เคยไม่อยากคุยกับใครบ้างไหมคะ

เราเป็นที่เข้ากับคนได้ยาก แต่ถ้าคุยหรือเข้ามาสนิดด้วย เราจะเป็นตัวของตังเองเลยเต็มที่ เฮฮาปาจิงโกะ จนบางครั้งหาว่าเกิน 555

เรามีน้องคนนึงสนิดมาก ถือว่าเป็นน้องที่เรารักคนนึง คอยปรึกษา เฮฮา เล่นหยอกล้อกัน จนมาวันนึง น้องเขามาบอกกับเราว่า น้องกำลังคบกับคนๆนึงอยู่🤔
ในใจของเราตอนนั้นมันรู้สึกเหมือนแป่วๆ แต่บอกกับน้องเขาว่า " ดีใจด้วยด้วย"

เราก็ใช้ชีวิตปรกติไป 1-2เดือน แต่ความรู้สึกของเราเริ่มขัดแย้งกับการกระทำของน้อง

เริ่มจากแต่ก่อนเคยจับมือ โอบคอ แต่กลายเป็นว่า ไม่ค่อยทำเหมือนเดิม พอจะแบมือจับเราเหมือนเขานึกอะไรซักอย่างเขาก็เก็บมือไป

จากที่เคยรอเข้าทำงานด้วยกันกลับเริ่มออกห่าง  จากที่แชทคุยกัน เริ่มหายไปเรื่อยๆ  แต่ก่อนเวลาเลิกงานก็จะเรียกเราไปนั่งคุยกับกลุ่มแฟนเขาแต่เดี๋ยวนี้ไม่มีเลย ทั่งๆที่อยู่ใกล้ๆกัน ไม่แม่แต่มองหา

แต่ยังคงเป็นห่วง และคอยชวนกินข้าวเรื่อยๆ

2วันที่ผ่านเรารู้สึกว่า การคุยอะไรๆกับน้องเริ่มไม่อิน เราเริ่มตีตัวออกห่าง ปฏิเสธทุกอย่างที่น้องชวน  เรารู้สึกเหมือนอยากอยู่คยเดียว มากกว่าอยู่กับน้อง แม้แต่ทักทายยิ้มให้กันปรกติเรายังทำไม่ได้ ปากยิ้มแต่ใจมันขัดแย้ง ได้แต่หนีหรือหลบหน้า เรารู้สึกว่าเรา เหมือนคนเอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว

เราควรทำอย่างไรดีคะ ตอนนี้เราทุกมาก สงสารน้อง แต่ปฏิกริยาของร่างกายและหัวใจมันบอกว่าไม่พร้อมที่จะเจอ

ช่วยทีค่ะ เราควรทำอย่างไร