เพื่อนที่เหมือนไม่ใช่เพื่อน

ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ พอดีน้องเราเรียนอยู่ที่ รร แห่งนึง น้องเล่าให้ฟังว่า ทำเวรห้องอยู่กำลังจะเดินออกไปข้างนอกแต่มีเพื่อนคนนึงยืมขวางประตูพอน้องเดินไปเพื่อนก็ตบหัว น้องโกรธจึงใช้กระดาษที่ขยำเป็นก้อนปาใล่

คือเราอยากอธิบายในสิ่งที่เราอึดอัดมาตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่เด็กเราอึดอัดมากที่อยู่กับป้าคนนี้ เพราะป้าคนนี้จะคอยแซะหลานๆผู้หญิงทุกคนเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมป้าถึงชอบทำแบบนี้ แบบยกตัวอย่างนะคะถ้าสมมุติหลานคน

มีใครเหงาเหมือนกันบ้างไหมคะ เหงาแบบต้องการมีเพื่อนคุย มีเพื่อนคอยอยู่ข้างๆ ซึ่งเราไม่มีเพื่อนที่ว่านั่นเลย  บางทีความเหงามันก็น่ากลัวเหมือนกัน ไม่รู้ทำไม แต่มันทำให้เรารู้สึกแย่ ว่างเปล่า โดดเดี่

เราเคยคบกับรุ่นพี่คนนึงคบกันได้1ปีค่ะ เรากับพี่เขาไม่เคยมีปัญหาหรือทะเลาะกันหนักๆเลยค่ะคบกันมาดีมากๆเขาทำให้เราเป็นตัวของตัวเอง สบายใจตอนอยู่ด้วยมากเลยค่ะ แต่ในช่วงหลังๆมานี้พี่เขาค่อนข้างที่จะลุกลามเ

อย่างที่บอกไปในหัวข้อเลยค่ะ คือเท่าที่เราจำได้เราก็อยู่เฉยๆมาตลอด ก่อนหน้านี้เราก็เฮฮาปาร์ตี้ตามประสาเด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายมาจากที่อื่น ลืมบอกว่าเราเพิ่งขึ้นปวส.1ค่ะ มาจากวิทลัยอื่น ก็เลยพยายามที่จะเข้า

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเรียนอยู่มหาลัยแล้ว รู้สึกช่วงนี้มีปัญหาชอบติดพูดเยอะเกินไปตลอด จนบางทีเหมือนเราเผลอไม่ให้สเปซเพื่อน ๆ ได้พูดคุยกันบ้าง ไม่ก็บางทีบทสนทนาเราก็พยายามพูดโยงกับตัวเองแบบไม่รู้ตัวบ่อย ๆ

ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ กับตัวเองค่ะ เหมือนจะไม่ได้มีเรื่องแย่อะไรเป็นพิเศษ งานก็ยังไปได้ ความสัมพันธ์รอบตัวก็ดูปกติ ไม่มีใครทำอะไรผิด แต่ลึกๆ กลับรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยแบบอธิบายไม่ถูก เหมือนต้องคอยปรับตัวต

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อเย็นตอนเรานั่งรถกลับบ้าน เราไปเจอโมเมนต์หนึ่งที่ทำให้เรานั่งนิ่งไปพักใหญ่เลยค่ะ ตอนนั้นคนค่อนข้างแน่นพื้นที่เลย มีคุณยายคนหนึ่งท่านถือข้าวของพะรุงพะรังมาก แล้วที่นั่งก็เต็ม

ตามหัวข้อที่ระบุไว้ข้างบนเลยค่ะ เราค้างค่างวดหนึ่งงวด ย้ำนะคะว่าหนึ่งงวดเท่านั้น น่าจะเป็นงวดของปีที่แล้ว แต่ตั้งแต่งวดนั้นมาจนจนถึงปัจจุบันเราไม่เคยขาดสงงวดเลยแม้แต่เดือนเดียวเราส่งติดต่อกันมาทุกเดือ