อยากเลิกเป็นโรคซึมเศร้าจะทำยังไงดีคะ?

ไม่แน่ใจว่าเป็นตั้งแต่ตอนไหนแต่รู้ตัวว่าเป็นตอนอายุ13 ตอนแรกก็เป็นการแค่อกหักธรรมดาๆ แต่หลังจากที่โดนอกหักความรู้สึกที่เก็บกดมานานเรื่องความครัวที่แตกแยกเรื่องเพื่อนที่บอกแกล้งและชอบล้อว่าเราดำเราเตี้ย ความรู้สึกที่เก็บกดไว้ทั้งหมดมันระเบิดออกมาจากตอนนั้น ตอนนั้นไม่รู้ว่าคิดอะไรเอาคัตเตอร์มาปาดแขนตัวเองตอนนั้นไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือรู้สึกว่าดีขึ้นเลย หลังจากนั้นก็เริ่มทนไม่ไหวจนไม่ไปโรงเรียนถึงขั้นครูมาตามก็ไม่ไปเรารู้ว่าการทำแบบนี้มันผิด แต่ถ้าจะให้ไปล่ะก็เราคงต้องนั้งร้องไห้จนคนหาว่าบ้าแน่ๆ ต่อมาเราก็เริ่มเปิดใจให้คนใหม่ๆ แต่ไม่ว่ากี่ครั้งๆก็ไม่เคยมีใครที่จะจริงใจแล้วจริงจังกับเราเลย แต่เราก็ไปรู้จักกับคนๆนึงเข้า เขาเป็นคนที่แปลกมาก ผมรกรุงรังไปหมด ผอมมาก แต่ไม่รู้ทำไมเราถึงรู้สึกว่ามันน่าสนใจ หลังจากนั้นเราก็ลองเขาหาด้วยวิธีหลายๆแบบจนตอนนี้เราได้คบกับ มันก็เป็นไปด้วยดี 2 ปีที่คบกันมันยาวนานมากแต่วันนึงแม่ของเราก็พาผู้ชายคนนึงมากินข้าวด้วยที่บ้าน ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่แม่ชอบมากเพราะเขามีเงินและเข้ากับแม่ได้ เเต่เราไม่ได้ชอบคนนั้นเลย วันนั้นเราจำได้ว่าเเฟนของเราพูดประชดประชันใส่เพราะอารมณ์ชั่ววูบเราบอกเลิกไปพร้อมกลับบล็อกไป เราคิดว่ามันคงเป็นความงี่เง่าของเราเองแต่เราแค่อยากให้เขาเชื่อใจเราบ้างว่าเรารักเขามากแค่ไหน หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกับเเฟน 1เดือนเต็มๆมันนานมากแต่ระยะเวลาที่ไม่มีเขาเราก็ไม่ได้รู้สึกดีเลยเรารู้สึกทำอะไรมันก็น่าเบื่อไปหมดรู้สึกขาดอะไรสักอย่าง จนสุดท้ายเราก็กลับมาคบกันแต่ตอนนี้เรากล้าเปิดตัวกันมากขึ้นมันก็ดีอยู่หรอกแต่ความรู้สึกของเราเวลาที่เราน้อยใจเวลาที่เราร้องไห้ความรู้สึกมันดิ่ง อธิบายไม่ถูกแต่มันเหมือนเราอยู่ในทะเลที่ไม่มีจุดสิ้นสุดความรู้สึกที่มันหยุดไม่ได้ไม่ว่าจะพยายามหยุดแค่ไหน ถ้าพูดถึงเรื่องฆ่าตัวตายเราทำมาหลายรอบแล้วเรากินยาแก้แพ้ครึ่งกระปุกแต่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นแค่รู้สึกหัวใจมันปีบตลอดเวลาแล้วก็เจ็บหน้าอกแต่2-3ก็หายเราทำแบบนี้มาหลายรอบจนเราคิดว่าเราทำไปแล้วมันได้อะไร มันก็แค่ให้ตัวเองทรมานแค่นั้นมันไม่มีอะไรดีเลย เราเลยอยากจะขอคำปรึกษาหรือแค่แนะนำก็ได้ว่าเราจะทำยังไงให้โรคนี้มันหายหรือไม่ก็แค่ทำให้มันดีขึ้น
ขอบคุณที่อ่านจนจบ