เรื่องอาจจะยาวนิดนึง แต่เราขอระบายนิดนึเถอะค่ะ อย่างๆน้อยเราก็อยากมีคนรับฟัง
คือเราขอท้าวความก่อนนะคะ พ่อแม่เราแยกทางกันตอนเราอายุประมาณ7-8ขวบ เราเลยอยู่กับพ่อ จนเราอยู่ป.4เราเลยย้ายมาอยู่กับแม่อีกที่นึง ซึ่งก็มีแม่ พ่อใหม่ แล้วก็ลูกของพ่อใหม่ค่ะ แต่เราก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เข้าใจ เพราะเขาดีกับเรามากตอนแรก ซื้ออะไรให้กิน พูดดี จนแบบลูกเขาน้อยใจ (เป็นรุ่นพี่เราค่ะ ห่างกัน3ปี) เขาก็เคยมาพูดกับเราอ่ะค่ะว่าแบบเมื่อก่อนพ่อเขาแล้วก็น้า(ชื่อแม่เรา) ซื้อขนมมาให้พี่ตลอดแหละ แต่พักนี้คือเขาซื้อให้แต่เราพูดดีแต่กับเราอ่ะ พี่เขาเลยน้อยใจ [คือพี่เขาเรียกแม่เราว่าป้าน้าค่ะ แต่เราก็เรียกพ่อใหม่ว่าพ่อนี่แหละ] จนเวลาผ่านไปประมาณ2ปี พี่เขาก็จบม.3 เลยย้ายไปอยู่กับแม่แท้ๆเขาที่บ้านเก่า(เมียเก่าพ่อ) เลยมีแค่เรา แม่เรา แล้วก็พ่อใหม่ เราก็อยู่กันมาเรื่อยๆค่ะ จนประมาณเราอยู่ม.3 พ่อใหม่กับแม่เราก็ทะเลาะกันแทบทุกวัน บ่นเราบ้าง ว่าเราบ้าง ว่าแบบไม่ทำงานอะไรยังงี้อ่ะค่ะ แต่ตามจริงเราก็ทำแหละ แต่อาจจะไม่ทำขนาดเท่าที่เขาพอใจ (ที่ผ่านมาก็มีทะเลาะกันบ้าง บ่นเราบ้างค่ะ แต่น้อย แต่ช่วงนี้คือบ่อยมาก) ด้วยความที่ครอบครัวมีฐานะที่ไม่ค่อยดีค่ะ มีปัญหาเรื่องการเงินบ่อย ทำให้ทั้งพ่อและแม่ทุกข์ใจบ้าง หงุดหงิดบ้าง เวลาก็ผ่านมาเรื่อยๆค่ะ จนถึงวันเกิดเราตอนอายุ15 แม่กับพ่อใหม่ก็พาเราไปเป็นเหมือนงานวัดอ่ะค่ะ(ตรงกับงานปีใหม่พอดี) แล้วนั่งรถมอเตอร์ไซต์กัน พ่อเราขับ แล้วก็แม่ แล้วก็เรา เราก็เล่นโทรศัพท์ แม่เราก็เล่นโทรศัพท์ แล้วเราเหลือบไปเห็นในโทรศัพท์แม่ที่แม่แชทอยู่ ข้อความที่เราเห็นคือ แม่บอกว่า ก็หนูเป็นเมียพี่ หนูคือแบบสตั้นไปเลยอ่ะ คำถามเข้ามาในหัวแบบตู้มม แต่หนูก็ไม่ได้ถามอะไร แต่หลังจากวันนั้นหนูก็พยายามสืบมาเรื่อยๆ คอยแอบเข้าไปดูแชทบ้างไรบ้าง คือแม่เขาไม่ได้คุยคนเดียว และประโยคที่คุยก็มีสื่อไปทางลามกบ้าง เราคือใจแตกสลายไปเลยอ่ะ คนที่ห้ามเรามีแฟน คนที่คอยสอนเราในวันนั้นอ่ะ แต่วันนี้สิ่งทีเขาทำ เราแบบ..จุกมาก เราเคยคุยกับแม่แต่เป็นการพิมพ์แชทคุยกันอ่ะค่ะ เราก็บอกแบบว่า ทำไมทำยังงี้ ไม่เป็นไรหนูจะให้อภัยแม่ แต่แม่เลิกเหอะนะ อะไรประมาณนี้ค่ะ เขาก็บอกว่า เอาใหญ่ละ แม่ก็ไม่ได้คุยแล้วอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ (พ่อเราก็รู้ เราก็ไม่รู้นะคะว่ารู้ได้ยังไง แต่พ่อเคยแบบเกือบจะลงไม้ลงมือกับแม่เลย) จนเวลาผ่านไป เหมือนเวลาทำให้เรากับแม่และพ่อก็กลับมาคุยกันปกติเหมือนเดิมค่ะ จนตอนนี้ ปัจจุบันเราอายุ16-17 เราก็รู้ค่ะว่าที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้แม่ก็ยังคุยตลอด คุยแล้วก็ลบแชท แต่เราก็ได้แต่เก็บไว้อ่ะค่ะ เราเล่าให้ใครฟังก็ไม่ได้ บอกแม่ก็กลัวจะเกิดเหตุการณ์แบบเดิมอีก เราก็ได้แต่ต้องจัดการกับความรู้สึกตัวเองค่ะ
แต่ที่เราบอกว่าไม่ไหว เพราะตอนนี้ก็มีปัญหาเข้ามาอีก คือเราต้องเรียนต้องจ่ายค่าเทอมกับค่าหอค่ะ แล้วแม่เราต้องหาคนเดียว พ่อใหม่เราไม่เคยมีส่วนช่วยในเรื่องค่าใช้จ่ายเราค่ะ อาจจะเลี้ยงข้าวบ้าง ส่วนพ่อแท้ๆเรา เราขอเงินเขาก็จะบอกว่าไม่มีต้องจ่ายค่าบ้าน แม่เราก็เลยบอกว่ายืมก่อนเดี๋ยวคืนพรุ่งนี้ เขาเลยยอมโอนมา เราเลยมีจ่ายค่าไป เหลือแต่ค่าเทอม แม่เราก็เหนื่อย เรารู้ เลยมีหลายครั้งที่เราคิดว่าถ้าเราไม่อยู่ แม่ก็ไม่ต้องมาเหนื่อยเพราะเรา
เราอยากจะปรึกษาค่ะว่าเราควรจัดการกับความคิดนี้ยังไง หรืออย่างน้อยๆเราขอแค่ระบายก็ได้ เราแบบคิดมาตลอดว่าเราพึ่งอายุเท่านี้เองอ่ะ ทำไมต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้ด้วย
(เพิ่มเติม ในหน้าที่แม่ แม่เราทำได้ดีมากค่ะ ดูแลเรา ปกป้องเรา)
ขอแค่ระบายก็ยังดีค่ะ
คือเราขอท้าวความก่อนนะคะ พ่อแม่เราแยกทางกันตอนเราอายุประมาณ7-8ขวบ เราเลยอยู่กับพ่อ จนเราอยู่ป.4เราเลยย้ายมาอยู่กับแม่อีกที่นึง ซึ่งก็มีแม่ พ่อใหม่ แล้วก็ลูกของพ่อใหม่ค่ะ แต่เราก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เข้าใจ เพราะเขาดีกับเรามากตอนแรก ซื้ออะไรให้กิน พูดดี จนแบบลูกเขาน้อยใจ (เป็นรุ่นพี่เราค่ะ ห่างกัน3ปี) เขาก็เคยมาพูดกับเราอ่ะค่ะว่าแบบเมื่อก่อนพ่อเขาแล้วก็น้า(ชื่อแม่เรา) ซื้อขนมมาให้พี่ตลอดแหละ แต่พักนี้คือเขาซื้อให้แต่เราพูดดีแต่กับเราอ่ะ พี่เขาเลยน้อยใจ [คือพี่เขาเรียกแม่เราว่าป้าน้าค่ะ แต่เราก็เรียกพ่อใหม่ว่าพ่อนี่แหละ] จนเวลาผ่านไปประมาณ2ปี พี่เขาก็จบม.3 เลยย้ายไปอยู่กับแม่แท้ๆเขาที่บ้านเก่า(เมียเก่าพ่อ) เลยมีแค่เรา แม่เรา แล้วก็พ่อใหม่ เราก็อยู่กันมาเรื่อยๆค่ะ จนประมาณเราอยู่ม.3 พ่อใหม่กับแม่เราก็ทะเลาะกันแทบทุกวัน บ่นเราบ้าง ว่าเราบ้าง ว่าแบบไม่ทำงานอะไรยังงี้อ่ะค่ะ แต่ตามจริงเราก็ทำแหละ แต่อาจจะไม่ทำขนาดเท่าที่เขาพอใจ (ที่ผ่านมาก็มีทะเลาะกันบ้าง บ่นเราบ้างค่ะ แต่น้อย แต่ช่วงนี้คือบ่อยมาก) ด้วยความที่ครอบครัวมีฐานะที่ไม่ค่อยดีค่ะ มีปัญหาเรื่องการเงินบ่อย ทำให้ทั้งพ่อและแม่ทุกข์ใจบ้าง หงุดหงิดบ้าง เวลาก็ผ่านมาเรื่อยๆค่ะ จนถึงวันเกิดเราตอนอายุ15 แม่กับพ่อใหม่ก็พาเราไปเป็นเหมือนงานวัดอ่ะค่ะ(ตรงกับงานปีใหม่พอดี) แล้วนั่งรถมอเตอร์ไซต์กัน พ่อเราขับ แล้วก็แม่ แล้วก็เรา เราก็เล่นโทรศัพท์ แม่เราก็เล่นโทรศัพท์ แล้วเราเหลือบไปเห็นในโทรศัพท์แม่ที่แม่แชทอยู่ ข้อความที่เราเห็นคือ แม่บอกว่า ก็หนูเป็นเมียพี่ หนูคือแบบสตั้นไปเลยอ่ะ คำถามเข้ามาในหัวแบบตู้มม แต่หนูก็ไม่ได้ถามอะไร แต่หลังจากวันนั้นหนูก็พยายามสืบมาเรื่อยๆ คอยแอบเข้าไปดูแชทบ้างไรบ้าง คือแม่เขาไม่ได้คุยคนเดียว และประโยคที่คุยก็มีสื่อไปทางลามกบ้าง เราคือใจแตกสลายไปเลยอ่ะ คนที่ห้ามเรามีแฟน คนที่คอยสอนเราในวันนั้นอ่ะ แต่วันนี้สิ่งทีเขาทำ เราแบบ..จุกมาก เราเคยคุยกับแม่แต่เป็นการพิมพ์แชทคุยกันอ่ะค่ะ เราก็บอกแบบว่า ทำไมทำยังงี้ ไม่เป็นไรหนูจะให้อภัยแม่ แต่แม่เลิกเหอะนะ อะไรประมาณนี้ค่ะ เขาก็บอกว่า เอาใหญ่ละ แม่ก็ไม่ได้คุยแล้วอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ (พ่อเราก็รู้ เราก็ไม่รู้นะคะว่ารู้ได้ยังไง แต่พ่อเคยแบบเกือบจะลงไม้ลงมือกับแม่เลย) จนเวลาผ่านไป เหมือนเวลาทำให้เรากับแม่และพ่อก็กลับมาคุยกันปกติเหมือนเดิมค่ะ จนตอนนี้ ปัจจุบันเราอายุ16-17 เราก็รู้ค่ะว่าที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้แม่ก็ยังคุยตลอด คุยแล้วก็ลบแชท แต่เราก็ได้แต่เก็บไว้อ่ะค่ะ เราเล่าให้ใครฟังก็ไม่ได้ บอกแม่ก็กลัวจะเกิดเหตุการณ์แบบเดิมอีก เราก็ได้แต่ต้องจัดการกับความรู้สึกตัวเองค่ะ
แต่ที่เราบอกว่าไม่ไหว เพราะตอนนี้ก็มีปัญหาเข้ามาอีก คือเราต้องเรียนต้องจ่ายค่าเทอมกับค่าหอค่ะ แล้วแม่เราต้องหาคนเดียว พ่อใหม่เราไม่เคยมีส่วนช่วยในเรื่องค่าใช้จ่ายเราค่ะ อาจจะเลี้ยงข้าวบ้าง ส่วนพ่อแท้ๆเรา เราขอเงินเขาก็จะบอกว่าไม่มีต้องจ่ายค่าบ้าน แม่เราก็เลยบอกว่ายืมก่อนเดี๋ยวคืนพรุ่งนี้ เขาเลยยอมโอนมา เราเลยมีจ่ายค่าไป เหลือแต่ค่าเทอม แม่เราก็เหนื่อย เรารู้ เลยมีหลายครั้งที่เราคิดว่าถ้าเราไม่อยู่ แม่ก็ไม่ต้องมาเหนื่อยเพราะเรา
เราอยากจะปรึกษาค่ะว่าเราควรจัดการกับความคิดนี้ยังไง หรืออย่างน้อยๆเราขอแค่ระบายก็ได้ เราแบบคิดมาตลอดว่าเราพึ่งอายุเท่านี้เองอ่ะ ทำไมต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้ด้วย
(เพิ่มเติม ในหน้าที่แม่ แม่เราทำได้ดีมากค่ะ ดูแลเรา ปกป้องเรา)