ผมควรจะทำยังไงกับชีวิตของผมในตอนนี้ดีครับ

ผมชื่อต้าครับตอนนี้ผมอายุ17ปีเรียนอยู่ที่กศน.เพราะว่าผมลาออกจากโรงเรียนเพราะโดนบลูลี่หนักมากผมโดนทั้งครูเพ่งเล็งที่จะจับผิดผมแล้วก็โดนเพื่อนบลูลี่เยอะแยะมากจนผมทนไม่ไหวเลยออกมาผมชอบโดนพ่อมองว่าโตไปไร้อนาคตโตไปก็คงเลี้ยงตัวเองไม่รอดในบางครั้งเวลาพ่อเมาพ่อผมจะสบประมาทผมตลอดจนผมเป็นโรคซึมเศร้าแต่ผมก็ไม่บอกไครหรอกเพราะบอกไปยังไงก็ไม่มีไครสนใจผมอยู่แล้วมีครั้งนึงผมเคยตั้งใจจะทำบางอย่างมาพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่าผมก็มีดีในด้านนี้บ้างนะแต่พอพ่อผมเห็นงานผมก็สบประมาทผมว่าไอ้งานจิบจ้อยแค่นี้จะไปทำไรได้มันขายไม่ได้ด้วยซ้ำมันทำให้ผมหมดไฟในการทำสิ่งต่างๆไปเลยผมรู้สึกไม่อยากจะมีขีวิตอยู่แล้วครับไม่ว่าผมพยายามยังไงพ่อผมก็ไม่เข้าใจผมสักทีพ่อที่ไม่เคยเข้าใจลูกเลยไม่รู้เลยว่าลูกต้องการอะไรแม้แต่ขนาดผมแพ้อะไรบ้างพ่อผมไม่เคยรู้เลยผมอยากจะตายๆไปสะผมพอแล้วผมทนพวกนี้มา4ปีได้แล้วผมท้อแท้จนแทบจะไม่อยากทำอะไรแล้วครับผมควรจะทำยังไงต่อไปดี