*อยากให้พี่ ๆ ทุกท่านอ่านจนจบนะครับ*
กระทู้นี้ผมอยากให้พี่ ๆ ช่วยแนะนำเด็กน้อย ด้อยประสบการณ์อย่างผมด้วยนะครับ ขอความกรุณาอย่างยิ่งครับ
ตุลาคม 2564 นี้ ผมก็จะอายุ 18 ปีเต็มแล้วครับ
ปัจจุบันผมกำลังเตรียมตัวจะขึ้นชั้น ม.6 เรื่องเรียนผมก็เต็มที่นะครับ ไม่ใช่หมกมุ่นแต่เรื่องความรักจนไม่เป็นอันเรียนหนังสือ ผมเป็นเด็กเรียนค่อนข้างโอเค คนนึงนะครับ
เข้าเรื่องเลย ผมขอพูดตรง ๆ ว่าชีวิตผมตั้งแต่เกิดมาไม่เคยสัมผัสความรักในเชิง
ชายหนุ่ม-หญิงสาว เลยสักครั้งเดียวครับ ไม่เคยแม้แต่จะจีบใคร ต่างจากเพื่อนสนิทผมในกลุ่มอีก 4 คนพวกเขาเคยผ่านเรื่องราวความรัก อาจไม่ยาวนาน ยั่งยืน
แต่พวกเขาก็มีประสบการณ์มาแล้ว ผมคิดว่าอนาคตในเรื่องความรัก พวกเขาคงจะมีแต้มต่อมากกว่าผมแน่นอนครับ ซึ่งต่างจากผมที่ไร้ประสบการณ์โดยสิ้นเชิง ผมก็เลยน้อยใจว่า อนาคต คนไร้ประสบการณ์แบบผม อาจโดนหลอกได้ง่าย ผิดหวังได้ง่าย
ถามว่าเคยชอบใครไหม ? เคยครับ ผมเคยชอบเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งจนถึงตอนนี้ก็ยังชอบอยู่แต่ไม่กล้าจะทักทาย หรือ บอกเขาไปตรง ๆ เพราะ ผมกลัวเองครับ กลัวโดนปฏิเสธและอะไรหลาย ๆ อย่างในอนาคต
พอผมหันกลับมามองตัวเอง มันก็ทำให้ผมเกิดความรู้สึก " น้อยเนื้อต่ำใจ " ว่า ทำไมผมไม่มีกับเขาบ้าง ผมอายุเพียง 17 ปี ก็จริง ที่ผมไม่มีหลัก ๆ ก็คือ
-กลัวพลาดพลั้งในชีวิต
-ไม่พร้อมดูแลฝ่ายหญิง
-ไม่กล้าที่จะบอกความรู้สึกของตัวเองให้กับคนที่แอบชอบ และ ติดกับค่านิยมเดิม ๆ บางอย่างอยู่
มันทำให้ความกังวล ก่อตัวขึ้นในใจผมว่า อนาคต ผมอาจโตไม่ทันโลกครับ
1.กลัวว่าอนาคตผมจะต้องอยู่คนเดียวไปตลอด
2.กลัวว่าอ่อนประสบการณ์แบบนี้ อนาคตคงไม่มีผู้หญิงที่ไหนเอาผมแน่ ๆ
3.กลัวจะโดนหลอกในตอนมีอายุเยอะแล้ว
ความกังวลในเรื่องทำนองนี้ก่อตัวขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับความอึดอัดและน้อยใจครับ
ฟังดูแก่แดด ใช่ไหมครับ ที่เด็กอายุแค่ 17 ปี แต่คิดไปไกลถึงเรื่องในอนาคตขนาดนี้ แต่ผมก็อยากรู้จริง ๆ ครับว่า ผมเลือกถูกทางแล้วหรือเปล่า
โลกปัจจุบันดำเนินอย่างรวดเร็ว แต่เรื่องบางเรื่องผมก็ยังไม่มีประสบการณ์เสียด้วยซ้ำ ผมอยากถามพี่ ๆ ผู้ใหญ่ครับ ว่าผมควรออกไปหาแฟนได้แล้วหรือยัง ? ช่วยแนะนำ
ชี้ทางให้เด็กน้อยผู้สับสนคนนี้ด้วย
ขอบพระคุณครับ
เด็กอายุ 18 อยากปรึกษาพี่ ๆ ผู้ใหญ่เรื่องความรักครับ
กระทู้นี้ผมอยากให้พี่ ๆ ช่วยแนะนำเด็กน้อย ด้อยประสบการณ์อย่างผมด้วยนะครับ ขอความกรุณาอย่างยิ่งครับ
ตุลาคม 2564 นี้ ผมก็จะอายุ 18 ปีเต็มแล้วครับ
ปัจจุบันผมกำลังเตรียมตัวจะขึ้นชั้น ม.6 เรื่องเรียนผมก็เต็มที่นะครับ ไม่ใช่หมกมุ่นแต่เรื่องความรักจนไม่เป็นอันเรียนหนังสือ ผมเป็นเด็กเรียนค่อนข้างโอเค คนนึงนะครับ
เข้าเรื่องเลย ผมขอพูดตรง ๆ ว่าชีวิตผมตั้งแต่เกิดมาไม่เคยสัมผัสความรักในเชิง
ชายหนุ่ม-หญิงสาว เลยสักครั้งเดียวครับ ไม่เคยแม้แต่จะจีบใคร ต่างจากเพื่อนสนิทผมในกลุ่มอีก 4 คนพวกเขาเคยผ่านเรื่องราวความรัก อาจไม่ยาวนาน ยั่งยืน
แต่พวกเขาก็มีประสบการณ์มาแล้ว ผมคิดว่าอนาคตในเรื่องความรัก พวกเขาคงจะมีแต้มต่อมากกว่าผมแน่นอนครับ ซึ่งต่างจากผมที่ไร้ประสบการณ์โดยสิ้นเชิง ผมก็เลยน้อยใจว่า อนาคต คนไร้ประสบการณ์แบบผม อาจโดนหลอกได้ง่าย ผิดหวังได้ง่าย
ถามว่าเคยชอบใครไหม ? เคยครับ ผมเคยชอบเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งจนถึงตอนนี้ก็ยังชอบอยู่แต่ไม่กล้าจะทักทาย หรือ บอกเขาไปตรง ๆ เพราะ ผมกลัวเองครับ กลัวโดนปฏิเสธและอะไรหลาย ๆ อย่างในอนาคต
พอผมหันกลับมามองตัวเอง มันก็ทำให้ผมเกิดความรู้สึก " น้อยเนื้อต่ำใจ " ว่า ทำไมผมไม่มีกับเขาบ้าง ผมอายุเพียง 17 ปี ก็จริง ที่ผมไม่มีหลัก ๆ ก็คือ
-กลัวพลาดพลั้งในชีวิต
-ไม่พร้อมดูแลฝ่ายหญิง
-ไม่กล้าที่จะบอกความรู้สึกของตัวเองให้กับคนที่แอบชอบ และ ติดกับค่านิยมเดิม ๆ บางอย่างอยู่
มันทำให้ความกังวล ก่อตัวขึ้นในใจผมว่า อนาคต ผมอาจโตไม่ทันโลกครับ
1.กลัวว่าอนาคตผมจะต้องอยู่คนเดียวไปตลอด
2.กลัวว่าอ่อนประสบการณ์แบบนี้ อนาคตคงไม่มีผู้หญิงที่ไหนเอาผมแน่ ๆ
3.กลัวจะโดนหลอกในตอนมีอายุเยอะแล้ว
ความกังวลในเรื่องทำนองนี้ก่อตัวขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับความอึดอัดและน้อยใจครับ
ฟังดูแก่แดด ใช่ไหมครับ ที่เด็กอายุแค่ 17 ปี แต่คิดไปไกลถึงเรื่องในอนาคตขนาดนี้ แต่ผมก็อยากรู้จริง ๆ ครับว่า ผมเลือกถูกทางแล้วหรือเปล่า
โลกปัจจุบันดำเนินอย่างรวดเร็ว แต่เรื่องบางเรื่องผมก็ยังไม่มีประสบการณ์เสียด้วยซ้ำ ผมอยากถามพี่ ๆ ผู้ใหญ่ครับ ว่าผมควรออกไปหาแฟนได้แล้วหรือยัง ? ช่วยแนะนำ
ชี้ทางให้เด็กน้อยผู้สับสนคนนี้ด้วย
ขอบพระคุณครับ