โดนพ่อไล่ให้ไปอยู่กับย่าค่ะ

ยาวนิดนึงนะคะเราแค่อยากระบายเราขอเล่าก่อนนะคะว่าเราเป็นคนนึงที่กลัวการถูกทอดทิ้งมากๆตอนเด็กๆเรามีปมฝังใจค่ะ คือปมนี้มันเริ่มตอนพ่อกะอม่เราแยกทางกันค่ะส่วนเราก็ยังเด็กแต่พอรู้ประสีประสาค่ะพ่อเราเอาเรไปทิ้งไปว้กับยายบ้างน้องของปู่เราบ้างอาเราบ้างทิ้เราไว้กะทุกคนที่พอจะทิ้งได้ค่ะแล้วพ่อเราก็จะกายไปเป็นอาทิตย์ๆแล้วจะกลับมารับเราค่ะแต่พอรับเราเสร็จพ่อก็จะเอาเราไปไว้กะญาติเราต่อค่ะเราไม่เคยได้อยู่กะพ่อเลยด้วยซ้ำค่ะแต่เราไม่เคยโกรธพ่อเลยเพราะยายบอกเราว่าพ่อต้องทำงานเราวนอยู่กับการต้องไปอยู่กับคนนู้นคนนี้จนเราได้มาอยุ่กะยายอย่างจริงจังค่ะเพราะเราโดนน้องปู่ที่มีศักดิเป็นย่าของเราทำร้ายร่างกายค่ะถึงมันจะไม่เยอะมากหรือบาดเจ็บแต่มันก็ฝังใจนะคะเราเลยเป็นเด็กที่ไม่ค่อยสนิทกะใครเลยค่ะไปอยุ่กะอาอาเราก็ปล่อยเราทิ้งๆให้เราอยู่บ้านคนเดียวบ้างอะไรบ้างเราเลยมาอยู่กะยายและตาเรามีญาติที่อายุเท่าเราเราชอบไปเล่นกะญาติคนนั้นตลอดค่ะจากเด็กที่ไม่มีใครเล่นเ้วพอมีเพื่อนเราก็ออกทุกวัน/ปเล่นกับเพื่อนแต่ทางผู้ใหญ่ที่เป็นเหมือนป้าเราจะถามเราทุกวันว่าพ่อจะมารับตอนไหนทำไมทิ้งตัวปัญหาไว้กะคนแก่เราโดนทุกวันเลยค่ะกับคำพุดแบบนี้แต่เราก็ไม่ได้บอกตาหรือยายเราก็ออกไปเล่นเหมือนเดิมจนวันกนึ่งเพื่ินขิงเราที่เป็นญาติพูดกับเราว่าเราไม่เล่นกับเด็กที่โดนพ่อกับอม่ทิ้งค่ะเราก็ฝังใจมาเลยไม่กล้าออกจากบ้านไม่กล้าออกไปเล่นแล้วพอพ่อมากาเราป้าของเราก็มาบ้าแล้วพูดว่าเมื่อไรจะเอาตัวปัญหาไปหรือจะทิ้งไว้แบบนี้เราจุกกับคำว่าตัวปัญาและคำว่าโดนทิ้งมากค่ะเราเลยฝังใจมาแต่เด็ก
พอเราเข้าป1พ่อกะอท่เราก็คืนดีกันเราเีใจมากเลยค่ะจากเด็กที่ไม่ได้อยู่กะพ่อแม่พอทั้งสองกลับมาอยู่เ้วยกันเราดีใจมากเราจำความรู้สึกนั้นได้แม่นค่ะเรากิยู่กับท่ายมาถึงปัจจุบันแต่ระหว่างอยู่พ่อเราก็ชอบดุเราว่าเราเราเอาไปอยู่กะย่าบ้างถึงเค้าจะมารับเราแต่มันก็เหมือนการโดนทิ้งค่ะทุกคนอาจะมองว่าแต่ไปิยู่ไม่กี่เดือนแต่สำหรับเราที่โดนพูดแบบนั้นมาแต่เด็กแล้วมันฝังใจมันก๋แย่มากถึงเราจะยอมไปอยุ่อต่เราก็ไม่มีความสุขเลยค่ะความรู้สึกคือเราถูกทิ้งอีกแล้วหรอพาอจะกลับมารับไหมเราคือตัวปัญหาหรือป่าวนะแต่ล่าสุดพ่อให้เราเก็บกระเป๋าไปิยู่กะอย่าแล้วยังใชคำว่าต่างๆแต่คำที่พ่อพูดมันไปเหมือนเที่เราโดนเด็กแลวตอนนี้เราทำไรไม่ถูกถาพตอนเด็กที่โดนว่ามันขึ้นว่าเราอาจจะเก็บกดไปหรืออะไรแต่เรารู้สึกส่าเรากำลังถูกทิ้ง เราไม่ได้จะมาอะไรแค่อยากระบายเท่านั้นเนาไม่ได้เป็นซึมเศร้าหรืออะไรนะคะเราเคยไปหาหมอแล้วแต่เราแค่มรแปลในใจที่เกิดจากพ่อและแม่ค่ะ