เป็นอพาร์ทเม้นต์ย่านปทุมธานี ถ.บางขุนนนท์ ขอไม่บอกว่าหอพักชื่ออะไร สภาพค่อนข้างใหม่ มีทั้งหมดสามชั้น ก่อนหน้านี้ มีทีมงานช่างผู้ชายอีกทีมที่อยู่ชั้นแรก แต่เมื่อหอพักในบริษัทสร้างเสร๋จก็ย้ายเข้าไปอยุ่ข้างใน ซึ่งจำนวนพนักงานที่ต้องอยู่มีมากกว่าจำนวนห้องที่มีในบริษัท ทำให้ทีมเราเสียสละอยู่ข้างนอกต่อ ความจริงคืออยู่ในหอพักนั้นอึดอัดกฏระเบียบเยอะ ออกไปไหนไม่ได้ แถมไม่มีรถบริษัทให้ใช้ ถ้าอยู่ข้างนอกจะสะดวกกว่า ดังนั้น พวกเราจึงอยู่ต่อที่อพาร์ทเมนต์แห่งนี้ โดยก่อนหน้านี้ เราอยู่ชั้นสาม ซึ่งเปิดให้ 3 ห้อง คือ ห้อง 305 306 และ 307 อยู่กันห้องละ 4-5 คน ซึ่งถือว่าแออัดมาก เพราะห้องเล็กแต่ด้วยความที่บริษัทหาที่พักให้ไม่ได้เลยจำเป็นต้องอยู่ ทีนี้พอหอพักในบริษัทสร้างเสร็๋จทีมอื่นๆก็พากันย้ายไปอยู่ ก็เหลือทีมเราสี่คน ด้วยความที่ 4 คืนนั้นเราได้สังสรรค์กันจนดึกๆมีเพื่อนเราคนนึงลุกไปเข้าห้องน้ำด้วยความมึนเมา สักพักมันก็ตะโกนออกมาร้องด้วยความตกใจ มันบอกเห็นผู้หญิงมองมาจากข้างบนเพดาน จังหวะกันพวกผมและเพื่อนๆก็เริ่มมองน่ากันด้วยความกลัวคืนนั้นพวกผมไม่ได้นอนกันจนเช้าพอรุ่งเช้าด้วยความอยากรู้ผมจึงถามพี่ข้างห้องถึงประวัติที่นี่พี่เขาบอกตอนอพาร์ทเม้นต์ยังสร้างไม่เสร็จมีผู้หญิงมาผูกคอตายที่อพาร์ทเม้นต์นี้แต่เจ้าของปกปิดไม่ยอมบอกว่าห้องไหน
อาร์พาทเม้นต์