เปลี่ยน

จากกระทู้ก่อนหน้าที่ได้ตั้งไป เหมือนจะหมดเวรหมดกรรมต่อกัน แต่ยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกเหนื่อยล้าหัวใจทุกวันที่ไปทำงาน เรากับผู้ชายใจอำมหิตคนนั้นทำงานที่เดียวกัน ต้องเจอกันทุกวัน เพราะยังทำใจจากเหตุการณ์ที่

~ วันแรงงาน ~ วันแรงงาน ของชนชั้น กรรมาชีพ ต้องปากกัด ซัดตีนถีบ รีบเสาะหา งานแลกเงิน เกินกำลัง ยังตั้งตา แม้เหน็ดเหนื่อย เมื่อยแรงล้า ตั้งหน้าทน คนข้างหลัง หวังพึ่งพา แต่ช้าหน่อย งานเหนื่อยจัง ส

.... " สงบ...ว่าง วาง " .... สงบ สติ นิ่งเงียบ ระเบียบ จัดกาย วางเฉย สูดลม ตามปราณ คุ้นเคย ไร้เอ่ย สุ้มเสียง ใดๆ นำจิต ตามปราณ เบาแผ่ว นิ่งแน่ว สติรู้ มิหวั่นไหว ลมปราณ ชอนร่าง ภายใน ผ่องใ

My Immortal - นิรันดร์ เหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า เหลือเกิน เผชิญ ความกลัว เก็บไว้ หากเธอ ต้องการ จากไป ทำได้ ตามใจ ทุกอย่าง แต่เธอ ยังอยู่ ตรงนี้ ไม่หนี ให้ฉัน อ้างว้าง บาดแผล เจ็บลึก ไม่จาง มันช่าง เจ็

เดินทางมาแสนไกล เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า หันไปทางไหนก็มีแต่ตัวเอง แต่ยังคงต้องเดินต่อไป สุดปลายของทางเดินที่แม้อาจดูใกล้ แต่ยังคงมองไม่เห็น... ว่าความจริงแล้ว ....มันคือทางตัน (ทางแยก) ช่วงนี้รู้สึกเห

ใบไม้หล่น ฝนโปรย ลมโชยพริ้ว ระลอกลิ่ว ทิวไผ่ ยามไหวสั่น กี่ร้อนหนาว ยาวนาน ผ่านคืนวัน กี่ความฝัน สันต์สุข กี่ทุกข์ทน กี่วันเคลื่อน เดือนผ่าน เนิ่นนานนับ กี่ตะวันลับ ขอบฟ้า พนาสนธิ์ กี่ความหวัง