  นิวรณ์ห้าคือกิเลส พระพุทธองค์อุปมาเหมือนตะปูตรึงใจ  เมื่อ นิวรณ์ห้าหมดไป ท่านก็ยังอุปมาเหมือน การได้ชำระหนี้สิน เหมือน การเดินผ่านที่ธุระกันดาน  ย่อมมีความโล่งใจ
    การที่จิตไรซึ่งกิเลส  จิตก็จะเกิดปิติ และเป็นสุขอย่างยิ่ง  จิตที่ฝึกดีแล้วนำความสุขมาให้ นั้นแหละ

ในพระอรหันต์  จิต กับ พระอรหันต์มิใช่สิ่งเดียวกัน  พระอรหันต์ถึงซึ่งนิโรธ  จึงไม่มีสิ่งร้อยรัดจากจิต  ดังนั้น ความสุขที่เกิดขึ้นกับพระอรหันต์ ก็จึงเกิดจากการไม่ถูกร้อยรัดจากจิต  จึงเป็นความสุขที่เหนือความสุขทั้งปวง

ผมเป็นปุถุชนก็คง  จิตนาการได้เท่านี้ ครับ  อยากฟังว่าท่านกัลยามิตรเข้าใจว่าอย่างไร  เพื่อได้ข้อมูลเพื่มเดิม 
การอ่านพระสุตรบางครั้งเราตีความไม่เหมือนกัน อยากได้สิ่งที่ตกผลึกในใจของท่านมากว่า
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่