ถ้าผมตายไป ก็คงไม่มีใครรู้สึกอะไร

เราเป็นโรคชึมเศร้า ชอบอยู่คนเดียวอยู่ในห้องพูดน้อยไม่ชอบพูดเลยแหละเวลาเจอเรื่องแย่ๆหรือรู้สึกดิ่ง ก็จะไม่กล้าบอกใคร มันทรมานมากที่ต้องแบกรับความรู้สึกนี้ไว้คนเดียว ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนของเราเลยอยากหนี

เรามีความทุกข์ใจ และปัญหาที่แก้ไม่ได้ ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หายด้วยส่วนนึง อยากเห็นแก่ตัว ขี้ขลาด โง่เขลา หนีปัญหาไปเลย เรากลัวที่จะเผชิญหน้ากับมันค่ะ เราคือคนเห็นแก่ตัวมากๆคนนึง แต่ตอนนี้ไม่มีทางออกแ

สวัสดีค่ะ เราอยากถามว่าอาการเราถึงขั้นที่ควรไปพบจิตแพทย์หรือยังคะ  เรามีความรู้สึกว่าอยากตายบ่อยๆ จะชอบคิดว่าวิธีไหนที่จะตายอย่างไม่ทรมาน  หรือคิดวางแผนว่าจะตายช่วงไหนดี เช่น รอให้ลูกอายุ20ก

มีใครเคยเป็นไหมอยากตายมากๆแต่ทำไม่ได้ เราอยู่กับยายมาตั้งแต่เด็กๆ เล็กยันโตจนเราอายุจะ23 เรารักยายมากๆ ไปทำงานตอนเช้ายายก็จะทำกับข้าวไว้ให้พร้อมทั้งกับข้าวไปกินที่ทำงานตอนบ่าย พอถึงเวลาเลิกงานเราจะแวะ

ใครเคยเป็นเหมือนเราบ้าง บ่อยครั้งที่เรารู้สึกแบบนี้ รู้สึกเบื่อและเหนื่อยกับการใช้ชีวิต  ไม่อยากรู้สึกผิดหวัง เจ็บปวด เสียใจ อยากหายไปจากโลกนี้ไปเลย เราอยากตายแต่ไม่ได้อยากฆ่าตัวตาย เราเกลียดคนห

เราเป็นคนขี้ขลาดมาก ๆ ตัวเองป่วยแต่ไม่กล้าไปหาหมอกลัวว่าตัวเองจะเป็นโรคร้าย กลัวมาก ๆ จนพยายามฆ่าตัวตายมาแล้วหลายรอบ ญาติพี่น้องเขาก็ไม่เข้าใจเราอท่าไหร่ พอคุยด้วยก็บอกได้แค่อย่าคิดมาก พรุ่งนี้ญาติจะพ

ตอนเราเด็กโดนทำไว้เยอะมาก ตอนนี้เรายังจำได้ พวกผู้ใหญ่ พ่อแม่ พี่น้อง ครอบครัว เขาไม่เคยเข้าใจเราสักครั้ง หลายครั้งที่ตัวเรา นั่งร้องไห้ ต้องแอบไปร้องไห้ พ

คือตอนนี้ไม่อยากทนอยู่กับคนในบ้านแล้ว แต่ก็รู้ตัวเองว่าไมมีปัญญาย้ายเพราะยังเรียนไม่จบ ตังก็ไม่มี เอาตัวไม่รอดแน่แต่ว่ามันทรมานกับการอยู่บ้านมากๆ พ่อกับแม่เลิกกันตั้งแต่เด็กจนตอนนี้อายุ20แล้ว เราอยู่

มีใครเคยโดนใช้ ใช้จุกจิก ใช้จนรำคาญเหมือนเราบ้างคะ คือยายเราชอบใช้เรามาก แต่เขาไม่เคยพูดดีกับเราเลยค่ะ เราทำดีที่สุดแค่ไหนเขาก็ว่าเราไม่ดี เราตัวปัญหา ด่าเราว่าขี้เกียจ ทั้งที่เขาใช้อะไรเราก็ทำ เขาใช้

ขอพื้นที่เพื่อนๆนะคะ เราอยากระบายมากๆเลยค่ะ ช่วงนี้เราเป็นบ่อยมากๆเลย เรามีความรู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตมากๆคะ ทำอะไรเองก็ไม่ถูกใจตัวเอง หงุดหงิดง่าย ขี้รำคาญ ปวดหัวบ่อยๆเกือบจะทุกวัน ร้องไห้เหมือนมีคว