ตั้งแต่เด็กหนูไม่ใช่เป็นคนตกใจเลยนะค่ะ แค่พอโตมาหนุเป้นคนขี้ตกใจมากค่ะเป็นคนขี้ตกใจมาก2ปีแล้วคือแบบแค่ได้ยินเสียงทีวีเวลามันกระตุ้กเสียงดังๆก็จะตกใจมากแต่ไม่ร้องกรื้อหรืออะไรนะค่ะแค่ทำตัวตกใจปกติแต่จริงข้างในตัวเราตกใจมากแล้วชอบใจหายหวิวๆงี้ไม่หายค่ะกว่าจะหายได้5นาทีถึงจะหายเวลามีเสียงประตูเหมือนมีคนมาคร้กงี้ก็ชอบตกใจมากค่ะใจหายเหมือนคนไม่มีสติชอบคิดว่ามีโจรจะเข้ามาในห้องเพราะหนูเคยไปทำงานที่อื่นแล้วเคยมีโจรเข้ามาในห้องจากนั้นกลัวมากค่ะเวลามีเสียงอะไรมาคร้กประตูแล้วเป็นคนขี้กลัวตลอดเลยค่ะเรื่องอะไรที่ยังไม่ได้ทำก็กลัวตลอดค่ะกลัวว่าจะทำไม่ได้กลัวว่าเขาจะด่า แล้วเป็นคนชอบนอนไม่หลับค่ะนอนยากมากๆพอจะนอนก็คิดนั้นนี่ไม่รุ้ทำไมสมองถึงสั่งให้คิด เวลาเพื่อนมาจ้ะเอ๋ก็ชอบตกใจบ่อยมากๆเลยค่ะ พอตกใจแล้วใจจะเต้นเร้วมากๆเลยค่ะเหมือนใจหายอยู่ประมาร5นาทีค่ะกว่าจะปกติได้แล้ว  ควรทำยังไงถึงจะหายตกใจแบบคนปกติค่ะดีค่ะใครรุ้บอกหน่อยค่ะอยากหายความขี้ตกใจค่ะไม่ชอบเลยค่ะได้ยินเสียงอะไรก็ขี้ตกใจไปหมด ควรทำยังไงดีค่ะ พี่ๆน้าๆป้าๆคนไหนรุ้บอกวีธีหน่อยนะค่ะหนูอยากหายความขี้ตกใจมากๆของหนูมากเลยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ