ปวดหัว บ้านเราเเต่เราไม่ได้อยู่

ปกติเราเป็นคนไม่เชื่อเรื่องลี้ลับเลยค่ะ คือว่า เราย้ายไปอยู่บ้านอีกหลังเราจะเรียกว่าบ้านเล็กเพราะเป็นบ้านหลังเเรกก่อนจะสร้างบ้านหลังใหม่ขอเเทนชื่อว่าบ้านใหญ่นะคะ บ้านหลังนั้นจะมีคนชอบมาเห็นผี เราก็ไม่เคยเชื่อเลย เพราะไม่เคยเจอ น้องบ้านข้างๆจะชอบมาพูดด้วยว่าเห็น อาทิตย์ที่เเล้ว น้องเเกก็มาอยู่เป็นเพื่อนต้องสาวเรา น้องสาวเรากะนางเป็นเพื่อนสนิทกัน วันนั้นน้องเราไปนอนคนเดียวนางเลยมาอยู่ด้วย ละนางเห็นมีผญ.เเก่ๆ คอสตูมผีไทย มายิ้มเเล้วเคาะหน้าต่าง เเต่เห็นคนเดียว น้องเราไม่เห็น ละก็จะพขเจอรูปเเบบเสียงซะมากกว่า ล่าสุดเมื่อวานเรานอนกะน้อง อยู่ๆก็มีเสียงเดินบนหลังคา สักพักก็เสียงเดินขึ้นบันได บ้านเราเป็นบ้านเเบบว่าชั้นล่างเป็นปูนชั้นบนเป็นไม้ บันไดก็เป็นไม้ ถ้าคนเดินได้ยินเเน่นอน ละต่อมาก็มีเสียงเดินรอบบ้าน เรากะน้องกลัวมาก จนต้องโทรหาพ่อ เค้าเล่นเราตั้งเเต่5ทุ่มยันตี2  พอพ่อเรามาถึง พ่อเพิ่งก้าวเข้าบ้าน พ่อเรามีเซนส์ พ่อว่า อยู่ได้ยังไง ขนพ่อลุกหมดเเบเว พ่อเลยบอกว่า กลับบ้านใหญ่ให้ไวที่สุด เราเลยไม่ได้หยิบอะไรมาบ้าง พอเช้าพ่อก็ไปปรึกษาลุงลุงเราเป็นคนธรรมมะธรรมโมมาก มีเซนส์ สามารถคุยกะผีได้ เเกก็มาเล่าให้ฟังว่า คนนั้นเป็นผญ.เเก่ๆเค้ามาอยู่ตอนบ้านไม่มีคนอยู่มา3ปีเเล้ว เเกกโกรธที่เราไปอยู่ทั้งๆที่เป็นบ้านเรา เราอยากได้ของที่บ้านนั้น เเต่เราไปไม่ได้ เพื่อนบ้านก็รู้เห็นมาตลอด เเต่ไม่บอกเรา เราอยากได้บ้านคืน บ้านมันเป็นบ้านเรา เราต้อลทำยังไง กลับไปนอน ไปสู้ดีไหม หรือจ้างคนไปเก็บของละมานอนบ้านใหญ่ ช่วยคิดหน่อย