เราคือลูกที่เเม่ไม่เคยต้องการ มีเราหรือไม่มีเราเเม่ก็ไม่ได้อะไร มันมีอยู่จริงมั้ย? ที่พ่อเเม่รักเราทุกคน เราไม่เคยเชื่อคำนี้เลย

เรามีพี่ชาย 1 คน พี่กับเเม่เราเขาดูเข้ากันดีต่างจากเรา เราทำอะไรไม่เคยเข้าตาเเม่สักอย่าง ทำตัวดีๆก็ไม่เคยชม พอผิด 1 ครั้ง เเม่ก็ด่าเรา ส่วนพี่เราเเม่เเค่เตือนเเต่พี่ก็ยังทำอยู่ เเม่ก็ไม่พูดไรต่อ เเม่ไม่เคยด่าพี่เลย เเม่ใช้คำพูดไม่กระเเทกเสียงกับพี่ชายเรา เเต่เวลาเเม่คุยกับเรา มันมีเเต่เสียงดุดัน คำพูด กู  บ้าง

ไม่ค่อยใช้คำพูดอ่อนโยน ปลอบโยน มีเเต่ด่า ฟังบ่อยๆมันก็บั่นทอนจิตใจ บางทีคุยกันอยู่เเล้วเเม่ไม่เข้าใจเราก็พูดอธิบายซ้ำๆจนเราเงียบ เเม่ก็ชอบพูดว่าถ้าจะทำตัวเเบบนี้ก็ไม่ต้องเรียนหรอกกูไม่ส่งเรียน เราได้ยินเเบบนั้นเราน้ำตาซึมเลยเเหละ555 หมดกำลังใจเรียน เริ่มไม่อยากเรียน เราคงเป็นลูกที่เเม่ไม่ต้องจริงๆ  มันหลายเรื่องมาก  เราเริ่มเเน่ใจว่าเราใช่ลูกของเเม่หรือป่าว ตอนเเม่ท้องเราคงดื้อยาเองเลยไม่ตาย ถ้าเราตายเเม่ก็สบายใจไปล่ะ....