การระลึกชาติหนหลัง แบบไม่ต้องหนกระแสของพราหมณ์.

เช่นพระสูตรนี้ครับ (ย่อ)

...... สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถ บิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมาว่า...

       ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก่อนแต่กาลตรัสรู้ เมื่อเรายังเป็นพระโพธิสัตว์ ยังมิได้ตรัสรู้ เราได้มีความ คิดอย่างนี้ว่า
โลกนี้ถึงความลำบากหนอ ย่อมเกิด  แก่ เจ็บ ตาย ก็เมื่อเป็นเช่นนั้น ไม่มีผู้ใดทราบชัดซึ่งธรรม
เป็นที่สลัดออกจากกองทุกข์ คือ ชราและมรณะนี้ได้เลย เมื่อไรหนอธรรมเป็นที่สลัดออกไปจากกองทุกข์คือ
ชราและมรณะนี้จึงจักปรากฏ ฯ

 ...... ดูกรภิกษุทั้งหลายเราได้มีความคิดอย่างนี้ว่า   เมื่ออะไรหนอแลมีอยู่ ชรา และมรณะจึงมี 
เพราะอะไรเป็นปัจจัย จึงมีชราและมรณะ เพราะการใส่ใจโดยแยบคายของเรานั้นจึงรู้ได้ด้วยปัญญาว่า  
เมื่อชาติแลมีอยู่ ชราและมรณะจึงมี เพราะชาติเป็นปัจจัย จึงมีชราและ มรณะ

นี่แหละคือการระลึกชาติที่ถูกต้อง ส่วนที่เห็นเขาเอาคลิปวีดโอมาลงให้ดูในยูทูป
นั่นเป็นเรื่องของการจินตนาการ และเขื่อกันเอาเอง...