สวัสดีค่ะ ดิฉันอายุ 40 แต่งงานแล้วและมีลูก 1 คนค่ะ เริ่มเรื่อง เกิดจากมี COVID รอบแรก ตัวดิฉันโดนบริษัทเลิกจ้าง ตกงานกระทันหัน แต่ยังหาสมัครงาน แต่ไม่มีที่ไหนตอบรับ ดิฉันจึงตัดสินใจลับบ้านที่ต่างจังหวัด ส่วนสามียังคงทำงานอยู่ที่ กทม ซึ่งระยะแรกไม่มีปัญหาเท่าไหร่ เพราะยังมีเงินเก็บ และดิฉันทำขนมขายแถวบ้าน
จนกระทั่งระยะเวลาล่วงเเลยถึงตอนนี้ ดิฉันยังไม่ได้งาน ขนมก็ขายไม่ดี สามีเริ่มดุด่า หลายๆครั้งบล็อกการติดต่อของดิฉันทุกช่องทางแต่ก็ดีกันมาทุกครั้ง จนครั้งล่าสุดเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา สามีบอกให้เราพาไปโรงพยาบาล เพราะรู้สึกเหมือนไม่สบาย ครั้งนี้เราต้องฝากลูกไว้กลับพี่ที่บ้าน เพราะพาเค้าไปด้วยไม่ได้ พอเราบอกพี่ พี่็เตือนว่าตอนนี้ โรคกำลังระบาดหนักให้สามีเลื่อนไปหาหมอได้ไหม อีกอย่างถ้าเรากลับมาจะต้องมากักตัว ไหนจะลูก ไหนจะตากับยาย ที่อายุมาก เราก็เห็นด้วยกับพี่ เลยตัดสินใจบอกสามีไปว่า เราไปไม่ได้กลัวปัญหาที่จะตามมา ให้เลือนไปก่อน ถ้าทุกอย่างเบาลงเราจะรีบไปหาและจะดูแลตลอดเลย เท่านั้นแหละ ด่าเราเหมือนหมู หมา ขอเลิก และบล็อกการติดต่อ แบบนี้ดิฉันผิดมากใช่ไหมคะ ควรทำอย่างไรดีคะ (ตรงไหนผิดพลาดขออภัยด้วยนะคะ)
ขอคำแนะนำ ดิฉันผิดมากไหมคะ
จนกระทั่งระยะเวลาล่วงเเลยถึงตอนนี้ ดิฉันยังไม่ได้งาน ขนมก็ขายไม่ดี สามีเริ่มดุด่า หลายๆครั้งบล็อกการติดต่อของดิฉันทุกช่องทางแต่ก็ดีกันมาทุกครั้ง จนครั้งล่าสุดเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา สามีบอกให้เราพาไปโรงพยาบาล เพราะรู้สึกเหมือนไม่สบาย ครั้งนี้เราต้องฝากลูกไว้กลับพี่ที่บ้าน เพราะพาเค้าไปด้วยไม่ได้ พอเราบอกพี่ พี่็เตือนว่าตอนนี้ โรคกำลังระบาดหนักให้สามีเลื่อนไปหาหมอได้ไหม อีกอย่างถ้าเรากลับมาจะต้องมากักตัว ไหนจะลูก ไหนจะตากับยาย ที่อายุมาก เราก็เห็นด้วยกับพี่ เลยตัดสินใจบอกสามีไปว่า เราไปไม่ได้กลัวปัญหาที่จะตามมา ให้เลือนไปก่อน ถ้าทุกอย่างเบาลงเราจะรีบไปหาและจะดูแลตลอดเลย เท่านั้นแหละ ด่าเราเหมือนหมู หมา ขอเลิก และบล็อกการติดต่อ แบบนี้ดิฉันผิดมากใช่ไหมคะ ควรทำอย่างไรดีคะ (ตรงไหนผิดพลาดขออภัยด้วยนะคะ)