เพิ่งเรียนจบมาค่ะ คณะเราสายงานไม่เยอะ จบมาช่วงแรกได้งานแต่พอดีพ่อทำบ้านพ่ออยากให้ช่วยดูช่างก่อน พอบ้านเสร็จเราก็หางานมีไปสัมภาษณ์บ้างแต่ก็ไม่ตรงตำแหน่ง ก็ว่างหลายเดือนทำงานบ้านให้พ่อแม่ทุกอย่าง แต่คือเราอยากไปทำงานต่างประเทศและเรียนภาษาแต่ช่วงนี้รอรับปริญญาเลยว่าจะหางานเก็บเงินรับปริญญาเองพอรับเสร็จจะทำเรื่องหรือเรียนภาษาทำเรื่องต่างๆเพื่อนไปต่างประเทศ แต่คือพ่อพูดว่า ไปต่างประเทศก็ไม่เห็นจะรวยกลับมาเงินหมดก็ต้องหางายทำเหมือนเดิม ไม่มั่นคงถ้าจะไปเมืองนอกจะเรียนให้จบป.ตรีทำไม คนอื่นจบป.4เขายังไปได้เลย แล้วก็บอกให้เราไปสอบ ก.พ. สอบราชการต่างๆ ซึ่งกดดันเรามากเพราะเราไม่คิดจะรับราชการแต่แรกอยู่แล้ว คือแกก็จะอ่านพวกงานราชการต่างๆที่เขาเปิดสัมสมัครให้เราได้ยิน บอกให้เราเอาไปดูไปสมัคร แค่คือตอนนี้เรากำลังจะสัมภาษณ์งานที่ตรงสายเรา แต่แม่กะพี่สาวเราเข้าใจและสนับสนุน (พี่สาวเราทำงานที่เกาหลี) และพี่เราจะซับพอต คือเราตั้งใจว่าจะไปทำงานที่เกาหลีก่อนเพื่อนจะเก็บตังและหาลู่ทางไปทำงานฝั่งยุโรปอเมริกา คือเรามีแนวคิดที่ว่า เราอยากออกไปใช้ชีวิตของเรา ดิ้นร้นนทางของเรา ไม่ต้องมาคอยเลี้ยงดูคือหาเงินส่งให้แหละแต่เราจะไม่ได้มาดูแลเราก็ไปใช้ชีวิตของเรา คือพ่อแม่เขาไม่ใช่เจ้าของชีวิตเราเพราะเขาเลือกที่จะมีเรา พอเรียนจบไม่ใช่จะต้องเดินตามทางหรือมาดูแลทำกับข้าวซักผ้ารีดผ้าถูบ้านให้งี้ เราวางแผนไว้ว่าเราจะไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศ แต่คือพ่อเขาอยากให้เราอยู่ใกล้ๆ ได้ดูแล เขาบอกว่าพี่ก็ไม่อยู่แล้วเราก็จะไม่อยู่อีกหรองี้  จะทำไงดี คือตอนนี้การอยู่บ้านมันไม่มีความสุขอ่า ไม่รู้พ่อแกจะหางานมาให้ดูอีกตอนไหน มันเป็นการยัดเยียดเรามากๆ คือไม่อยากอยู่บ้านเลยตอนนี้

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและแสดงความคิดเห็นนะค่ะ