ขออนุญาตเล่าปมในชีวิตนะคะ เราเป็นคนประเภทนึงที่กลัวความจนมากๆ
เพราะตอนเด็ก ๆ ที่บ้านเราจน พ่อเราประหยัด แม่เราเก็บเงินไม่อยู่ ใช้จ่ายแต่ละวันน้อยมาก
ตอนเราเรียนประถม เราอยากมีเสื้อผ้าสวยๆใส่ อยากมีบ้านสวยๆอยู่ มีรองเท้าส้นสูงเหมือนเพื่อน
😅 แต่ความเป็นจริงคือ บ้านเราเป็นกระต๊อบมุงด้วยไพหญ้า ไม่มีประตู บ้านอยู่ท่ามกลางสวนยาง
เสื้อผ้าที่ได้ใส่ คือเสื้อผ้า บริจาค จากญาติๆ ตัวที่เขาไม่ใส่แล้ว ของเครื่องใช้ต่างๆก็ญาติให้มา
ฝันอยากไปเที่ยว ก็ได้แค่อาศัยญาติพี่น้อง ติดรถเขาไป อาศัยกินขนม ไปเที่ยวกับเขา 🥺🥺
ลูกของอาเรา ชอบมองว่าเราสกปรก แค่ไปจับตุ๊กตาเขา เขาก็ฟ้องอาเราแล้ว ว่าเราไปยุ่งกับตุ๊กตาเขา
เราไม่มีโอกาศได้ไปเที่ยวเล่นเหมือนเด็กคนอื่น พ่อเราเลี้ยงควาย ในสมัยนั้นนะ เราเลี้ยงตั้งแต่ อ.2 จนถึง ม.3
เราใช้ชีวิตอยู่กับควาย เลิกเรียน ไปเลี้ยงควายจนค่ำ ไปคนเดียว พ่อเลี้ยงเรามาให้เหมือนผู้ชาย 🥺
วันนั้นเป็นวันที่จำขึ้นใจ แม่เราไม่มีเงินให้เราไป รร แม่บอกว่าทั้งบ้านเหลือเงินแค่ 18 บาท จะซื้อน้ำปลาแบบขวดแก้ว
ก็ยังไม่พอ เราไม่ได้เงินไป รร เกิอบทั้งอาทิตย์ เราฝังใจในวันนั้นมาก จนใช้ชีวิตจนๆแบบนั้นมาเรื่อยๆ
พอจบม.6 ช่วงปิดเทอม เราก็รีบลงไป กทม ทำงานโรงงาน เก็บเงินซื้อมอไซฟีโนได้คันนึง มือ 2
จนเข้าเรียนมหาลัย เป็นชีวิตที่แย่อีก 1 จุด เราเรียนครู ซึ่งเป็นเอกการศึกษาปฐมวัย เป็นเอกที่ใช้เงินเยอะมาก
เพราะต้องผลิตสื่อ ค่าหนังสือ เราโดนหัวหน้าห้องด่าตลอดว่าจ่ายช้า เราโทรไปขอแม่ แม่ก็ใช้เวลา 1-2 วันในการจ้าย
ค่าหนังสือให้ เราโดนหัวหน้าต่อว่าในห้องเรียน บางทีจนรู้สึกอายเพื่อน แค่เงินจะกินยังแทบไม่มีเลย 🥺🥺
เราเรียนไปเรื่อยๆ จนถึง มหาลัย ปี 2 เราเริ่มค้าขายออนไลน์ รวมถึงขายหวยใต้ดินด้วย แม่ก็ช่วยเราขาย พอทำให้เรา
พอมีเงิน ลืมตาอ้าปากได้บ้าง บางครั้งเราขายของจนดึก บางทีเราขาดสอบเพราะเชคหวยไม่เสร็จ ถ้าวันไหนหวยออกตรงกับวันสอบ
เราต้องเลือกหวย เพราะถ้าไม่ทำเราก็ไม่มีกิน โชคดีที่เข้าสอบสายอาจสรย์แค่ด่า แต่ยังให้โอกาสเราสอบ ☺️
แต่เพื่อนในห้องชอบว่าเรา ทำไมไม่มาสอบ ทำไมอย่างนั้นอย่างนี้ 🥺 มันจุกในใจมากนะ ที่ไม่รู้จะพูดยังไง
ความจนมันค้ำคอ คนไม่เคยจนไม่เข้าใจหรอก ว่ามันทรมานแค่ไหน โดนล้อแค่ไหน
จนเราจะเรียนจบ ธุรกิจออนไลน์เริ่มดี ฝึกสอน ก็ไปหารายได้เสริมช่วงเลิกเรียนไลฟ์สดขายของต่างๆนาๆ
จนทุกวันนี้เราอายุจะ 26 แล้ว เราหาเงินได้เอง ช่วงนี้หาเงินได้ รวมๆ เดือนละ 3-4 หมื่นต่อเดือน
เรากู้ธนาคาร มาต่อเติมบ้านให้พ่อกับแม่ 2 แสนบาท ทุกวันนี้ยังคงต้องจ่ายธนาคาร อายุครบ 30 ปีถึงจะหมดหนี้
เราไม่เสียใจเลยกะสิ่งที่เลือกทำ คำอวยพรของพ่อของแม่ มันทำให้ชีวิตเราเจริญชึ้นมากๆ 💛
แต่ทุกวันนี้ปัญหามันอยู่ตรงที่ เราหาเงินได้เยอะ แล้วเราใช้เงินเยอะมาก หาเท่าไหร่ก็ใช้
เอาแต่ปมที่เคยเจอ เคยทรมานมา มาเป็นข้ออ้าง เวลาอยากได้อะไรก็ซื้อ ๆ เพราะตอนเด็กไม่เคยได้รับแบบนี้
เราควรทำไงดีคะ เราอยากลบไอ้ปมบ้าๆนี่ออกจากใจของเรา 🥺 มันเป็นปัญหาที่ฝังใจมาตลอด
ความทรงจำอันเลวร้าย 🥺🥺🥺🥺
แก้ปมในใจวัยเด็ก ทำไงดีคะ
เพราะตอนเด็ก ๆ ที่บ้านเราจน พ่อเราประหยัด แม่เราเก็บเงินไม่อยู่ ใช้จ่ายแต่ละวันน้อยมาก
ตอนเราเรียนประถม เราอยากมีเสื้อผ้าสวยๆใส่ อยากมีบ้านสวยๆอยู่ มีรองเท้าส้นสูงเหมือนเพื่อน
😅 แต่ความเป็นจริงคือ บ้านเราเป็นกระต๊อบมุงด้วยไพหญ้า ไม่มีประตู บ้านอยู่ท่ามกลางสวนยาง
เสื้อผ้าที่ได้ใส่ คือเสื้อผ้า บริจาค จากญาติๆ ตัวที่เขาไม่ใส่แล้ว ของเครื่องใช้ต่างๆก็ญาติให้มา
ฝันอยากไปเที่ยว ก็ได้แค่อาศัยญาติพี่น้อง ติดรถเขาไป อาศัยกินขนม ไปเที่ยวกับเขา 🥺🥺
ลูกของอาเรา ชอบมองว่าเราสกปรก แค่ไปจับตุ๊กตาเขา เขาก็ฟ้องอาเราแล้ว ว่าเราไปยุ่งกับตุ๊กตาเขา
เราไม่มีโอกาศได้ไปเที่ยวเล่นเหมือนเด็กคนอื่น พ่อเราเลี้ยงควาย ในสมัยนั้นนะ เราเลี้ยงตั้งแต่ อ.2 จนถึง ม.3
เราใช้ชีวิตอยู่กับควาย เลิกเรียน ไปเลี้ยงควายจนค่ำ ไปคนเดียว พ่อเลี้ยงเรามาให้เหมือนผู้ชาย 🥺
วันนั้นเป็นวันที่จำขึ้นใจ แม่เราไม่มีเงินให้เราไป รร แม่บอกว่าทั้งบ้านเหลือเงินแค่ 18 บาท จะซื้อน้ำปลาแบบขวดแก้ว
ก็ยังไม่พอ เราไม่ได้เงินไป รร เกิอบทั้งอาทิตย์ เราฝังใจในวันนั้นมาก จนใช้ชีวิตจนๆแบบนั้นมาเรื่อยๆ
พอจบม.6 ช่วงปิดเทอม เราก็รีบลงไป กทม ทำงานโรงงาน เก็บเงินซื้อมอไซฟีโนได้คันนึง มือ 2
จนเข้าเรียนมหาลัย เป็นชีวิตที่แย่อีก 1 จุด เราเรียนครู ซึ่งเป็นเอกการศึกษาปฐมวัย เป็นเอกที่ใช้เงินเยอะมาก
เพราะต้องผลิตสื่อ ค่าหนังสือ เราโดนหัวหน้าห้องด่าตลอดว่าจ่ายช้า เราโทรไปขอแม่ แม่ก็ใช้เวลา 1-2 วันในการจ้าย
ค่าหนังสือให้ เราโดนหัวหน้าต่อว่าในห้องเรียน บางทีจนรู้สึกอายเพื่อน แค่เงินจะกินยังแทบไม่มีเลย 🥺🥺
เราเรียนไปเรื่อยๆ จนถึง มหาลัย ปี 2 เราเริ่มค้าขายออนไลน์ รวมถึงขายหวยใต้ดินด้วย แม่ก็ช่วยเราขาย พอทำให้เรา
พอมีเงิน ลืมตาอ้าปากได้บ้าง บางครั้งเราขายของจนดึก บางทีเราขาดสอบเพราะเชคหวยไม่เสร็จ ถ้าวันไหนหวยออกตรงกับวันสอบ
เราต้องเลือกหวย เพราะถ้าไม่ทำเราก็ไม่มีกิน โชคดีที่เข้าสอบสายอาจสรย์แค่ด่า แต่ยังให้โอกาสเราสอบ ☺️
แต่เพื่อนในห้องชอบว่าเรา ทำไมไม่มาสอบ ทำไมอย่างนั้นอย่างนี้ 🥺 มันจุกในใจมากนะ ที่ไม่รู้จะพูดยังไง
ความจนมันค้ำคอ คนไม่เคยจนไม่เข้าใจหรอก ว่ามันทรมานแค่ไหน โดนล้อแค่ไหน
จนเราจะเรียนจบ ธุรกิจออนไลน์เริ่มดี ฝึกสอน ก็ไปหารายได้เสริมช่วงเลิกเรียนไลฟ์สดขายของต่างๆนาๆ
จนทุกวันนี้เราอายุจะ 26 แล้ว เราหาเงินได้เอง ช่วงนี้หาเงินได้ รวมๆ เดือนละ 3-4 หมื่นต่อเดือน
เรากู้ธนาคาร มาต่อเติมบ้านให้พ่อกับแม่ 2 แสนบาท ทุกวันนี้ยังคงต้องจ่ายธนาคาร อายุครบ 30 ปีถึงจะหมดหนี้
เราไม่เสียใจเลยกะสิ่งที่เลือกทำ คำอวยพรของพ่อของแม่ มันทำให้ชีวิตเราเจริญชึ้นมากๆ 💛
แต่ทุกวันนี้ปัญหามันอยู่ตรงที่ เราหาเงินได้เยอะ แล้วเราใช้เงินเยอะมาก หาเท่าไหร่ก็ใช้
เอาแต่ปมที่เคยเจอ เคยทรมานมา มาเป็นข้ออ้าง เวลาอยากได้อะไรก็ซื้อ ๆ เพราะตอนเด็กไม่เคยได้รับแบบนี้
เราควรทำไงดีคะ เราอยากลบไอ้ปมบ้าๆนี่ออกจากใจของเรา 🥺 มันเป็นปัญหาที่ฝังใจมาตลอด
ความทรงจำอันเลวร้าย 🥺🥺🥺🥺