สับสนกับชีวิตค่ะ ไม่รู้จะเอายังไงดี ขอข้อคิดดีๆหน่อยค่ะ

กระทู้คำถาม
            จขกท สับสนว่าอนาคตจะไปในทางไหนดีค่ะ ขอเล่าก่อนว่าเราเรียนจบจากไทย และไปแลกเปลี่ยนต่างประเทศสองปี(พวกทำงานพาททาม คอสภาษา เราเรียนจบคอสภาษาสูงสุดที่นั่นแล้ว ถ้าต่อจากนี้คือต้องไปสายอาชีพเท่านั้นค่ะ) และเราเจอแฟนเราที่นั่นเค้ากำลังจะจบมหาลัย ตอนเขากลับ(แฟนไม่ได้อยู่ไทยค่ะ เป็นคนต่างประเทศ)เขาบอกไม่อยากได้ long distance เราเลยเลิกกันค่ะ แต่หลังจากนั้นเกือบห้าเดือนเรากลับมาคบกันใหม่ ด้วยความที่ตัดกันไม่ขาด เหมือนยิ่งไกลยิ่งรักมากขึ้น เราก็โอเคค่ะ คบกันแต่เป็นรักทางไกลแบบจริงๆเลย จากนั้นหนึ่งปี เราตัดสินใจกลับไทยค่ะ เพื่อจะหางาน และ อยู่ใกล้เค้า ไปหากัน ทำงานใกล้กันมากขึ้น เพราะเราคิดว่าความสัมพันธ์ของพวกเราตอนนี้ค่อนข้างไปในทางจริงจังแล้ว ซึ่วเราอยากทำงานสายการบิน หรือสมัครงานในประเทศเพื่อนบ้านค่ะ แต่เราพลาดค่ะ ไม่มีที่ไหนเปิดรับสมัครเพราะช่วงนี้โรคระบาดเยอะ และไม่ได้เจอเค้ามาปีครึ่งแล้วค่ะจากสถานการณ์โควิด ซึ่งงานที่มีเราก็ไม่อยากได้เพราะเรารู้สึกไม่เข้ากับเราค่ะ และเรารู้สึกเหมือนเราเศร้าทุกวันที่เรากลับประเทศมา ใจเราคืออยากกลับไปต่างประเทศมากๆ  เราเลยเริ่มปรึกษาแฟนเรา
          เราปรึกษาเค้าตรงๆค่ะ ว่าถ้าเรากลับไป เราจะเลิกกันหรือเปล่า คำตอบเค้าคือ ไม่เลิกเพราะเค้ามีบ้านอยู่ที่นั่น ไปหาก็ได้ เดี๋ยวเค้าตามมา เค้าขอเวลาสร้างตัวก่อน( ตอนนี้เค้ากำลังบ้างานเลยค่ะ เล่นหุ้น) แต่ถ้าเราไปประเทศอื่นที่มันต้องเสียสละหลายอย่างในชีวิตมากเกินไป เพื่อที่จะได้เจอกันสักครั้ง เช่น เวลา เงิน งาน บลาๆ ถึงตอนนั้นคงเลิก เราก็โอเคกับคำตอบนะคะ มันคือคำตอบที่ตั้งอยู่บนความเป็นจริง  ทีนี้มาถึงจุดที่เราสับสน เราคิดทุกวันเลยค่ะ ว่าเราควรหางานที่ไทยหรือประเทศเพื่อนบ้าน เพื่อรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้ไหม (ถึงเราไปเค้าก็บอกไม่เลิกก็จริง แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้ค่ะ จังหวัดเดียวกัน บ้านเดียวกันยังเลิกกันก็มี) ซึ่งถ้าเราได้งานในโซนนี้ ถึงความรักจะพัง แต่เราได้ประสบการณ์การทำงานค่อยข้างตรงสายที่เราจบมาจากมหาลัย เราสามารถเอาไปต่อยอดได้ แต่คงต้องรอโควิดดีขึ้นก่อน ซึ่งไม่รู้เมื่อไหร่ กับอีกทางที่เราคิดคือเรากลับไปประเทศที่เราจากมา และสมัครเรียนในสายวิชาชีพที่เค้าขาด และขอทำงานประเทศนั้นต่อ แต่นั้นเท่ากับว่าเราเปลี่ยนสายงานของเราไปเลย มันทำให้เราลังเลว่าเราจะทิ้งสิ่งที่เรียนมาที่ไทยหรอ เพราะนี้คือการเปลี่ยนสายเริ่มเรียนใหม่หมด แล้วถ้าเราเรียนไม่ไหวและล้มเหลวหล่ะ เราต้องกลับไทยมาตอนอายุ30กว่า และไม่มีประสบการณ์การทำงานตรงสายเราเลยหรอ ใครจะรับเราทำงานล่ะ ด้วยวันและอายุขนาดนั้นแล้ว  นี่คือสิ่งที่เราคิดค่ะ เราจึงมาขอความเห็นในนี้ค่ะ แต่ใจเรา เราอยากกลับไปค่ะ ถึงขั้นปรึกษาพ่อขออนุญาตเรียบร้อยแล้ว ที่บ้านไม่มีปัญหาค่ะ. ปัญหาอยู่ที่เรา เราสับสนค่ะ พิมพ์ผิดยังไงก็ขอโทษไว้ก่อนนะคะ พอดีเราพิมพ์ในโทรศัพท์ และพยายามตรวจดูแล้ว
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่