สวัสดีค่ะ คบกับแฟนมา 1 ปีกว่าค่ะ ตอนนี้กำลังตั้งครรภ์ได้ 3 เดือน (มีภาวะแท้งคุกคามร่วม) ช่วงสถานการณ์โควิดระบาด ที่ทำงานปิด เลยเรื่องจะออกจากงานมาทำขนมขาย แฟนมีงานประจำทำกับทางครอบครัวของเค้า เค้าซื้อเตาอบให้เงินทุนเราซื้อของมาทำขายรวมประมาณ 3-4 พันบาท ในหนึ่งวันเราต้องขับรถไปซื้อของ กลับบ้านมาทำขนมร่วมกับต้องเลี้ยงลูกสาววัย 2 ขวบ+ อีก 1 คน
ทำขนามเสร็จ ช่วง 3-4 โมงก็จะพาขนมไปส่งโดยพาลูกสาวนั่งหน้ารถมอเตอร์ไซค์ไปด้วย กำไรหักต้นทุนก็ได้ไม่เยอะค่ะ 3-4 ร้อยบาทต่อวัน แฟนก็จะชอบถามว่ากำไรวันนี้ได้เท่าไหร่ พอได้น้อยเค้าก็จะหน้างิกหน้างอ จิ๊ปาก ส่ายหัว ถอนหายใจ เชิงไม่พอใจเราเท่าไหร่ คอยพูดบั่นทอนเราก็เราทำยังไม่เต็มที่ ได้กำไรวันละไม่กี่ร้อย แค่ค่ากินก็หมดแล้ว เราไม่กระตือรือร้นอะไรเพราะเราไม่มีภาระ คอยบอกให้เราไปหาที่วางขนมขาย ทั้งๆที่ในทุกวัน เราทำด้วยความตั้งใจ เหนื่อยทั้งอาการแพ้ท้อง และต้องขับรถไปซื้อของไปส่งขนม เค้าชอบทำเหมือนคนไม่เอาไหน เหมือนเราเป็นภาระ เราต้องแบกรับความรู้สึกแบบนี้ต่อไปยังไงดี ?
ต้องรู้สึกยังไงเมื่อแฟนชอบมองว่าเราเป็นคนไม่ได้เรื่อง
ทำขนามเสร็จ ช่วง 3-4 โมงก็จะพาขนมไปส่งโดยพาลูกสาวนั่งหน้ารถมอเตอร์ไซค์ไปด้วย กำไรหักต้นทุนก็ได้ไม่เยอะค่ะ 3-4 ร้อยบาทต่อวัน แฟนก็จะชอบถามว่ากำไรวันนี้ได้เท่าไหร่ พอได้น้อยเค้าก็จะหน้างิกหน้างอ จิ๊ปาก ส่ายหัว ถอนหายใจ เชิงไม่พอใจเราเท่าไหร่ คอยพูดบั่นทอนเราก็เราทำยังไม่เต็มที่ ได้กำไรวันละไม่กี่ร้อย แค่ค่ากินก็หมดแล้ว เราไม่กระตือรือร้นอะไรเพราะเราไม่มีภาระ คอยบอกให้เราไปหาที่วางขนมขาย ทั้งๆที่ในทุกวัน เราทำด้วยความตั้งใจ เหนื่อยทั้งอาการแพ้ท้อง และต้องขับรถไปซื้อของไปส่งขนม เค้าชอบทำเหมือนคนไม่เอาไหน เหมือนเราเป็นภาระ เราต้องแบกรับความรู้สึกแบบนี้ต่อไปยังไงดี ?