เรื่องมีอยู่ว่า พ่อแม่มีลูก 3 คน เราเป็นลูกคนกลาง พี่เรากับเราก็ทำงานเเล้ว เเต่เงินเดือนไม่เท่าไร พี่จะมีเงินเดือนเยอะกว่าประมาณนึง เราก็ตามวุฒิป.ตรีอะ เงินเดือนออก เราก็ให้ ตายาย แม่ ประจำทุกเดือน ส่วนพ่อให้บางครั้งคราว ของใช้ต่างๆก็จะแม่ซื้อตลาด อะไรขาดเราก็จะคอยมองคอยดูว่าต้องซื้ออะไรบ้าง คอยช่วยแม่ซื้อเข้าบ้าน แต่ก็ไม่รู้ว่าแม่เห็นรึป่าว เพราะชอบพูดตลอดว่าจองมีเเต่แม่เป็นคนซื้อนู้นนั้นนี้ สงเสียก็ไม่มีประโยนช์อะไรอะไรก็ไม่พ้นแม่ ซึ่งเรามีอะไรปัญหาอะไรเราเเทบไม่อยากเอาเข้าบ้าน ไม่เคยเอามาปรึกษาที่บ้านน้อยแบบน้อยที่สุดก็ว่าได้ถ้าไม่ใช้เรื่องใหญ่โตอะไร ก็ไม่อยากให้รู้ อยากแก้ปัญหาเอง เพราะเราแก้ได้ ไม่อยากให้ไม่สบายใจ แต่พอเป็นแม่เวลาไม่สบอารมณ์กับลูกคนใครก็พาลมาใส่เราตลอด ไม่ว่าจะโมโหพี่หรือใคร ก็จะพูดไม่ดี พาลใส่เราทุกครั้งทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นคนทำ เราต้องเป็นคนรับเหรอ แต่พอพูดกับพี่ก็ปกติและน้องก็คอยเอาใจคอยสนับสนุน อยากได้อะไรก็หาให้เพราะว่าน้องเรียนดีเรียนเก่ง แต่เวลาพูดกับเรา ค่านู้นค่านี้อะไรก็แม่เป็นคนออก กับคงกับข้าววันๆนึงหมดไปกี่บาท คือแบบคิดในใจถ้าเงินเดือน 2 3หมื่น เหมือนพี่คนโตนะ แม่ไม่ต้องจ่ายไรเลยก็ได้ ลูกเงินเดือน หมื่นห้าลูกก็ให้ตามกำลัง ไม่รู้ต้องทำยังไง
ต้องทำยังไง