เป็นผู้ชายนิ่งๆที่กลัวผู้หญิงแรงๆครับแค่นั่งใกล้ๆก็ไม่กล้ามองหน้าเลย มีใครพอรู้วิธีผูกมิตรกับผู้หญิงแบบนี้ไหมครับ

ปกติเป็นไปได้ก็ไม่อยากเจอผู้หญิงแบบนี้หรอกครับ 
เพราะเป็นผู้ชายรักสงบ ชอบวาดรูปฝึกเขียนนิยายตามสถานที่ต่างๆ ไม่ได้จะบอกว่าหล่อเลือกได้นะครับ หน้าตาผมก็บ้านๆ แต่ประเด็นอยู่ที่ปกติไม่ค่อยพูด เวลาออกไปไหนส่วนมากจะไปหามุมนั่งวาดรูปคนไม่เยอะ ในความเป็นจริงก็เป็นไปไม่ได้หรอก  คนก็เยอะอยู่ดี มีครั้งหนึ่งตอนนั้นจำได้ว่านั่งวาดรูปลิงมีขนอยู่ที่โต๊ะหินอ่อน ผู้หญิงคนนั้นสวยมากและแบบหุ่นดียิ่งหน้าอกนี่ใหญ่มาก สารภาพตรงๆว่าแค่เห็นครั้งแรกก็รู้สึกใจเต้นแล้วครับ มันเป็นความรู้สึกประทับใจมากๆครับ ผู้หญิงเป็นสิ่งที่ล้ำลึกจริงแต่ก็แปลกที่พอเธอมองมาที่ผมก็เดินเข้ามาหาแล้วยืนดูผมวาดรูปแบบปกติมากครับ เธอคนนี้คือจุดเริ่มต้นและเธอก็คือผู้หญิงแรงๆ ที่ผมพูดถึง ดูแล้วเธอน่าจะเป็นหัวหน้าของกลุ่มเพื่อนเพราะดูเธอเด่นมากเด่นอยู่คนเดียว ผมทำตัวปกติ ไม่ใช่หรอกครับแค่ภายนอกที่ปกติ ผมแค่เป็นคนนิ่งๆอยู่แล้วและไม่ชอบคุยกับคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนด้วย แต่ถ้าได้สนิทกันขึ้นมานิสัยผมจะเปลี่ยนไปเลย  ผมแค่ทำมาดนิ่งกลบเกลื่อนแล้วทำเป็นไม่ได้ยินอะไร  

  "วาดรูปสวยอะ " 

คิดเสียว่าเป็นเรื่องเล่าก็ได้ครับ เพราะหลังจากที่ผมได้ยินเธอยืนพูดอยู่ข้างหลังก็ต้องก้มหน้าลงอัตโนมัติมือเริ่มขัดๆ วาดรูปไม่ถนัด อาการแบบวาดไม่ออกไปไม่เป็นเลยครับ สาเหตุ 1.เธอสวยเอ็กซ์มากครับผมอธิบายเป็นคำพูดยากๆไม่ค่อยเป็นขอโทษด้วยครับถ้ามันออกดูหยาบคาย  2.กลิ่นน้ำหอมครับไม่รู้หรอกว่ากลิ่นอะไร 3.เรื่องนี้มันจะไม่มีอะไรน่ากลัวเลยถ้าผมนั่งอยู่กับเพื่อนผมแต่วันนั้นผมอยู่คนเดียวชีวิตน่าสมเพชมากเลยครับผมไม่รู้จริงๆว่าจะพูดอะไรออกไปดี 4.หน่วยกำลังเสริมที่เพิ่มแรงกดดันให้กับผมคือกลุ่มเพื่อนๆสาวที่ไม่สวยเท่าเธอแต่สวยสมกับเป็นผู้หญิงนี่ละครับ พอเธอพูดปุ๊ปหน่วยเสริมก็เริ่มคุยเกี่ยวกับรูปที่ผมวาด ผมในตอนนั้นเหมือนรู้สึกว่าตัวเองกำลังค่อยๆเล็กลง เล็กลงจนเท่ากับลูกหมาตัวน้อยๆ 
เป็นผู้ชายที่ห่วยสุดๆ และหลังจากนั้น   

   "เธอๆวาดรูปอะไรเหรอ เรียนจบศิลปะมาเหรอ?"

   "อย่าไปแซวเค้า" จริงๆจะต้องพิมพ์ว่าเขาแต่มันเป็นเสียงพูในกลุ่มของเธอเลยขออณุญาติใช้เค้านะครับ

   ตอนนั้นผมเลยทำเรื่องโง่ๆแบบผู้ชายที่นิสัยเสียผมทำท่าลุกขึ้น ขนาดตอนลุกยังทรงตัวแทบไม่ได้ หน้ามันก็รู้สึกร้อนๆไปถึงหัว ใจก็เต้น ผู้หญิงกลุ่มนั้นคุยเก่งมากๆครับ กับผู้ชายที่ไม่กล้าคุยกับคนแปลกหน้าอย่างผมวิธีที่ใช้บ่อยๆคือเงียบแล้วหนี แต่วันนั้น ตรงนั้น เวลานั้น ไม่มีเวลามาทบทวนแบบนี้หรอกครับ มันเกิดแบบกระทันหันมาก ผมเดินออกมาโดยไม่หันไปมองพวกเธอเลยครับ ไม่ได้พูดด้วย ผมรู้สึกอับอายที่คิดไม่ออกว่าจะพูดอะไรออกไปต่างหาก ในไม่ได้อยากให้พวกเธอคิดว่าหยิ่ง แต่เพราะผมรับกับการเปลี่ยนแปลงกระทันหันไม่เก่งเลยเลิ่กลั่ก เลยหนีออกมา นี่ไม่ใช่เรื่องจริงผมบอกแบบนี้ดีกว่า ป้องกันดราม่าด้วย แต่พอจะมีวิธีรับมือไหมครับ ควรจะพูดอะไรกับผู้หญิงที่แรงๆ มีความมั่นใจในตัวเองสูงแบบนั้นบ้างครับ ถ้าบอกให้ยิ้มให้เธอผมขอปฏิเสธนะครับผมยิ้มยาก เป็นเพราะไม่ค่อยขำง่ายด้วยแต่รู้สึกว่าถ้ามันเป็นยิ้มที่เสแสร้งขอไม่ฝืนทำดีกว่าเพราะผู้หญิงแบบนี้คงดูผมออก ผมรู้สึกสมเพชตัวเองชะมัด ผมอยากมีเพื่อนเป็นผู้หญิงเยอะๆ แต่พอเจอกันแล้วโดนทักแบบถึงตัวก็ใบ้กินแล้วหนีหรือเป็นฝ่ายถอยแบบโง่ๆเสียเอง  ช่วยผมด้วยครับ แบดบอย สาวมั่น หรือกูรูเรื่องผูกมิตรก็ได้ ขืนเป็นเเบบนี้ป่นปี้แน่ๆครับ ในชีวิตมีเพื่อนผู้หญิงนับได้แค่2คน แถมสองคนนั้นก็เป็นแค่ลูกพี่ลูกน้องของญาติๆที่เคยเล่นด้วยกันตั้งแต่สมัยเด็กๆ อีก ช่วยผมด้วยครับ ดูแล้วถ้าไม่มีวิธีผูกมิตรกับผู้หญิง ผลกระทบในวันข้างหน้าคงหาเมียไม่ได้ด้วยแน่ๆเลยครับ  มันเป็นเรื่องแต่งนะครับแต่อยากให้ตอบแบบจริงจังให้ผมเป็นทางสว่างด้วยเถอะครับ จะด่าผมว่าไม่เอาไหนก็ได้ ด่าก่อนแล้วค่อยชี้ทางสว่างให้ก็ได้ครับ จะฝากร้านก่อนก็ได้แต่ช่วยสอนผมผูกมิตรกับผู้หญิงที่ชอบแซวผู้ชาย ชอบหยอกผู้ชาย ชอบทำเหมือนผู้ชายเป็นลูกเจี๊ยบด้วยเถอะครับ ขอบคุณครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่