อยากขอคำแนะนำจากเพื่อนๆ เราโดนสามีนอกทั้งกายและใจ
คือแฟนเราเป็นลูกจ้างร้านอาหาร ซึ่งแม่เราเองเป็นคนฝากงานให้เค้า ทั้งร้านคือรู้จักเราหมด เพราะเมื่อก่อนเราก็ไปทำหลังเลิกงาน จนเมื่อเดือนกุมภาปลายๆเดือนที่ผ่านมา เริ่มมีข่าวมาว่าแฟนเรากับเด็กในร้านเกินกว่าคำว่าพี่น้องนะ เราด้วยเป็นคนไม่พูด เก็บข้อมูลไว้ แฟนเราไม่ได้มีอะไรที่เปลี่ยนไปเลย ยังคงทำตัวเหมือนเดิม เราเลยตัดทิ้งไปไม่สนใจคงโดนปั่นอีกแล้วแน่ๆ จนมาเกือบๆกลางเดือนมีนาแฟนเราเริ่มกลับบ้านดึกขึ้น จากปกติร้านปิดตี1 ไม่เกินตี2 ถึงบ้าน หลังๆมากลับบ้าน ตี3 ตี4 ขยับไปจนตี5 เราเริ่มถามบวกกลับเอาข่าวก่อนหน้ามาคิดว่าจะจิงหรอ เค้าบอกตลกที่ผ่านมาเคยมีเรื่องนี้ไหมละ 10ปีที่ผ่านมาไม่เคยมีนะ อย่าเชื่อคนอื่น ให้เชื่อพี่ ฟังได้แต่อย่าเก็บมาคิด เราก้อปล่อยเวลาไปจนวันที่ 26 มีนา เราเดินเข้าบ้านซึ่งก่อนเข้าห้องได้ยินเสียงคุยโทรศัพท์เราเลยยืนฟัง เสียงเค้าคุยว่า "ครับๆพี่ตื่นแล้ว กำลังอ่าบน้ำจะรีบไป จ้าเดี่ยวพี่รีบไปนะ" เราก้อยืนรอถาม เค้าก็โมโหไม่มีอะไร เราทะเลาะกันหนักจนสุดท้ายเลยไปที่ร้าน เรียกเด็กคนที่สงสัยมาถาม เด็กตอบใช่คะ คบกันอยู่ได้เดือนนึงแล้ว ระยะเวลากับข่าวที่ได้ยินมาคือตรงกัน เหตุการณ์วันนั้นจบด้วยแฟนเราขอเวลา เราถามขอเพื่ออะไร เค้าตอบว่าขอให้เรา3 คนได้ใช้เวลาได้ไหม เราเองมีส่วนที่ทำให้เค้าเป็นแบบนี้ เราบังคับเค้ามากเกินไป ไม่สนใจความรู้สึก ไม่เคยสนใจว่าเค้าเหนื่อยไหม เค้าท้อไหม แต่เด็กคนนั้นเข้าใจเค้าทุกอย่าง เราเลยตอบว่าได้งั้นตอนนี้เราต้องไปทบทวนตัวเอง ส่วนเด็กคนนั้นตอบว่าหนูไม่เลิก หนูรักพี่เค้า เราเลยถามว่าแล้วยังไง พี่ต้องเลิกใช่ไหม เด็กนั้นตอบว่า "ถ้าพี่สบายใจพี่ก็ทำ" (สาเหตุเรื่องที่บังคับพอคุยกันแล้วมันคือเรื่องที่เราให้เค้าขับแกรปช่วงโควิดรอบแรก จนรอบสองเพราะตลาดปิด อะไรที่ทำได้ก็ควรทำ สรุปแล้วแฟนเราก็ไม่ได้ขับนะ อยู่บ้านกินเงินเก่า)
หลังจากวันนั้นแทนที่ทุกอย่างจะดีขึ้นเพราะเราจับได้ แต่เปล่าเลย เด็กนั้นเริ่มเปิดตัวเอง โดยที่แฟนเราก็ไม่ทำอะไร พูดแค่ว่าพี่ไม่ได้อะไรแล้วไม่ต้องไปสนใจปล่อยมัน จนวันที่ 6 เมษา เราวางแผนไปทะเลกันก่อนเกิดเรื่อง พอถึงวันก็ไปกันปกติแต่พาน้องๆไปด้วยไม่ไปกันสองคน วันนั้นคือเราตัดสินใจกินจนเมาไม่มีสติ น้องๆเล่าว่าเราดึงทุกอย่างออกมาพูด ตลอดเวลาเกือบ11ปีเรามีอะไรที่เก็บไว้บ้าง แฟนเราร้องไห้ขอโอกาส จะไม่ทำอีก พอมีสติเราก็คุยกันตกลงจะเริ่มใหม่ สุดท้ายจนมาถึงวันนี้ 4พฤษภา เราดูโทศัพท์เค้าอีกครั้งโดยเค้าไม่ทันตั้งตัว สรุปแล้วเค้ายังคุยกันอยู่ เราเลยตัดสินใจโทไปคุย เด็กนั้นบอกแฟนเราขอโอกาส ถ้ารักให้อดทน มันจะดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้ตั้งใจจะบอกเลิก แต่ทุกคนบังคับ เด็กนั้นบอกยอมทุกอย่างอยู่ในสถานะนี้ได้ ขอแค่แฟนเราไม่เลิก คุยแบบพี่น้องก็ยอม เราเสียใจหนักมากโอกาสที่ให้ไปมันไม่ได้ช่วยให้เค้าคิดได้ เราเหมือนโง่ซ้ำๆ เราถามเค้าว่าทำไมว่ะ การมีเราแค่คนเดียวมันยากมากหรอ แล้วที่ผ่านมาก็ไม่เคยทำแบบนี้นิ แล้วทำไมละ ทำไมเพิ่งมามีแบบนี้ในปีที่ 11 ถ้าเราไม่ดีทำไมถึงไม่เลิกกันไป ยื้อไว้แบบนี้แล้วแอบมีอีกคนทำไม เค้าตอบเหมือนเดิม ขอโทษ ขอโอกาส เค้าจะหยุดทุกอย่างเลย ให้โอกาสเค้าอีกครั้งเค้าจะไม่ทำให้เสียใจอีก
เราไม่รู้แล้วว่าควรทำไงต่อ เหมือนความไว้ใจที่มันพังลงไปรอบเราพยายามเชื่อใจอีกครั้ง

ก็พังอีกรอบ เสียใจกว่าครั้งแรกที่รู้เรื่องคือทำไมเราถึงโง่ จะ11ปีแล้ว มันไม่มีค่าเลยหรอ ทำไมถึงยังยอมให้คนอื่นเข้ามา
สามีนอกใจ
คือแฟนเราเป็นลูกจ้างร้านอาหาร ซึ่งแม่เราเองเป็นคนฝากงานให้เค้า ทั้งร้านคือรู้จักเราหมด เพราะเมื่อก่อนเราก็ไปทำหลังเลิกงาน จนเมื่อเดือนกุมภาปลายๆเดือนที่ผ่านมา เริ่มมีข่าวมาว่าแฟนเรากับเด็กในร้านเกินกว่าคำว่าพี่น้องนะ เราด้วยเป็นคนไม่พูด เก็บข้อมูลไว้ แฟนเราไม่ได้มีอะไรที่เปลี่ยนไปเลย ยังคงทำตัวเหมือนเดิม เราเลยตัดทิ้งไปไม่สนใจคงโดนปั่นอีกแล้วแน่ๆ จนมาเกือบๆกลางเดือนมีนาแฟนเราเริ่มกลับบ้านดึกขึ้น จากปกติร้านปิดตี1 ไม่เกินตี2 ถึงบ้าน หลังๆมากลับบ้าน ตี3 ตี4 ขยับไปจนตี5 เราเริ่มถามบวกกลับเอาข่าวก่อนหน้ามาคิดว่าจะจิงหรอ เค้าบอกตลกที่ผ่านมาเคยมีเรื่องนี้ไหมละ 10ปีที่ผ่านมาไม่เคยมีนะ อย่าเชื่อคนอื่น ให้เชื่อพี่ ฟังได้แต่อย่าเก็บมาคิด เราก้อปล่อยเวลาไปจนวันที่ 26 มีนา เราเดินเข้าบ้านซึ่งก่อนเข้าห้องได้ยินเสียงคุยโทรศัพท์เราเลยยืนฟัง เสียงเค้าคุยว่า "ครับๆพี่ตื่นแล้ว กำลังอ่าบน้ำจะรีบไป จ้าเดี่ยวพี่รีบไปนะ" เราก้อยืนรอถาม เค้าก็โมโหไม่มีอะไร เราทะเลาะกันหนักจนสุดท้ายเลยไปที่ร้าน เรียกเด็กคนที่สงสัยมาถาม เด็กตอบใช่คะ คบกันอยู่ได้เดือนนึงแล้ว ระยะเวลากับข่าวที่ได้ยินมาคือตรงกัน เหตุการณ์วันนั้นจบด้วยแฟนเราขอเวลา เราถามขอเพื่ออะไร เค้าตอบว่าขอให้เรา3 คนได้ใช้เวลาได้ไหม เราเองมีส่วนที่ทำให้เค้าเป็นแบบนี้ เราบังคับเค้ามากเกินไป ไม่สนใจความรู้สึก ไม่เคยสนใจว่าเค้าเหนื่อยไหม เค้าท้อไหม แต่เด็กคนนั้นเข้าใจเค้าทุกอย่าง เราเลยตอบว่าได้งั้นตอนนี้เราต้องไปทบทวนตัวเอง ส่วนเด็กคนนั้นตอบว่าหนูไม่เลิก หนูรักพี่เค้า เราเลยถามว่าแล้วยังไง พี่ต้องเลิกใช่ไหม เด็กนั้นตอบว่า "ถ้าพี่สบายใจพี่ก็ทำ" (สาเหตุเรื่องที่บังคับพอคุยกันแล้วมันคือเรื่องที่เราให้เค้าขับแกรปช่วงโควิดรอบแรก จนรอบสองเพราะตลาดปิด อะไรที่ทำได้ก็ควรทำ สรุปแล้วแฟนเราก็ไม่ได้ขับนะ อยู่บ้านกินเงินเก่า)
หลังจากวันนั้นแทนที่ทุกอย่างจะดีขึ้นเพราะเราจับได้ แต่เปล่าเลย เด็กนั้นเริ่มเปิดตัวเอง โดยที่แฟนเราก็ไม่ทำอะไร พูดแค่ว่าพี่ไม่ได้อะไรแล้วไม่ต้องไปสนใจปล่อยมัน จนวันที่ 6 เมษา เราวางแผนไปทะเลกันก่อนเกิดเรื่อง พอถึงวันก็ไปกันปกติแต่พาน้องๆไปด้วยไม่ไปกันสองคน วันนั้นคือเราตัดสินใจกินจนเมาไม่มีสติ น้องๆเล่าว่าเราดึงทุกอย่างออกมาพูด ตลอดเวลาเกือบ11ปีเรามีอะไรที่เก็บไว้บ้าง แฟนเราร้องไห้ขอโอกาส จะไม่ทำอีก พอมีสติเราก็คุยกันตกลงจะเริ่มใหม่ สุดท้ายจนมาถึงวันนี้ 4พฤษภา เราดูโทศัพท์เค้าอีกครั้งโดยเค้าไม่ทันตั้งตัว สรุปแล้วเค้ายังคุยกันอยู่ เราเลยตัดสินใจโทไปคุย เด็กนั้นบอกแฟนเราขอโอกาส ถ้ารักให้อดทน มันจะดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้ตั้งใจจะบอกเลิก แต่ทุกคนบังคับ เด็กนั้นบอกยอมทุกอย่างอยู่ในสถานะนี้ได้ ขอแค่แฟนเราไม่เลิก คุยแบบพี่น้องก็ยอม เราเสียใจหนักมากโอกาสที่ให้ไปมันไม่ได้ช่วยให้เค้าคิดได้ เราเหมือนโง่ซ้ำๆ เราถามเค้าว่าทำไมว่ะ การมีเราแค่คนเดียวมันยากมากหรอ แล้วที่ผ่านมาก็ไม่เคยทำแบบนี้นิ แล้วทำไมละ ทำไมเพิ่งมามีแบบนี้ในปีที่ 11 ถ้าเราไม่ดีทำไมถึงไม่เลิกกันไป ยื้อไว้แบบนี้แล้วแอบมีอีกคนทำไม เค้าตอบเหมือนเดิม ขอโทษ ขอโอกาส เค้าจะหยุดทุกอย่างเลย ให้โอกาสเค้าอีกครั้งเค้าจะไม่ทำให้เสียใจอีก
เราไม่รู้แล้วว่าควรทำไงต่อ เหมือนความไว้ใจที่มันพังลงไปรอบเราพยายามเชื่อใจอีกครั้ง