คือเราก็มีแฟนมาไม่น้อยนะคะแต่ไม่เคยยอมใครเท่าคนนี้รู้จักกันตั้งแต่มัธยมจนจะจบมหาลัยแล้วเค้าไม่ใช่คนไม่ดีเลยนะคะแต่เป็นคนที่ติดเพื่อนมากไปมากจนเกินไปเค้าก็พยายามสนใจเราแล้วนะคะแต่ยิ่งเค้าสนใจเราก็ยิ่งโลภมากขึ้นอยากให้เค้าสนใจเรามากขึ้นจนคุยกับเค้าตรงๆเค้าบอกเราว่าเค้ามีเพื่อนมาก่อนจะมีเราแต่เราก็เป็นคนพิเศษในชีวิตก็จริงแต่ตอนเคาอยู่คนเดียวเค้าก็มีเพื่อนเค้าบอกมันดูเห็นแก่ตัวก็จริงแต่เค้าก็ไม่ใช่คนดีเค้าบอกเราไว้แล้วก่อนจะคบกันคือเราก็เข้าใจเค้านะเราก็เห็นแก่ตัวเหมือนกันเค้าบอกเค้าเลือกเราก็คือเลือกเราแต่ถ้าเราไม่ไหวหรือเจอคนที่ดีกว่าเค้าเราสามารถไปได้เลยแต่คือเราก็ไม่ได้อยากไปจากเค้าแต่เราก็ไม่อยากมีความรู้สึกอึดอัดแบบนี้แต่พอเค้าพูดว่าเค้ารักเราเรายิ่งลังเลเพราะเค้าโอเคทุกอย่างเว้นเรื่องติดเพื่อนเรื่องเดียว
ไม่เคยแพ้อะไรแต่ต้องมาแพ้เพราะคำว่ารัก