คือแต่ก่อนเราร่าเริง สดใส มากค่ะแต่พอโตมาไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เรารู้สึกว่าอยู่ๆก็อยากร้องไห้ขึ้นมาเฉยๆ จนบางทีเวลารู้สึกดาวน์ถึงขั้นเปิดเพลงคลอตอนร้องไห้ไปด้วยเลยค่ะ555555 รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าในบางที ตอนดึกก็นอนไม่หลับต้องใช้เพลงกล่อมช่วยเป็นชม.ๆถึงจะหลับลงทั้งๆที่ไม่เคยทำมาก่อน
เราไว้ใจคนยากมากๆ เรามีเพื่อนกลุ่มเล็กๆแต่มีคนสนิทคนเดียวที่ไว้ใจเล่าทุกๆอย่างให้ฟัง ( ซึ่งเขาย้ายออกไปแล้ว )
ปกติตอนเด็กเราเป็นคนที่พูดมากแต่ตอนนี้คือไม่กล้าสร้างความสัมพันธ์ใหม่ๆกับเพื่อนใหม่ไม่กล้าพรีเซนต์หน้าห้อง ( ถ้าจำเป็นต้องทำตอนยืนหน้าห้องจะตัวสั่นเสียงสั่น ในใจจะกังวลตลอดเวลากลัวทำพลาดเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ต้องทำ ) แล้วก็ตอนนี้ดันเป็นคนพูดน้อยไม่กล้าคุยแม้แต่กระทั่งญาติตัวเอง ขนาดเล่นโรลเพลย์ที่ไม่มีคนรู้จักเรายังไม่กล้าแชทคุย
ก่อนหน้านี้เรามีคนที่สำคัญมากๆป่วยมันเลยดูหนักลงไปอีกมากๆ มีคนทักเราด้วยว่าเป็นอะไรรึป่าวทำไมดูตัดพ้อกับชีวิตจัง แต่เราก็ไม่ได้เถียงนะเพราะบางทีเราก็เหนื่อยจนอยากหายไปแต่กลัวจะลำบากคนอื่นแล้วก็กลัวพ่อแม่เสียใจเลยไม่ทำ
เราเลยอยากรู้ว่านี่เราป่วยเป็นอะไรรึป่าวจะได้รักษาทันก่อนจิตใจจะพังไปมากกว่านี้ ขอบคุณสำหรับคำตอบของทุกๆคนไว้ล่วงหน้าเลยค่ะ
อาการแบบนี้คืออะไรใครพอทราบบ้างคะ
เราไว้ใจคนยากมากๆ เรามีเพื่อนกลุ่มเล็กๆแต่มีคนสนิทคนเดียวที่ไว้ใจเล่าทุกๆอย่างให้ฟัง ( ซึ่งเขาย้ายออกไปแล้ว )
ปกติตอนเด็กเราเป็นคนที่พูดมากแต่ตอนนี้คือไม่กล้าสร้างความสัมพันธ์ใหม่ๆกับเพื่อนใหม่ไม่กล้าพรีเซนต์หน้าห้อง ( ถ้าจำเป็นต้องทำตอนยืนหน้าห้องจะตัวสั่นเสียงสั่น ในใจจะกังวลตลอดเวลากลัวทำพลาดเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ต้องทำ ) แล้วก็ตอนนี้ดันเป็นคนพูดน้อยไม่กล้าคุยแม้แต่กระทั่งญาติตัวเอง ขนาดเล่นโรลเพลย์ที่ไม่มีคนรู้จักเรายังไม่กล้าแชทคุย
ก่อนหน้านี้เรามีคนที่สำคัญมากๆป่วยมันเลยดูหนักลงไปอีกมากๆ มีคนทักเราด้วยว่าเป็นอะไรรึป่าวทำไมดูตัดพ้อกับชีวิตจัง แต่เราก็ไม่ได้เถียงนะเพราะบางทีเราก็เหนื่อยจนอยากหายไปแต่กลัวจะลำบากคนอื่นแล้วก็กลัวพ่อแม่เสียใจเลยไม่ทำ
เราเลยอยากรู้ว่านี่เราป่วยเป็นอะไรรึป่าวจะได้รักษาทันก่อนจิตใจจะพังไปมากกว่านี้ ขอบคุณสำหรับคำตอบของทุกๆคนไว้ล่วงหน้าเลยค่ะ