คือ เราพึ่งจบม.3มาแล้วยื่นใบโควต้าเรื่องการแผนเรียนไป เราเลือกเรียนสายศิลป์-ภาษา ซึ่งเราก็ไปค้นหาข้อมูลมาเเล้วว่าหากเรียนสายนี้จบไปจะทำงานอะไรหรือเรียนมหาลัยคณะอะไรดี คือเราตั้งเป้าหมายไว้หมดแล้วอะค่ะ แต่ปัญหามันอยู่ที่เเม่เราครอบครัวเราแล้วก็ญาติไม่สนับสนุนให้เราเรียนศิปล์-ภาษาเพราะคิดว่าอนาคตเราไม่รอดแน่ๆ นางกะจะให้ไปเรียนวิทย์-คณิต เเล้วไปสอบเรียนพยาบาล หมอ เป็นหน่วยงานของรัฐซึ่งคนที่เรียนที่ทำงานคือเรา ไม่ใช่หรอคะ แล้วคุณจะรู้หรอว่าการที่ได้ทำในสิ่งที่ไม่ชอบ ไม่ได้สนใจมันจะมีเเรงผลักดันให้ทำ มีกำลังใจหรอคะ แถมยังมีบอกอีกว่าถ้าจะเรียนสายนี้ไม่ต้องเรียนมีคนเรียนกันที่ไหนศิปล์-ภาษาเนี้ย จบมาไม่เห็นจะมีงานทำอะไรไม่มีประโยชน์ ถ้าเรียนเเล้วจบมาเเล้วไม่มีงานทำจริงๆ ละโรงเรียนเขาจะให้มีสายการเรียนแบบนี้หรอคะ? ทุกสายการเรียนมันมีอาชีพรองรับอยู่ที่ว่าคุณจะเลือกอะไร อยู่ที่ว่าคุณจะพยายามมากพอมั้ย มันไม่ได้อยู่แผนการเรียนที่จะมาให้กำหนดอนาคต หรือว่าคุณเลี้ยงลูกมาเพื่อเอาหน้าคะ คุณไม่เคยถามเลยว่าลูกคุณชอบอะไร อยากทำงานอะไร ที่เเย่ที่สุดเลยก็คือเราเคยเล่าให้นางฟังนะคะว่าถ้าจบม.6มาเราจะไปเรียนครูภาษาไทย ตอนเเรกๆนางก็ไม่อะไร พอหลังๆไปอาโทรมาคุยเรื่องปกติสักพักแม่พาโยงเข้าเรื่องการเรียนของเรา ตอนแรกอาก็ว่าตามใจมันเถอะ สักครู่นางสองคนพากันหัวเราะความฝันของเรา มันใช่เรื่องหรอคะ นี้ไม่ใช่ว่าไม่เคยรับฟังสิ่งที่พวกนางต้องการนะ ฟังเเล้วฟังทุกอย่าง แล้วนางหละ เคยรับฟังเหตุปลของเราบ้างมั้ย