เราผิด...เราคือคนเนรคุณหรอ บุญคุณนี้ทำยังไงถึงจะหมด

เรามีป้าอยู่1คน ป้าคนนี้เป็นคนที่มีฐานะดีมากในบรรดาตระกูลของแม่เพราะสามีป้าทำงานราชการ
เมื่อประมาณ6-7ปีที่แล้ว พี่ชายของเราเกิดอุบัติเหตุรถตกสะพาน จึงทำให้การเงินบ้านเราไปต่อไม่ได้ แม่เลยไปยืมเงินของป้ามาหมุน1แสน เพื่อออกรถมือสองเก่าๆมาใช้ประกอบอาชีพ เพราะรถคันที่พี่ชายประสบอุบัติเหตุคือรถไว้ใช้ทำงาน การยืมเงินจากป้า เราก็ไม่ได้ยืมมาฟรีๆ พวกเราให้ค่าดอกเบี้ยกลับไปเดือนละ1000บาทไม่มีต้น
           จนพวกเราพอตั้งตัวได้เราก็เอาเงินไปคืน แล้วกลับมาช่วงวิกฤษบ้านเมืองต่อ ค้าขายลดลงฮวบๆ จึงไปยืมบัตรเครดิตป้ากับลุงมาใช้ ซึ่งบัตรที่เราเอาใช้2บัตร เราเป็นคนใช้จ่ายตามบัตรทั้งหมด รวมถึงค่าประกันในบัตรที่ป้าทำไว้4คนพ่อแม่ลูก ซึ่งเราก็เป็นคนจ่ายให้ทั้งหมด
            คราวนี้ เราคิดว่า ไม่ได้การละ จะเช่าบ้านอยู่5000บาททุกเดือนๆค่าไฟก็แสนแพง สู้ไปหาซื้อบ้านอยู่ดีกว่าเป็นของเราด้วย แถมถ้าขายรถไป การเงินเราก็จะเบาลงอีก ขายดาวน์ซัก70000เพราะมันเหลือส่งอีกแค่2ปี แล้วไปหาซื้อบ้านหลังเล็กๆพอ ตอนนั้นคือนั่งปรึกษากันลุงกับป้าก็อยู่ เพราะลุงมาทำงานแถวบ้านเรา 
             พอเราพูดลุงกับป้าบอกอยากได้ จะเอาไปให้ลูกสาวไปทำงาน เพราะลูกสาวของลุงกับป้าไปทำงานแต่กลับดึก ทั้ง2คนบอกมันอันตรายจะเอารถยนต์ไปให้ลูกสาวใช้ แต่ป้ามีข้อแม้คืออีก10เดือนรอลุงประจำเดี๋ยวจะให้เงินนะ ส่วนเดือนนี้เราจ่ายไปก่อนคือเดือนพฤศจิกายน63 ป้าเราเริ่มจ่ายเดือนธันวาคม63เราก็โอเครไปรีบ เดือนนี้จ่ายให้ก่อนก็ได้ เสร็จปุ๊บก็พากันไปดูบ้าน เจอที่ถูกใจเซ็นสัญญาเรียบร้อย รอสร้างเสร็จระหว่างนั้น ป้าก็มาทำงานแทบจะกินอยู่กับพวกเรา กับข้าวทำให้เสริฟน้ำจัดโต๊ะอาหาร เลี้ยงข้าว3มื้อ ของกินก็เตรียมของดีๆให้ เย็นมาลุงกับจากทำงานก็ถามหาขนม ผลไม้ มีข้าวหุงก็จะกินข้าวเหนียว พวกเราก็ต้องไปหามาให้ ลืมบอก ป้าเรามาทำงานได้วันละ200วันไหนที่ไม่มีงาน แต่ป้ากินนอนรอลุงกลับจากทำงานก็คิดเงิน สั่งให้แม่เราซื้อข้าวสารเป็น10โลซื้อกาแฟให้ถุงละ300แต่ก็ไม่ควักเงินให้ เราก็ปล่อยผ่านเพราะเห็นแก่ที่ป้าช่วยครอบครัวเราบ่อยถึงแม้จะเก็บดอกเบี้ยเรา
                จนเวลาล่วงเลยไป4เดือน ป้าพูดถึงเรื่องลุงจะประจำจะเอาเงินไปทำนู่นทำนี่ แต่ไม่พูดถึงเงินที่ซื้อรถเราเลย แม่เราเลยทักไป คุยไปคุยมาอยู่ป้าก็มากลับคำบอกว่าเงินต้องรอลุงเกษียรอีก2ปี ซึ่งมันใช่หรอ ตอนแรกบอกอีก10เดือนให้ พอเราบอกว่ามันนานเกิน ก็พูดแบบไม่เต็มใจแล้วบอกว่าถ้าจะเอาตอนลุงประจำป้าจะผ่อนให้เรา พวกเราก็โอเคได้ผ่อนก็ผ่อน
           แล้วเรื่องมันเริ่มมาตรงช่วงสงกรานต์ พอสงกรานต์ป้ากับลุงกลับบ้านที่ตจว. พร้อมๆกับโควิดกลับมาระบาดอีกรอบ เราเลยบอกป้าว่า ช่วงนี้ยังไม่ต้องมาเพราะป้ากับลุงเข้าออกตจว.ตลอด เดี๋ยวคนแถวบ้านจะว่าเอา อีกอย่างที่บ้านเรามีเด็กเล็กถ้าเกิดอะไรขึ้นมันไม่คุ้ม อีกอย่างตลาดที่เราขายของก็ปิดเพราะโควิด ขายของก็ไม่ดี พวกเราไม่มีเงินมาจ้างป้าหรอก เราไม่ได้ทำของทุกวัน จนมาวันนี้อยู่ๆป้าก็มาบอกจะขอคืนรถ ลูกสาวป้าส่งไม่ไหว แล้วซึ่งบ้านที่เราเซ็นสัญญาไว้ก็กำลังจะเสร็จ เงินผ่อนดาวน์ก็ยังต้องจ่าย อยู่ๆมาบอกคืนรถ
               เราก็บอกว่าป้า "ทำไมป้าทำกับชีวิตหนูแบบนี้หล่ะ เอาไปแล้ว เงินดาวน์ก็ยังไม่ได้ซักบาท แล้วนึกจะเอามาคืนก็เอามาคืน ไม่นึกถึงหนูบ้างหรอ หนูก็ไม่มีเงินนะ ตลาดก็ปิด ตอนป้ามาอยู่ ป้าก็น่าจะเห็นว่าพวกหนูเหนื่อยกันแค่ไหน"แต่ป้าก็หัวเราะ แล้วบอกว่า"มันก็แย่เหมือนกัน ป้าก็แย่" ป้าแย่มันใช่ความผิดเราหรอ เราไม่ได้บังคับให้ป้าเอารถเลยด้วยซ้ำ แต่พอลูกส่งไม่ไหวก็จะเอามาคืนเรา แล้วชีวิตของเราหล่ะจะเป็นยังไงต่อ 
               เราโกรธมาก เราเลยบอกป้าไปว่า "งั้นเอารถคืนมา แต่บอกไว้เลยนะว่าหนูโกรธนะ โกรธมาก" มีการมาทวงบุญคุณบอกว่า"ที่เอารถเราเพราะป้าจะช่วยพวกเรา แล้วก็มาบอกเราขายแพง" เราเลยบอกไป"ใช่ตอนนั้นเราคิดว่าป้าช่วยเรา เพราะป้าบอกเดี๋ยวเงินดาวน์อีก10เดือนจะให้หมด แล้วป้าก็กลับคำพูดเป็นอีก10เดือนจะผ่อนให้"แต่เรื่องขายแพง ตอนซื้อทำไมไม่แย้ง มาแย้งตอนจะคืนรถแล้วบอกว่าป้าไม่รู้เรื่องอะไรเลย ป้าจะไม่รู้ได้ไง ตอนพวกเราพูดป้ากับลุงก็นั่งฟัง แถมยังซักปีนั้นปีนี้ เหลืออีกเท่าไหร่ส่งอีกกี่ปี พอเราพูดก็มาพูดไม่พอใจแกมว่าเราเนรคุณ ป้าพูดขึ้นมาในทำนองช่วยเหลือพวกเรามาตลอด แต่ตอนที่ป้าช่วยเราก็จ่ายดอกเบี้ยให้อะไรให้หมด คืนก็คืนทุกบาททุกสตางค์ ขนาดปิดบัตร เดือนต่อมายอดค้างอยู่23.75บาทป้ายังเอาบิลมาให้เราจ่ายเลย
                 แล้วตอนที่น้องชายของลุงมาขอยืมเงิน10000ป้าก็กดบัตรที่เราใช้อยู่ให้ไป พอน้องชายลุงคืนเงินพร้อมให้ดอกเบี้ยมา แต่แทนที่ป้าจะเอาเงินต้นพร้อมดอกเบี้ยมาให้เราเอาไปปิด แต่เปล่าเลย ป้าเก็บเงินค่าดอกเบี้ยไป แต่ตอนไปปิดเราเป็นคนจ่ายดอกทั้งหมด แต่ป้าพูดอยู่นั่นแหละ บุญคุณนี่มันใช้ไม่หมดเลยหรอคะ ทำยังไงมันถึงจะหมดซักทีคะ และเราผิดหรอคะที่เราโกรธป้า เราก็อยากให้ป้าแกเห็นภาพว่าเราโกรธป้า เหมือนที่ป้าโกรธน้องสาวป้าอีกคน เราเลยบอกออกไป แต่ป้ากลับไม่ยอมรับความจริง แล้วมาโกรธเรามาทวงบุญคุณเรา เราเครียด เราเหนื่อย เมื่อไหร่บ่วงพวกนี้จะหลุดออกไปซักที
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่