ทำไมทุกคนต้องมีความรัก

ไม่คิดว่าแค่อยากลองเล่นแอพๆนึง เพื่อคลายเหงาเฉยๆ ก็โสดมานานอ่ะเนอะตั้งแต่สมัยเรียน ไม่คิดว่าพอมาเล่นแอพนี้จะทำให้ตัวเองเสียใจ เจ็บปวดได้ขนาดนี้ เกลียดความรู้สึกแบบนี้อ่ะ

ย้อนดูรูปเก่าๆพร้อมแคปชั่น อ่านละนั่งนึก ว่าตอนนั้นเราเพ้อถึงใครกันนะ เราอกหักจากใครกันนะ แล้วมานั่งไตร่ตรองได้ว่า อืม มันก็แค่คนคุยอ่ะเนอะ ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป เวลาทำให้เราลืมทุกสิ่ง แม้ว่าตอนนั้นเ

ก็เป็นคน คนนึงที่เสียใจมาก่อน เจ็บปวดกับความรักมาก็มากพอสมควร จนวันนี้เหมือนจะไม่เจอใครเลยที่ทำให้รู้สึกดี ใครสนใจคุยกันไหม เงื่อนไข : 1. เพศหญิง ไม่จำกัดอายุ สถานะโสด 2. คุยกันโดยไม่ต้องเปิดเผยหน้าต

เป็นคนนึงที่มักจะโดนเเม่เปรียบเทียบกับคนอื่นอยู่เสมอ บางทีการที่เราตั้งใจทำมันดีที่สุดเเล้วเเต่มันก็ได้เเค่นั้นอะ เราเองก็อยากให้เขาชมเเต่ดันถูกเปรียบเทียบว่าทำไมไม่เหมือนคนอื่นล่ะคำพูดพวกนี้ของเเม่ทำ

ครุ่นคิดอยู่นานค่ะ ว่าคนนิสัยแบบนี้เป็นบุคคลประเภทไหนกันนะ มาเข้าเรื่องเลยนะคะ คร่าวๆคือ รุ้จักกันมา 4-5ปี แรกๆที่รุ้จัก คือ เป็นคนรักสนุก ชอบเข้าสังคม เฮฮา ปาร์ตี้ กิน เที่ยว ไปไหนไปกันตลอด คุยสนุกส

คือเราก็งงกะตัวเอง อยากหาคนมาคุยด้วยก่อนนอน แต่ไม่อยากผูกมัดกับใคร  กลัวว่ามีใครเเล้วจะไปไม่รอดแล้วต้องมานั่งเสียใจตอนหลัง เลยไปกวนเพื่อน กวนพี่มาคุยเป็นเพื่อนก่อนนอน  คุยเเล้วมีความสุขดีนะ

อยากมีคนคุย แค่คุยกันเฉยๆ ไม่ต้องเห็นหน้า อยากมีคนคอยแชร์เรื่องราวในแต่ละวัน อยากมีคนคอยฮีลใจ

ลืมไปเลยว่าอกหักอยู่ แก้วิจัยจนลืมว่าตัวเองอกหักอยู่ 😆😆 พอแก้ผ่านเข้าเล่ม เอ้าลืมไปเลยว่าอกหัก แต่ก็กลับมาเสียใจอยู่ดี

ตามหัวข้อเลย เหมือนตอนนี้กับมาโฟกัสงานทำงานให้หนักเข้าไว้ เวบามีคนมาคุยกะไม่ค่อยคุยนานจะพยายามหาจุดตัดบท หรือ ชินกับคนเดียวไปแล้ว เวลามีใครมาหยอดคือกะมียิ้มนะแต่ไม่ได้เขินหรือใจเตินแรงแบบเมื่อก่อน หรื

.