ทำไมคนถึงมองการแบ่งแยกชนชั้นของวงการบันเทิงเป็นเรื่องปกติ?

นักแสดงหลายคนในวงการบันเทิงเกาหลี จะผ่านการเรียนด้านการแสดงมาหนักมาก
จากอิทธิพลที่ได้รับมาจากฝั่งเมกาค่ะ ทั้งศาสตร์และศิลป์ในการแสดงความลุ่มลึก มีโรงเรียนสอนการแสดงเยอะมากในเกาหลี

และคณะสาขาการแสดงในมหาวิทยาลัยเยอะมากด้วยเช่นกันค่ะ ทำให้คนเกาให้ความสำคัญอย่างมากกับนักแสดง
เพราะหลายคนกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ผ่านการเคี่ยวกรำอย่างหนักจริงๆพึงจะได้แสดง ถ้าสังเกตอีกจะเห็นว่าโรงละครเวทีในเกาหลีเยอะมาก

นักแสดงหลายคนเริ่มมาจากจุดนั้น เพราะใช้ทักษะเยอะมากสำหรับละครเวที การคัดตัวทุกอย่างถ้าไม่มีเส้นสายจริงคือคัดกันสายตัวแทบขาด
ไม่อยากเทียบแต่ลองเทียบกับวงการบันเทิงไทยค่ะ นักแสดงไทยหลายคนแทบไม่ผ่านการเรียนการแสดง มีแต่ไม่เทคคอร์สสั้นก่อนเปิดกล้อง

ไม่ก็ทำเวิร์คช็อปสั้นๆ หลายคนเริ่มมาจากแมวมองหน้าตาก่อน แทบไม่ผ่านการเรียนการแสดงเลยหน้าตาดีได้แสดงเป็นตอหินเยอะมาก ความสนใจในอินเนอร์การแสดงมาอย่างหลัง ซึ่งจะต่างกับของเกาหลีพอสมควร ไม่ใช่ว่าเกาหลีไม่มีแบบนี้แต่มีก็คือน้อยมากละอาการไม่หนักเท่า ที่แสดงแข็งๆ

วงการบันเทิง ไปจนหนังของเกาหลีตอนนี้เลยไปแตะถึงจุดออสการ์ได้แล้วไงคะ ที่นี้พอมาพูดถึงการที่ไอดอลข้ามมาฝั่งการแสดง
อย่างที่กล่าวข้างต้นนักแสดงเกาหลายคนจุดเริ่มต้นคือเรียนการแสดงแต่เด็ก เคี่ยวกรำด้านนี้โดยเฉพาะ ในขณะที่พวกไอดอลไม่ใช่ว่าไม่เรียน

แต่ความจำเพาะไม่เท่ากับพวกที่แสดงแต่เด็ก เพราะต้องแบ่งเวลาไปเรียนเต้น ร้อง เพิร์ฟ คนเกาเลยมองว่าไอดอลส่วนใหญ่โดยเฉพาะคนที่ข้ามสายมาแต่ได้รับบทนำหลัก ช่องใหญ่เลยไม่เคยเว็บดราม่างี้ จะเป็นเส้นสายเพราะเกิดจากความไม่เชื่อใจ ถ้าใครแสดงดีก็แล้วไป แต่ถ้าใครข้ามมาแสดงแต่เล่นไม่ดี ก็เจอสับเละ จากเหตุผลข้างบน กว่าไอยูจะได้รับการยอมรับด้านการแสดงก็ไม่นานมานี้นะคะ จนมาบทที่คิลเรียบคนเกายอมรับเยอะจริงๆก็เรื่อง My Mister ที่อวยกันเยอะมากเรื่องทักษะการแสดง