เริ่มเรื่องเลยละกันเหตุการณ์นี้เพิ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนเลย เราทำงานขายของร้านๆแห่งหนึ่งแต่ด้วยร้านที่เราทำงานอยู่มีแค่เราอยู่ร้านคนเดียวที่ต้องดูแลทั้งร้าน พอดีมีลูกค้าหญิงคนนึงเค้ามากับลูกชายกัน2คน เค้ามาซื้อสมุด1เล่มราคา20บาทแล้วเค้าจ่ายแบงก์500เนื่องร้านเราเพิ่งเปิดได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงร้านเราเลยไม่มีแบงก์ร้อยพอสำหรับถอนแล้วเงินสำรองในการขายของวันอื่นๆเจ้าของร้านเค้าก็เก็บไปแล้วเราเลยไม่มีเงินสำรองในการทอนค่ะ เราเลยถามว่า “มีแบงก์ร้อยมั้ยคะ”เราพูดด้วยน้ำเสียงปกติเลยไม่ได้ทำท่าทีว่าไม่พอใจอะไรเลย แล้วจู่ๆลูกค้าผู้หญิงก็ขึ้นเสียงกับเราว่า”ไม่มี ไปแลกให้หน่อยสิ” เราตอบด้วยน้ำเสียงแบบปกติ”ไม่ได้ค่ะ หนูต้องเฝ้าร้านค่ะร้านมีหนูอยู่แค่คนเดียวค่ะ” (ที่เราไม่สามารถออกไปแลกให้ได้ ก่อนที่เราจะมาทำงานที่นี้ พี่พนักงานคนเก่าเค้าเล่าว่าเคยออกไปแลกเงินให้ลูกค้าสรุปของโดนขโมยไปเกือบร้อยกว่าบาท เค้าเลยเตือนเราว่าห้ามออกไปแลกเงินให้ลูกค้าเด็ดขาด) แล้วจู่ๆลูกค้าผู้หญิงเค้าโมโหเราที่ไม่ยอมทำตามสั่งเค้า เค้าเลยจึ้นเสียงใส่เราอีก “ฉันมาซื้อของร้านคุณ ทำไมคุณถึงแลกเงินให้ฉันไม่ได้” แล้วก็เค้าพูดกับลูกเค้าว่า “ไม่ต้องซื้อ”แล้วกระชากแขนลูกชายเค้าแรงมาก เราเห็นหน้าน้องว่าเจ็บมากเรารู้สึกสงสารน้องเลยค่ะ ที่เล่าเรามาทั้งหมดก็แค่นี้ค่ะถ้าเราผิดก็คงที่เราไม่ได้เตรียมเงินทอนให้พอเอง แต่เราแค่สงสัยเฉยๆว่าเราถามว่ามีแบงก์ร้อยมั้ยคะ? ทำไมถึงต้องขึ้นเสียงใส่กันด้วย