ย้อนกลับไปเมื่อ11ปีที่แล้วเราไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรในวันนี้ แค่คิดเล็กปลูกต้นไม้ด้วยวิธีง่ายๆแค่ขุดดินฝังกลบฝากแม่ธรณีเอาไว้ วางแผนใหญ่ให้กลายเป็นป่าที่อยู่ได้แบบพึ่งพากันเองตามธรรมชาติ เราลงมือปลูก6ปีที่เหลือปล่อยให้ธรรมชาติจัดสรรกันเองโดยที่เราเฝ้าดูอยู่ห่างๆอย่างเข้าใจ มีบางสิ่งบางอย่างที่สูญเสียมีบางอย่างที่เพิ่มพูน แต่สิ่งที่ได้จากเวลาที่ผ่านพ้นไปในแต่ล่ะช่วงคือประสบการณ์จากการสังเกตและเก็บข้อมูล เพื่อนำไปพัฒนาให้ยั่งยืนเมื่อถึงเวลาและโอกาสที่เหมาะสม






ขอขอบพระคุณ Pantip.com สำหรับพื้นที่ ที่ทำให้เกิดสังคมเล็กๆ ที่มีมิตรไมตรีต่อกัน
ขอขอบพระคุณ Google.com สำหรับภาพประกอบต่างๆในกระทู้