ผมนั้นได้ทำการสอนฟุตบอลให้กับเด็กๆในหมู่บ้าน เป็นการสอนโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย เพราะเล็งเห็นปัญหาของเด็กเยาวชนในสังคมนั้นทั้งติดเกมส์ การพนัน ยาเสพติดและแข่งรถ จึงทำให้ผมเริ่มทำการสอนมาเป็นเวลา9เดือน  งันแรกมีเด็ก5คนผ่านไป2อาทิตย์30คนและปัจจุบัน50คน ผมต้องมาตกงานเพราะสถานการณ์โควิด ทำให้ไม่มีรายได้จึงไม่สามารถสอนเด็กๆได้เหมือนเดิมเพราะต้องกินต้องใช้เช่นกัน  แต่พอนั่งทบทวนสงสารเด็กมากที่อุตส่าซื้อรองเท้าบางคนก็ใส่รองเท้านักเรียนมาซ้อม บางคนร้องให้อยากให้ซ้อมต่อ ทำให้ผมลำบากใจมากอยากสานฝันให้เด็กไปต่อ  อยากให้มีคนมาสนับสนุนบ้างมีใครขี้นำทีครับผมอยู่ได้และจะได้สอนเด็กๆต่อไป ขอบพระคุณครับใครมีคำชี้แจงทีครับ