ใครเป็นแบบเราบ้าง

เราเชื่อว่าหลายคนเป็นแบบเรา เรื่องของเราอาจจะเล็กน้อยเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับเราเครียดมาก เราเป็นลูกคนเดียว พ่อกับแม่แต่งงานกันไม่ได้เกิดจากความรัก แม่บอกเราว่าแม่ไม่พร้อมมีเราเพราะแม่ไม่อยากมีเรากับพ่อ จนเราเกิดมาแม่ก็เอาเราไปฝากไว้กับป้า พอ3ขวบพ่อเราก็เสีย เราไม่ได้อยู่กับแม่ จนเราเรียกป้าว่าแม่ แล้ววันนึงแม่กลับมาเรากลัวมาก ไม่กล้าที่จะเรียกแม่ จนเวลาผ่านไปอะไรมันก็ดีขึ้น จนเราขึ้นประมาณ ป.3 แม่กลับมาอีกทีพร้อมพ่อเลี้ยง พ่อเลี้ยงเขาเป็นคนจีน แม่ย้ายไปอยู่กับพ่อเลี้ยงเรา ให้เราเฝ้าอยู่เฝ้าบ้าน เช้าเวลาไป รร เราต้องเดินไปบ้านป้าเพื่อจะไปกินข้าว (ด้วยความที่เรายังเด็กทำไรกินเองไม่ได้)อยู่แบบนั้นประมาณปีกว่า แม่ก็ย้ายมาอยู่บ้านพร้อมพ่อเลี้ยง แรกๆอยู่ด้วยกันปกติดี พอนานไปคำว่าพ่อเลี้ยงที่ดีไม่มีอยู่จิง เราเกือบโดนตบ เพราะเราหยอกล้อกับแม่ตอนที่เขาทานข้าวอยู่ เราก็เล่นปกติแบบที่เคยเล่น แต่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ พอแม่เลิกกับพ่อเลี้ยงไป เหมือนอะไรก็แย่ขึ้น ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด แม่ไม่มีเวลากินข้าวกับเราแม่ทำงานกับดึกทุกวัน มีวันนึงเรารอกินข้าวกับแม่ เราบอกแม่ว่าเราอยากทานข้าวกับแม่ แม่บอกไม่หิว เราก็บอกว่ากินหน่อยไหม อยากกินกับแม่ อยู่ๆแม่โมโห เข้ามาบีบคอเราเอาข้าวยัดปาก เราร้องไห้เราหายใจไม่ออก สุดท้ายแม่ก็ปล่อย เราร้องไห้หนักมาก คือตอนนั้นเป็นอะไรที่ฝังใจเรามาตลอด จนเวลาผ่านไป คือด้วยความที่ทะเลาะกับแม่บ่อย เราพยายามจะไปเรียน ตจว. พอได้ไป ตจว. เราคิดว่าทำงานดีไหม เราไม่อยากรบกวนแม่มาก มีบ้างที่โทรไปขอเงินแม่ เราทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้รบกวนแม่ที่สุด เราไปอยู่ ตจว. ประมาณ5ปี เราก็ท้องกับแฟน คิดว่าถ้ามาอยู่บ้านมีหลานให้แม่ แม่ก็คงจะไม่อะไรกับเรามาก พอเราย้ายกลับมาอยู่บ้าน เราก็ให้แม่อยู่บ้าน เราไปทำงานข้างนอก ให้แม่เดือนละ3000บาท ด้วยความที่ว่าเงินเดือนเราไม่ถึงหมื่น ค่าใช้จ่ายในบ้านเราก็ออก จนโควิดมาเราตกงานไม่มีงานทำ ต้องมาอยู่บ้านรับจ้างนู้นนี่ที่บ้านบ้าง ได้เงินไม่เยอะ เราก็ไม่ได้ให้แม่ทุกเดือน สิ่งที่เกิดขึ้นคือแม่หงุดหงิดใส่เราเวลาเราถามนู้นนี่ แล้วโยงไปเรื่องเงิน แม่บอกเราว่าไม่ต้องมาเลี้ยงดู เขา เราก็บอกว่าเรามีน้อยก็ให้น้อย แต่บางทีค่าใช้จ่ายในบ้านก็สำคัญ เราเครียดจนต้องไปนั่งร้องไห้คนเดียว เวลาเราพูดไรไป แม่ไม่เคยฟังเรา แม่บอกว่าเราไม่ควรพูด เราควรเป็นฝ่ายฟังอย่างเดียว (ถึงเราเป็นลูกเราก็อยากจะพูดไหม พูดในสิ่งที่เสียใจ) เราทะเลาะกับแม่เกือบทุกวันด้วยเรื่องเงิน แม่บอกว่าแม่ต้องอดทนอยู่กับพ่อเลี้ยงแค่ไหนเพราะเขามีเงิน แม่บอกว่าเป็นเพราะเราที่ไม่ให้แม่มีพ่อเลี้ยงเลยลำบาก เราบอกแม่ว่าถ้าเกิดวันนั้นเราโดนตบละ แม่ก็จะให้เราทนอยู่กับพ่อเลี้ยงแบบนั้นหรอ แม่ชอบพูดเวลาทะเลาะกันว่าเป็นเพราะพ่อเราแม่เลยเป็นแบบนี้ เราเสียใจจนถึงตอนนี้ พูดอะไรไม่ได้เหมือนน้ำท่วมปาก ตอนนี้คือไม่รู้ต้องทำยังไง มันเป็นแบบเดิมทุกวัน