อยากแวะเวียนเขียนคำลำนำเผย
ว่าไม่เคยจะหนีหลบลี้หาย
แต่อาการป่วยย้ำทำวุ่นวาย
ยังมีคลายหายแท้แค่ทรงตัว
นั่งได้แค่ประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น
ต้องกลับผันนอนพักด้วยหนักหัว
ปวดหลังเอวอ่อนล้าตามืดมัว
ช่างน่ากลัวกระไรโรคร้ายนี้
ชายโครงอ่อนอักเสบเจ็บแทบทรุด
จำต้องหยุด ห่างเหินคล้ายเดินหนี
หลายสัปดาห์ลำบากยากเต็มที
เจ็บตรงนี้ปวดตรงนั้นนานนับเดือน
ร้องไห้อยู่ลำพังใครบ้างรู้
ต้องคุดคู้ตะแคงผ่อนแรงเคลื่อน
ใครหมายเยี่ยมห้ามก่อนย้อนคำเตือน
หากเลอะเลือนเดี๋ยวโควิดตามติดมา...
สวัสดีค่ะพี่น้องพ้องเพื่อนทุกท่าน
ใช่ว่าสุวางกลอนแล้วหายนะคะ พอดีมีโรคแทรกซ้อนทำให้นั่งลำบากค่ะ
เลยไม่สามารถมานั่งนานๆเพื่อเขียนกลอนได้ ตอนนี้ค่อยยังชั่วอยู่บ้างแล้ว
เลยแวะมาเล่าเรื่องราวให้ทุกคนรับรู้ว่า คิดถึงเสมอไม่ได้หายไปไหนนะคะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
...มีเรื่องเล่า...