เมื่อไหร่ละครไทยจะกล้าแหกคอกหลุดจากกรอบเดิม?

ตั้งแต่อดีตยันปัจจุบัน  ยังคงอยู่ในกรอบเดิมๆ ไม่กล้าออกมาจากเซฟโซน  

- พล็อตเรื่อง  95% ต้องมีพระเอก นางเอก ทุกเรื่อง    มีอยู่แค่ไม่กี่เรื่องที่ใช้ตัวเอกแบกเรื่องไว้  เช่น ทองเนื้อเก้า เรือนซ่อนรัก   เลือดข้นคนจาง  
อยากเห็นเรื่องที่ไม่มีพระเอกนางเอก  ใช้แค่ตัวนำเป็นตัวเดินเรื่อง  หรือเรื่องที่พระเอกนางเอกอายุ 60+  ไม่ต้องมีพระนางรุ่นเล็กมาแก้เลี่ยน   หรือเรื่องที่พระเอกนางเอกหน้าตาบ้านๆธรรมดาๆ  รูปร่างอ้วน ผอม เตี้ย ไม่มีดั้ง เหมือนคนปรกติในชีวิตจริง  ไม่ต้องสวยหล่อเหมือนเทพบุตรนางฟ้า   

-นักแสดง  มีการผูกขาดแบ่งแยก ว่าคนนี้คนนี้ต้องเล่นบทนี้เท่านั้น โดยเฉพาะบทพระเอกนางเอก  ถ้าข้ามไปเล่นบทอื่นที่ด้อยกว่า เด่นน้อยกว่า หรือเล่นละครช่วงเช้า สาย บ่าย เย็น ถือว่าเป็นขาลง ลดเกรด ลดศักดิ์ตัวเอง เวลาแสดงฉากสกปรกโทรมๆก็ห่วงสวยห่วงหล่อกันมากกว่าความสมจริง  นี่มันยุคไหนสมัยไหนแล้ว ค่านิยมนี้น่าจะหายไปตามกาลเวลา 
อยากเห็นนักแสดงเล่นบทที่หลากหลาย เหมาะสมกับคาแรคเตอร์ตัวเองเหมือนในต่างประเทศ   ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับบทพระเอกนาง  เช่น เรื่องนี้เล่นเป็นพระเอกนางเอก  เรื่องต่อไปอาจเล่นเป็นตัวประกอบเดินผ่านหน้ากล้อง ออกแค่ไม่กี่ฉาก  เป็นคนใช้ เป็นพ่อแม่ พี่ป้าน้าอา  เป็นลูกน้อง ลูกกระจ๊อก  ฯลฯ  และสามารถพลิกสลับกลับมารับบทพระเอกนางเอกได้อีก

-ผู้จัด  ผู้กำกับ คนเขียนบท  กล้าที่จะสร้างสรรค์ผลงานที่ฉีกแหวกแนว ออกนอกเซฟโซนของตัวเอง 
อยากเห็นค่ายเจ๊ไก่  คุณจ๋า  คุณหนิง  คุณดาว   ทำละครบู๊ระห่ำ เข้าป่า ปิ้งไก่ เผากระท่อม เช่น  คมแฝก รุกฆาต เดือนเดือด ชุมแพ เสาร์ห้า สารวัตรเถื่อน ฯลฯ  กำกับฯโดยป้าแจ๋ว คุณแอ๊ว  เขียนบทโดย อ.ศัลยา อ.แอ๊นท์  คุณบ๊วย ชมนาด  อัจฉรียา  
ค่ายโคลีเซี่ยม ไนท์บีเวอร์  อาหลอง   ทำละครดราม่าน้ำเน่ายุงชุม แย่งผู้ชาย ร้ายๆแรงๆ เช่น ดาวพระศุกร์ สุดแค้นแสนรัก กรงกรรม แรงเงา ดอกส้มสีทอง เรยา ฯลฯ   หรือแนวรอมคอม รักโรแมนติค เช่น  สูตรเสน่หา อุ้มรัก รัตนาวดี ในฝัน สะใภ้จ้าว ฯลฯ   หรือแนวพีเรียดฟอร์มยักษ์ เช่น สี่แผ่นดิน  มาลัยสามชาย บุพเพสันนิวาส ฯลฯ

คนดูจะได้เห็นอะไรใหม่ๆที่แตกต่างจากเดิม    แต่คงเป็นไปไม่ได้ เพราะรสนิยมการดูละครของคนไทยเปลี่ยนยากมาก  ขืนแหวกแนวสร้างสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ดูตาม้าตาเรือ เรตติ้งได้ล่วงระนาวยิ่งกว่าหุ้นตก  เอเจนซี่คงบ๊ายบายกันเป็นแถว