เป็นครั้งแรกที่โพสต์คำถามเชิง 18+ ในพันทิปค่ะ แต่เป็นเรื่องที่เรารู้สึกทรมานมากจริง ๆ
หลังจากสังเกตอาการตัวเองนานหลายปี (มีอาการมาตั้งแต่ตอนอายุประมาณ 16 ปีค่ะ)
ก็พบว่าเราเข้าข่ายอาการ sexomania ค่ะ และลองค้นหาข้อมูลจากหลาย ๆ แหล่ง
ส่วนใหญ่ก็บอกว่าให้ไปพบจิตแพทย์ดู ให้จิตแพทย์ประเมินและจัดยาให้รับประทานค่ะ
แต่ปัญหาคือจะเข้าไปพบจิตแพทย์อย่างไรคะ ขนาดจะติดต่อไปคลินิกที่ไม่ใช่โรงพยาบาลยังรู้สึกอายเลยค่ะ
ว่าเป็นอาการ sexomania
แต่เราไม่ได้มีอะไรกับใครนะคะ แต่เป็นการช่วยตัวเองโดยที่เราไม่รู้ตัวเลยค่ะ แบบตื่นมาอีกทีก็งงมาก ๆ เสื้อผ้าถูกถอดออกหมดเลย ตอนแรก ครั้งแรกในชีวิตที่มีอาการนี้ เราตื่นมาแล้วรู้สึกหลอนไปหมดเลยค่ะ เหมือนถูกข่มขืนอย่างบอกไม่ถูก เพราะในฝัน (ครั้งแรกในตอนนั้น) เราฝันว่ามีผู้ชายที่เราไม่รู้จัก พังหน้าต่างห้องนอนเรา แล้วเข้ามาพยายามขืนใจเราและมีอะไรกับเราโดยที่เราไม่เต็มใจ แล้วพอเราตื่นมา เสื้อผ้าที่เราใส่นอนมันก็ถูกถอดออกหมดเลยค่ะ เป็นเช้าที่ตื่นมาแล้วรู้สึกจิตตกมากค่ะ
และนั่นคือครั้งแรกที่เกิดอาการละเมอช่วยตัวเอง...
แล้วมันก็เป็นแบบนั้นเรื่อย ๆ ค่ะ แต่ส่วนใหญ่ ๆ ทั้งที่ไม่ได้ฝันเกี่ยวกับเรื่องเพศ เรากลับละเมอช่วยตัวเองโดยไม่รู้ตัว
ทำให้เรากลัวการไปนอนค้างกับคนอื่น (เพื่อน ญาติ ๆ) มากเลยค่ะ ถึงขั้นที่ว่าถ้าไปนอนค้างกับใคร เราจะต้องทำตัวเองให้เหนื่อยจนหมดแรง(เช่น ออกกำลังกาย หรือทำอะไรสักอย่างที่ทำให้ตัวเองรู้สึกเมี่อยล้า)เอามาก ๆ แบบหมดแรงจนร่างกายหนักอึ้ง นอนไม่ดิ้น ไม่ขยับตัว แต่วิธีนี้ก็อันตรายต่อตัวเองเกินไปค่ะ และอีกอย่างถ้าแค่เหนื่อย ๆ ไม่ได้เหนื่อยจนหมดแรงหรือเหนื่อยจนสลบไปเลย ก็มีโอกาสเสี่ยงสูงที่จะละเมอช่วยตัวเองมากกว่าเวลาปกติที่ไม่เหนื่อยมากซะอีกค่ะ พยายามทำหลาย ๆ วิธีก็แล้ว วิธีที่ดีที่สุดตอนที่ไปนอนกับคนอื่น ๆ ก็คือการใส่เสื้อผ้าหลาย ๆ ชั้นแล้วก็นอนยังไงก็ได้ให้ตัวเองนอนลำบากค่ะ ไม่ว่าจะเอาผ้าห่มมาม้วนตัวแล้วนอน หรือนอนหมอนสูงมาก ๆ หรือหาหมอนรองคอ(และรู้สึกเมื่อยคอเพราะหมอนรองคอมากค่ะ) จะได้หลับ ๆ ตื่น ๆ 55555 แต่ก็ทรมานตัวเองไปอีก แต่ก็เคยมีพลาดค่ะ จนถูกปลุก ถึงได้รู้ตัวว่าสภาพเราเป็นแบบไหน พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็รู้สึกอับอายมาก แล้วเป็นวันที่เรารู้สึกอับอายมากที่สุดตั้งแต่เกิดมาเลยค่ะ แล้วคนที่เขาเห็น เขาก็เอาเรื่องหน้าอกของเราไปพูดกระจายให้คนอื่น ๆ รู้กันด้วยค่ะ คือมันยังหลอนอยู่เลย จนไม่กล้าไปนอนที่ไหนนอกจากที่ที่ส่วนตัว ที่มีแค่เราคนเดียวค่ะ
คือเราอยากรู้ว่าเพราะอะไรเราถึงเป็น sexomania แบบนี้ได้คะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เราไม่ได้คิดเรื่อง sex และเราไม่ใช่คนหื่นเลย เพราะเราห่วยเรื่อง sex มาก sense เรื่อง sex ก็แทบจะเป็นศูนย์ แถมยังเป็นคนขี้อายมาก ๆ รู้สึกเครียดและกดดันกับการมี sex มาก รู้สึกอับอายและรู้สึกผิดบาปกับการช่วยตัวเองทั้งที่เป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ จนแฟนถึงขั้นบอกเราว่าเราไม่เร้าใจ เรื่องบนเตียง ทำอะไรก็ไม่เก่งเลยค่ะ
หรือว่าที่เราละเมอแบบนี้ มันเป็นเพราะความต้องการทางเพศที่อยู่ใต้จิตสำนึกของเราหรือเปล่าคะ แล้วถ้าไปพบจิตแพทย์ ควรอธิบายยังไงดีคะ เข้าไปบอกหมอตรง ๆ เลยหรือเปล่าว่าเป็น sexomania ถ้าบอกว่าละเมอช่วยตัวเองแล้วก็รู้สึกเขิน ๆ อาย ๆ อย่างบอกไม่ถูกค่ะ มีใครเป็น sexomania แล้วได้ไปปรึกษาจิตแพทย์บ้างไหมคะ T_T
ปล. ไม่รู้ว่าควรจะต้องแท็กห้องไหนบ้าง ก็เลยเลือกห้องตาม Auto tag เผื่อจะมีผู้เข้ามาให้คำแนะนำในการพบแพทย์ และคำปรึกษาในการรักษาอาการนี้ค่ะ🙂🙂
มีเรื่องกลุ้มใจที่ไม่กล้าไปปรึกษาจิตแพทย์ค่ะ (Sexomania 18+)
หลังจากสังเกตอาการตัวเองนานหลายปี (มีอาการมาตั้งแต่ตอนอายุประมาณ 16 ปีค่ะ)
ก็พบว่าเราเข้าข่ายอาการ sexomania ค่ะ และลองค้นหาข้อมูลจากหลาย ๆ แหล่ง
ส่วนใหญ่ก็บอกว่าให้ไปพบจิตแพทย์ดู ให้จิตแพทย์ประเมินและจัดยาให้รับประทานค่ะ
แต่ปัญหาคือจะเข้าไปพบจิตแพทย์อย่างไรคะ ขนาดจะติดต่อไปคลินิกที่ไม่ใช่โรงพยาบาลยังรู้สึกอายเลยค่ะ
ว่าเป็นอาการ sexomania
แต่เราไม่ได้มีอะไรกับใครนะคะ แต่เป็นการช่วยตัวเองโดยที่เราไม่รู้ตัวเลยค่ะ แบบตื่นมาอีกทีก็งงมาก ๆ เสื้อผ้าถูกถอดออกหมดเลย ตอนแรก ครั้งแรกในชีวิตที่มีอาการนี้ เราตื่นมาแล้วรู้สึกหลอนไปหมดเลยค่ะ เหมือนถูกข่มขืนอย่างบอกไม่ถูก เพราะในฝัน (ครั้งแรกในตอนนั้น) เราฝันว่ามีผู้ชายที่เราไม่รู้จัก พังหน้าต่างห้องนอนเรา แล้วเข้ามาพยายามขืนใจเราและมีอะไรกับเราโดยที่เราไม่เต็มใจ แล้วพอเราตื่นมา เสื้อผ้าที่เราใส่นอนมันก็ถูกถอดออกหมดเลยค่ะ เป็นเช้าที่ตื่นมาแล้วรู้สึกจิตตกมากค่ะ
และนั่นคือครั้งแรกที่เกิดอาการละเมอช่วยตัวเอง...
แล้วมันก็เป็นแบบนั้นเรื่อย ๆ ค่ะ แต่ส่วนใหญ่ ๆ ทั้งที่ไม่ได้ฝันเกี่ยวกับเรื่องเพศ เรากลับละเมอช่วยตัวเองโดยไม่รู้ตัว
ทำให้เรากลัวการไปนอนค้างกับคนอื่น (เพื่อน ญาติ ๆ) มากเลยค่ะ ถึงขั้นที่ว่าถ้าไปนอนค้างกับใคร เราจะต้องทำตัวเองให้เหนื่อยจนหมดแรง(เช่น ออกกำลังกาย หรือทำอะไรสักอย่างที่ทำให้ตัวเองรู้สึกเมี่อยล้า)เอามาก ๆ แบบหมดแรงจนร่างกายหนักอึ้ง นอนไม่ดิ้น ไม่ขยับตัว แต่วิธีนี้ก็อันตรายต่อตัวเองเกินไปค่ะ และอีกอย่างถ้าแค่เหนื่อย ๆ ไม่ได้เหนื่อยจนหมดแรงหรือเหนื่อยจนสลบไปเลย ก็มีโอกาสเสี่ยงสูงที่จะละเมอช่วยตัวเองมากกว่าเวลาปกติที่ไม่เหนื่อยมากซะอีกค่ะ พยายามทำหลาย ๆ วิธีก็แล้ว วิธีที่ดีที่สุดตอนที่ไปนอนกับคนอื่น ๆ ก็คือการใส่เสื้อผ้าหลาย ๆ ชั้นแล้วก็นอนยังไงก็ได้ให้ตัวเองนอนลำบากค่ะ ไม่ว่าจะเอาผ้าห่มมาม้วนตัวแล้วนอน หรือนอนหมอนสูงมาก ๆ หรือหาหมอนรองคอ(และรู้สึกเมื่อยคอเพราะหมอนรองคอมากค่ะ) จะได้หลับ ๆ ตื่น ๆ 55555 แต่ก็ทรมานตัวเองไปอีก แต่ก็เคยมีพลาดค่ะ จนถูกปลุก ถึงได้รู้ตัวว่าสภาพเราเป็นแบบไหน พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็รู้สึกอับอายมาก แล้วเป็นวันที่เรารู้สึกอับอายมากที่สุดตั้งแต่เกิดมาเลยค่ะ แล้วคนที่เขาเห็น เขาก็เอาเรื่องหน้าอกของเราไปพูดกระจายให้คนอื่น ๆ รู้กันด้วยค่ะ คือมันยังหลอนอยู่เลย จนไม่กล้าไปนอนที่ไหนนอกจากที่ที่ส่วนตัว ที่มีแค่เราคนเดียวค่ะ
คือเราอยากรู้ว่าเพราะอะไรเราถึงเป็น sexomania แบบนี้ได้คะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
หรือว่าที่เราละเมอแบบนี้ มันเป็นเพราะความต้องการทางเพศที่อยู่ใต้จิตสำนึกของเราหรือเปล่าคะ แล้วถ้าไปพบจิตแพทย์ ควรอธิบายยังไงดีคะ เข้าไปบอกหมอตรง ๆ เลยหรือเปล่าว่าเป็น sexomania ถ้าบอกว่าละเมอช่วยตัวเองแล้วก็รู้สึกเขิน ๆ อาย ๆ อย่างบอกไม่ถูกค่ะ มีใครเป็น sexomania แล้วได้ไปปรึกษาจิตแพทย์บ้างไหมคะ T_T
ปล. ไม่รู้ว่าควรจะต้องแท็กห้องไหนบ้าง ก็เลยเลือกห้องตาม Auto tag เผื่อจะมีผู้เข้ามาให้คำแนะนำในการพบแพทย์ และคำปรึกษาในการรักษาอาการนี้ค่ะ🙂🙂