ถุงมือเรื่องสั้น เรื่องที่ 3 สุดท้าย ฉีกไปอีกแนวครับ เพราะเกี่ยวกับ "โลกคู่ขนาน"

เมื่อคนสองคน ผู้มีอะไรๆ เหมือนกัน แต่ต่างกันที่การดำเนินชีวิต อยู่มาวันหนึ่ง เกิดการสลับที่กัน

พวกเขา มาจากคนละโลก (หรืออาจจะคนละจักรวาล ?) หรือเปล่า ?

ก็ลองพิจารณากันดูครับ ^^

"วิชาญ วิชาญ ตื่นๆ วิชาญ ทำไมถึงมานอนตรงนี้"

เสียงเรียกชื่อ และเขย่าตัวเพื่อปลุก ทำให้หนุ่มเจ้าของชื่อ ซึ่งนอนคว่ำอยู่ริมถนนสายหนึ่งรู้สึกตัว

ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา พบว่า ตนเองกำลังนอนคว่ำอยู่กับพื้นถนน เงยหน้าขึ้นมา

"คุณนิตยา คุณเองเหรอ"

นิตยาคือเพื่อนร่วมงานของเขาเอง เธอบังเอิญขับรถผ่านมาทางนั้นพอดี

"ใช่ชั้นเอง คุณหายไปไหนมา และมาอยู่นี่ได้ไง"

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ" ตอบด้วยอาการมึนงง

"เมาหรือเปล่านี่"

"อ่า  ก่อนหน้านี้ก็ ดื่มมาบ้างครับ"

"โธ่เอ๊ย วันนี้คุณมีชั่วโมงสอนตอนสามโมงเช้าด้วยนี่นา เร็วๆ รีบลุกขึ้นแล้วไปขึ้นรถ เดี๋ยวชั้นไปส่งที่บ้านพักเอง"

นิตยาช่วยประคองเขาลุกขึ้นยืน เมื่อยืนมั่นคงแล้ว เขาบอกเธอว่าไม่เป็นไรแล้ว

"ผมโอเคครับ ไม่ต้องช่วยประคองแล้วเดี๋ยวผมเดินไปขึ้นรถเอง แต่เดี๋ยวนะ เมื่อกี้คุณว่าผมต้องทำอะไรตอนสามโมงเช้านะ"

ชายหนุ่มถามแล้วมองหน้าเธอแบบงงเหลือหลาย แต่เพื่อนสาวนั้นงงมากกว่า

"ไปสอนหนังสือไง ลืมแล้วเหรอ"

"สอนหนังสืองั้นเหรอ"

"ใช่ เอ๊ะคุณเป็นอะไรของคุณเนี่ย"

"สอน อ่า วิชา อะไร ที่ไหนครับ"

นิตยาร้องเฮ้อ ยืนเท้าสะเอว ถามกลับ

"สอนฟิสิกส์ ที่โรงเรียนไง เอ๊ะคุณนี่ ความจำเสื่อมหรือไงคะ"

วิชาญสะบัดหน้าไปมา พยายามนึกย้อนหลังว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก

และเรื่องที่เพื่อนสาวบอกว่าเขาต้องไปทำตอนสามโมงเช้านั้นมันเป็นไปไม่ได้

เพราะเขาไม่ได้เป็นครูบาอาจารย์ แต่เป็นนักร้องต่างหาก กำลังจะขึ้นคอนเสิร์ตด้วย

และที่ร้ายกว่านั้น เขาไม่ได้เรียนจบสายวิทย์ จะเป็นครูสอนฟิสิกส์ได้ไง

ต้องคิดหาทางแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเอาตัวรอดไปก่อน คิดแล้วจึงบอกเพื่อนสาว

"เอ้อ คุณนิตยา พาผมไปส่งที่อพาร์ทเมนท์ก่อนดีกว่าครับ และช่วยเป็นธุระ ลาป่วยแทนผมด้วย ผมคงไปสอนไม่ได้ครับวันนี้"

"อพาร์ทเมนท์ที่ไหนกันเล่า คุณอาศัยอยู่ที่บ้านพักครูในโรงเรียนต่างหาก อะไรของคุณเนี่ย" นิตยางงหนัก

"หา บ้านพักครูเหรอครับ...เอ่อ พาไปส่งที่นั่นก็ได้"

"เอางั้นเหรอคะ"

"ครับ ช่วยหน่อยละกันนะ" ส่งสายตาวิงวอน

"เอาๆ ก็ได้ค่ะ ไม่สบาย ไปหาหมอดีกว่ามั้ยคะ หลังจากชั้นทำเรื่องลาป่วยให้คุณแล้ว"

"ให้ผมนอนพักที่บ้านก่อนดีกว่าครับ ถ้ามันอาการหนักค่อยไปหาหมอ"

"ฮืม ก็ได้ค่ะ ตามใจคุณละกัน"

หลังจากส่งวิชาญถึงบ้านพักแล้ว นิตยาขอตัวเพื่อไปเข้างานและทำเรื่องขอลาป่วยให้เขา และบอกเขาว่ามีอะไรให้โทรหาเธอทันที

วิชาญเดินเข้าบ้านด้วยความแปลกใจ

"นี่หรือวะบ้านพักเรา"

เกาหัวแกรกๆ เพราะนึกอยู่ว่าความเป็นจริง เขาไม่มีบ้านพักสักหน่อย แต่เช่าห้องพักอยู่ในอพาร์ทเมนท์ที่หนึ่งต่างหาก

ประตูหน้าบ้านใส่กุญแจด้วย จะเข้าไปยังไง

ลองควานหาพวงกุญแจของตัวเองที่ใช้กับห้องพัก เสียบลูกกุญแจ ลองไขดู กริ๊ก เฮ้ยเปิดได้ว่ะ

เข้าไปในบ้านนั้นแล้วมองดูทุกอย่างในบ้าน เพียบพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวก ตู้เย็นขนาดเกินสิบคิว ทีวีจอใหญ่มากกว่าห้าสิบนิ้ว

"นี่เรารวยขนาดนี้เชียวเหรอ"

เข้าไปในห้องนอน คว้ารีโมทแอร์มาเปิดแอร์ เย็นฉ่ำ แล้วไปที่เตียง นอนทันที นอนไปคิดไป

"มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับเราวะนี่"

เมื่อคืน เขาจำได้ว่าไปกินเหล้ากับเพื่อนอยู่แท้ๆ แล้วก็แยกทางกับเพื่อน เดินกลับอพาร์ทเมนท์ ตอนที่กำลังเดิน มองบนฟ้า เห็นพระจันทร์เต็มดวงสว่างไสว แล้วก็มีหมอกลง หมอกลงจัดมาก

เขาจำได้แค่นั้นเอง

..........................

"วิชาญ วิชาญ ตื่นๆ วิชาญ ทำไมถึงมานอนตรงนี้"
 
เสียงเรียกชื่อ และเขย่าตัวเพื่อปลุก ทำให้หนุ่มเจ้าของชื่อ ซึ่งนอนคว่ำอยู่ริมถนนสายหนึ่งรู้สึกตัว
 
ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา พบว่า ตนเองกำลังนอนคว่ำอยู่กับพื้นถนน เงยหน้าขึ้นมา
 
"นิต เธอเองเหรอ"
 
นิต หรือชื่อเต็มว่านิตยา คือเพื่อนร่วมงานของเขาเอง เธอบังเอิญขับรถผ่านมาทางนั้นพอดี
 
"ใช่ชั้นเอง เธอหายไปไหนมา และมาอยู่นี่ได้ไง"
 
"ไม่รู้เหมือนกันแฮะ" ตอบด้วยอาการมึนงง
 
"เมาหรือเปล่านี่"
 
"อ่า  ก่อนหน้านี้ก็ ดื่มมาบ้างเหมือนกัน"
 
"โธ่เอ๊ย วันนี้เธอต้องไปซ้อมคอนเสิร์ตตอนสามโมงเช้าด้วยนี่นา เร็วๆ รีบลุกขึ้นแล้วไปขึ้นรถ เดี๋ยวชั้นไปส่งที่บ้านเอง"
 
นิตยาช่วยประคองเขาลุกขึ้นยืน เมื่อยืนมั่นคงแล้ว เขาบอกเธอว่าไม่เป็นไรแล้ว
 
"ชั้นโอเคแล้ว ไม่ต้องช่วยประคองก็ได้ เดี๋ยวชั้นเดินไปขึ้นรถเอง แต่เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เธอว่าชั้นต้องทำอะไรตอนสามโมงเช้านะ"
 
ชายหนุ่มถามแล้วมองหน้าเธอแบบงงเหลือหลาย แต่เพื่อนสาวนั้นงงมากกว่า
 
"ไปซ้อมคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายไง ลืมแล้วเหรอ คืนนี้สองทุ่มก็เปิดคอนเสิร์ตรอบแรกแล้ว"
 
"ซ้อมคอนเสิร์ตงั้นเหรอ"
 
"ใช่ เอ๊ะเธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย"
 
"ชั้น เล่น อะไร และคอนเสิร์ตที่ไหน"
 
นิตยาร้องเฮ้อ ยืนเท้าสะเอว ถามกลับ
 
"เธอเป็นนักร้องนำ คอนเสิร์ตจัดที่อิมแพ็คไง เอ๊ะเธอนี่ ความจำเสื่อมหรือไง"
 
วิชาญสะบัดหน้าไปมา พยายามนึกย้อนหลังว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก
 
และเรื่องที่เพื่อนสาวบอกว่าเขาต้องไปทำตอนสามโมงเช้านั้นมันเป็นไปไม่ได้
 
เพราะเขาไม่ได้เป็นนักร้อง แต่เป็นครู และที่ร้ายกว่านั้น เขาไม่เคยเรียนการร้องเพลงหรือเล่นดนตรี จะไปซ้อมและแสดงคอนเสิร์ตได้ไง
 
ต้องคิดหาทางแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเอาตัวรอดไปก่อน คิดแล้วจึงบอกเพื่อนสาว
 
"เอ้อ นิต พาชั้นไปส่งที่บ้านก่อนดีกว่านะ และช่วยบอกเพื่อนๆ ในวงด้วยว่าชั้นไม่สบาย คงไปซ้อมไม่ได้ในวันนี้"

"เธอมีบ้านซะที่ไหนกันเล่า เธออยู่อพาร์ทเมนท์ต่างหาก อะไรของเธอเนี่ย" นิตยางงหนัก

"หา อพาร์ทเมนท์เหรอ...เอ่อ พาไปส่งที่นั่นก็ได้"
 
"เอางั้นเหรอ"
 
"ฮืม ช่วยหน่อยละกันนะ" ส่งสายตาวิงวอน
 
"เอาๆ ก็ได้ ไม่สบายไปหาหมอดีกว่ามั้ยอ่ะ หลังจากชั้นบอกเพื่อนๆ ให้เธอแล้ว"
 
"ให้ชั้นนอนพักที่ห้องพักก่อนดีกว่า ถ้ามันอาการหนักค่อยไปหาหมอ"
 
"ฮืม ก็ได้ ตามใจละกัน"
 
หลังจากส่งวิชาญถึงอพาร์ทเมนท์แล้ว นิตยาขอตัวเพื่อไปเข้างานที่บริษัทและบอกเพื่อนๆ ในวงว่าเขาป่วยไปซ้อมคอนเสิร์ตไม่ได้ ทั้งบอกว่ามีอะไรให้โทรหาเธอทันที
 
วิชาญเดินเข้าไปในอพาร์ทเมนท์ด้วยความแปลกใจ
 
"นี่หรือวะที่อยู่เรา"
 
เกาหัวแกรกๆ เพราะนึกอยู่ว่าความเป็นจริง เขาไม่ได้อยู่อพาร์ทเมนท์สักหน่อย แต่อยู่ในบ้านพักครูในโรงเรียนประจำจังหวัดต่างหาก
 
ห้องพักในอพาร์ทเมนท์ก็ต้องมีเบอร์มีกุญแจ จะเข้าไปยังไง อยู่ชั้นไหน คงต้องถามพนักงานหน้าเคาเตอร์เอาละวะงานนี้
 
รู้เบอร์ห้องและได้กุญแจห้องสำรองจากพนักงานหน้าเคาเตอร์แล้ว จึงเข้าห้องได้ มองดูทุกอย่างในห้อง ข้าวของรกไม่เป็นระเบียบเลย มีกีตาร์หนึ่งตัวและเครื่องเสียงหนึ่งชุด
 
"นี่เราซกมกขนาดนี้เชียวเหรอวะ"
 
มองหาแอร์ พอเจอก็คว้ารีโมทมาเปิดแอร์ เย็นฉ่ำ แล้วไปที่เตียง นอนทันที นอนไปคิดไป
 
"มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับเราวะนี่"
 
เมื่อคืน เขาจำได้ว่าไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ ที่เป็นอาจารย์ด้วยกันอยู่แท้ๆ งานเลี้ยงเลิกราแล้วก็แยกทางกัน กำลังเดินกลับบ้านพัก ตอนที่กำลังเดิน มองบนฟ้า เห็นพระจันทร์เต็มดวงสว่างไสว แล้วก็มีหมอกลง หมอกลงจัดมาก
 
เขาจำได้แค่นั้นเอง

งานกวี โปรดส่งถึงล็อกอินชื่อ "หวางเจ๋" = https://pantip.com/profile/4606455#topics

งานเรื่องสั้น โปรดส่งถึงล็อกอินชื่อ "อสูรโลหิต" = https://pantip.com/profile/188630#topics

***** เริ่มทายกันได้เลยครับ *****