โดนทำร้ายจนกลายเป็นโรคซึมเศร้า

ตามหัวข้อเลยค่ะ เราคบกับแฟนปีนี้ปีที่4เราเริ่มคบกันจากการรู้จักกันทาง Facebookเราเป็นคนต่างจังหวัดเขาเป็นคนต่างจังหวัดที่มาทำงานนกรุงเทพ เมื่อ4ปีก่อนเราอกหักจากแฟนเก่าเลยตัดสินใจย้ายที่อยู่ที่ทำงานเพื่อหนีจากสภาพแวดล้อมเดิมๆ ยอมรับว่าตอนนั้นสาหัสมากเราเหงาเลยเข้าไปอยู่กลุ่มๆนึงในเฟสบุ๊ค เราโพสรูปตัวเองและมีคนเข้ามาคุยตามประสาคนโสด จนแฟนคนปัจจุบันเราทักมาเราคุยกันอยู่2เดือนจึงนัดเจอกันและคบกัน แรกๆเขาก็ดีกับเรานะ เราชอบเขาแต่ก็ไม่ได้รัก เราคิดว่าเขาจะมาเติมเติมใจเราได้เราคบกันได้ประมาณ8เดือน เราก็ได้งานประจำทำเราเป็นพนักงานออฟฟิศส่วนเขาทำงานร้านอาหารช่วงนั้นเขาเปลี่ยนงานหลายที่ส่วนเราก็ช่วยซับพรอตเขา ช่วยเหลือเขาหลายๆอย่างจนผ่านไปปีกว่า เขาได้งานที่ร้านแห่งนึง เขางานบ่าย3เลิกเที่ยงคืน เราเจอกันน้อยลงแต่ก็ยังใส่ใจเป็นห่วงกันเหมือนเดิม จนกระทั่งหลังๆเขาเริ่มดื่มและกลับดึกเกือบทุกวัน ส่วนเราก็รอเขากลับมาทุกวัน จนวันนึงเขากินเหล้ากลับมาและขอเรามีเซ็กส์ด้วยซึ่งตอนนั้นมันดึกแล้วเราเลยปฏิเสธ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มทำร้ายร่างกายเรา หาเรื่องเรา พอตื่นเช้ามาเขาก็จำไม่ได้ว่าทำอะไรไป ตอนนั้นเรานอนไม่ได้ กินไม่ได้กลัว เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอยู่เกือบทุกวันตามร่างกายเรามีทั้งรอยกัด รอยช้ำทั่วตัว หัวปูดบวมเพราะโดนจับโขลกกับผนัง วันไหนเขาไม่กลับก็ไม่โดน แต่แล้วเราก็จับได้ว่าวันที่เขาไม่กลับเขาแอบไปมีอะไรกับพี่ที่ร้าน เป็นอยู่แบบนั้นหลายครั้ง เราเองก็โง่ที่ไม่รู้เรื่องเพราะไว้ใจแฟนมาก เราจึงคุยกับเขาตอนนั้นเราเสียใจมากให้เขาเลือกว่าจะคบใคร สุดท้ายเขาเลือกคนใหม่ เราเองก็ต้องยอมช่วงนั้นเราออกทำงานต่างจังหวัด เราเจอกันน้อยลงแต่ยังใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันความสัมพันธ์มันแย่มาก ช่วงนั้นเรามีคนคนนึงเข้ามาเขาเป็นคนที่เคยคุยกับเรามา2ปีก่อนจนหายจากกันไป ซึ่งเรามารู้ตอนหลังว่าเขาจีบเรา จริงๆเขาเป็นเซฟโซนที่เราสามารถเล่าทุกอย่างให้เขาฟังได้ เขาทำให้เราหัวเราะ ครั้งนึงเขาถามเราว่าคิดยังไงกับเขา เรากลัวความรักเลยไม่ยอมตอบบ่ายเบี่ยงไปอย่างอื่น จนสุดท้ายเขารอไม่ไหวเปิดตัวคบกับคนอื่นส่วนเราแฟนคนที่ทำร้ายกลับมาขอคืนดีเราจึงยอมให้โอกาสเขาลึกๆก็คิดว่าเขาจะเปลี่ยน เขาลาออกจากที่ทำงานนั้นเพื่อให้เราสบายใจ ทุกแย่างดีมากจนคนที่เราคุยด้วยมาทำงานที่บริษัทเรา เราเป็นเหมือนเพื่อนร่วมงานทั่วไปจนมีวันนึงที่ออฟฟิศชวนกันไปดื่มที่ห้องเขา เราเมาจึงนอนที่นั้น แฟนเรากลับมาจากต่างจังหวัดเขาหึงที่เรามานอนในห้องคนอื่น จนทะเลาะกันเขาไม่ทำร้ายเราแต่เขาทำร้ายตัวเอง  เรารู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุจึงดูแลเขาอย่างดี ความสัมพันธ์เราอยู่ด้วยความหวาดระแวง เขาขี้หึงมาก จนวันนึงช่วงเดือนธันวาแฟนเก่าเขาชวนเขาไปกินเหล้าเพราะเราทะเลาะกัน เขาเมามาก โยนโทรศัพท์พัง พอกลับมาเราพาขึ้นมาที่ห้องพยายามอาบน้ำให้แต่สุดท้ายเขาโมโหตบเรา ลากเรามาที่ห้องน้ำ จับหัวเราโขลกที่ผนัง เตะเราเสร็จแล้วก็ลากเราออกมาเขวี้ยงเตารีดใส่ พัดลม ทำลายข้าวของ ตบเราจนเราไม่ไหวร้องให้คนช่วย เอามีดมาจะแทงเราแล้วจะทำร้ายตัวเอง จนรปภกับชั้นอื่นมาเคาะห้องเขาเอาเราไปขังไว้ในห้องน้ำและไม่ยอมเปิดประตูเรากลัวมาก จนสุดท้ายเขายอมออกไป พี่ที่มาดูให้เราไปหาหมอเนื่องจากเลือดเราออก เขาก้มีเลือดออกตอนเตะทำลายข้าวของ เราตัดสินใจไปหาหมอ เขาดีขึ้นอารมณ์เย็นลง เราตัวสั่นตลอดเวลากลัวไปหมด พอนั่งรถไปถึงหน้าโรงพยาบาลเขาถามเราว่ามาหาหมอทำไมจะให้ตำรวจมาจับเขาหรา เรากลัวว่าเรื่องจะถึงตำรวจจึงนั่งรถกลัวทำแผลเอง  ตื่นเช้ามาร่างกายเรามีรอยตามตัวเต็มไปหมดเราโกหกที่ทำงานว่าหกล้มเพราะไม่อยากให้เป็นเรื่อง พอหายเมาเขาขอโทษเราและสัญญาว่าจะเลิกเหล้า จากวันนั้นเรากายเป็นคนเงียบ พอต้องพูดถึงเรื่องวันนั้นเราต้องร้องไห้ นอนไม่หลับ กลัวเสียงดัง พยายามทำร้ายตัวเอง ทุบตีตัวเองทรมานมาก พยายามลืมเรื่องวันนั้นแต่มันก็ลืมไม่ได้ยิ่งเห็นหน้าเขา เราทั้งกลัวทั้งทรมานมาก แต่ก็ยังอยู่กับเขาเพราะเขาขู่จะทำร้ายตัวเอง เราทนอยู่กับอาการแบบนี้มา2ปีแล้ว ทุกครั้งที่เห็นเหตุการณ์พวกนี้กับคนอื่นเราจะร้องไห้นึกถึงภาพวันนั้น หรือไม่ก็มือสั่น กรี๊สออกมาเขาพยายามไม่ให้เราไปพบจิตแพทย์หาว่าเราคิดไปเอง เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราเป็นอยู่ในโรคซึมเศร้ารึเปล่า เราไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเราควรหาหมอไหม เราอยากหายอยากสดใสร่าเริงเหมือนเดิม เราแค่อยากมาเล่ามาระบายในสิ่งที่เราไม่สารถบอกใครได้