เคยมีคนบอกว่าให้เรามีอะไรในชีวิตพร้อมก่อนค่อยคิดเรื่องหาแฟน บางคนก็คิดว่าผมอายุเพิ่งจะ 25 จะรีบมีแฟนไปทำไม ให้มีหน้าที่การงานมั่นคงมีรายได้ดีๆ ก่อน ตอนนี้ผมก็เพิ่งเรียนจบปริญญาโท กำลังอยู่ระหว่างการหางาน ก็อาจจะโชคร้ายนิดๆ ที่มาเรียนจบในช่วงสถานการณ์แบบนี้ทำให้มีผลกระทบกับเรื่องหางานอยู่พอสมควร ที่ที่อยากทำก็มีแล้วแต่ไม่รู้ว่าเขาจะเปิดรับสมัครอยู่ไหม อันที่จริงอายุ 25 ก็ไม่ใช่เยาวชนแล้ว โปรโมชั่นนักเรียน/นักศึกษาผมก็หมดสิทธิ์ใช้แล้ว ถ้าผมทำผิดกฎหมายก็ต้องไปขึ้นศาลผู้ใหญ่เหมือนคนทั่วไป เพียงแต่ว่าผมอาจจะเริ่มต้นช้ากว่าเพื่อนวัยเดียวกันหลายคนเพราะตอนเรียนจบปริญญาตรีเพื่อนผมทำงานกันเลยแต่ผมเรียนปริญญาโทต่อ แล้วไม่อยากเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยเพราะกลัวว่าจะหนักเกินไปสำหรับผม
สาเหตุจริงๆ ที่ทำให้ผมนึกรีบอยากมีแฟนคงเป็นเพราะผมชอบคนแก่กว่ามั้งครับ สนใจเพศตรงข้ามมา 10 ปี ชอบผู้หญิงมาก็หลายคน มีอายุเท่ากันแค่คนเดียวนอกนั้นแก่กว่าผมหมดเลย แต่ก็ไม่เคยสมหวังเลยสักครั้ง ตอนอายุ 15 ผมชอบคนอายุ 18+ พออายุ 18 ก็เปลี่ยนมาชอบคนอายุ 20+ พอผมอายุ 20 ก็มาชอบคนอายุ 25 ตอนนี้เปลี่ยนมาชอบคนอายุ 20 ปลายๆ ใกล้จะ 30 พอผมอายุ 30 ก็คงจะเปลี่ยนมาชอบคนอายุ 30+
ที่ชอบคนแก่กว่าแล้วคิดรีบมีแฟนเพราะผมกลัวว่าถ้าจะรอให้ผมมีทุกอย่างในชีวิตพร้อม ถึงตอนนั้นคนในวัยที่ผมต้องการคงแต่งงานมีครอบครัวกันหมดแล้ว สมมุติว่าผมประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานตอนอายุ 30+ คิดว่าถึงตอนนั้นรุ่นพี่ที่ผมเคยชอบสมัยเรียนคงลูกสองไปแล้ว เคยมีคนแนะนำให้ลองไปหาคนที่เด็กกว่าดูก็ได้ แต่คนที่รู้จักผมดีจะรู้ว่าสำหรับผมอายุไม่ได้เป็นเพียงตัวเลขแต่มันคือตัวแปรที่สำคัญตัวหนึ่ง เพราะผมเคยลองคุยกับผู้หญิงมาหลายคนแล้ว แก่กว่ากับเด็กกว่าเห็นความแตกต่างกันชัดเจน กับคนที่แก่กว่าหลายคนผมรู้สึกดีด้วยถึงจะไม่ได้ชอบเขา แต่ที่เด็กกว่าผมกลับรู้สึกเฉยๆ รุ่นเดียวกันก็ยังพอรู้สึกดีอยู่บ้างแต่ไม่มากเท่าคนที่แก่กว่า อันนี้ผมไม่ได้ตั้งกฎเกณฑ์อะไรนะครับใช้ความรู้สึกล้วนๆ คือคนที่แก่กว่ากับเด็กกว่ามันให้ความรู้สึกต่างกันจริงๆ สำหรับผม เหมือนรู้อายุเขาแล้วมันได้คำตอบทันที
สาเหตุหลักที่ทำให้เป็นแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องความเป็นผู้ใหญ่ด้วยครับ แต่เป็นปัญหาเรื่องช่องว่างระหว่างวัยกับคนที่เด็กกว่าทำให้ผมรู้สึกว่าเข้ากับเขาไม่ค่อยได้ เหมือนเวลาผมเห็นเด็กสมัยนี้แล้วรู้สึกว่าสมัยผมอายุเท่าเขาผมไม่ได้เป็นเหมือนอย่างเขา ตอนนี้ผมอายุ 25 ยังเข้ากับคนอายุ 20 ลำบากขนาดนี้ ไม่รู้ว่าตอนผมอายุ 30+ จะเข้ากันลำบากกว่านี้ไหม ประเด็นนี้มันอาจจะเป็นปัจจัยที่แก้ไขได้ยากเพราะสภาพสังคมหรือสิ่งแวดล้อมมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
ผมเลยรู้สึกว่าอายุเป็นเรื่องสำคัญในการหาคู่พอสมควร ตั้งใจว่าถ้าหาคนในวัยที่ต้องการไม่ได้ก็คงจะอยู่เป็นโสดต่อไป ผมไม่รู้ว่าแบบนี้ผมยึดติดเกินไปไหม แต่ถ้าใครคิดว่าผมยึดติดหรือปิดกั้นตัวเองยังไงก็อยากจะบอกว่าบางเรื่องถึงจะไม่สำคัญสำหรับบางคนแต่มันอาจจะเป็นเรื่องสำคัญสำหรับคนอื่นก็ได้ครับ
เรื่องหนักใจของคนที่ชอบคนแก่กว่าเมื่ออายุไม่ได้เป็นเพียงตัวเลข
สาเหตุจริงๆ ที่ทำให้ผมนึกรีบอยากมีแฟนคงเป็นเพราะผมชอบคนแก่กว่ามั้งครับ สนใจเพศตรงข้ามมา 10 ปี ชอบผู้หญิงมาก็หลายคน มีอายุเท่ากันแค่คนเดียวนอกนั้นแก่กว่าผมหมดเลย แต่ก็ไม่เคยสมหวังเลยสักครั้ง ตอนอายุ 15 ผมชอบคนอายุ 18+ พออายุ 18 ก็เปลี่ยนมาชอบคนอายุ 20+ พอผมอายุ 20 ก็มาชอบคนอายุ 25 ตอนนี้เปลี่ยนมาชอบคนอายุ 20 ปลายๆ ใกล้จะ 30 พอผมอายุ 30 ก็คงจะเปลี่ยนมาชอบคนอายุ 30+
ที่ชอบคนแก่กว่าแล้วคิดรีบมีแฟนเพราะผมกลัวว่าถ้าจะรอให้ผมมีทุกอย่างในชีวิตพร้อม ถึงตอนนั้นคนในวัยที่ผมต้องการคงแต่งงานมีครอบครัวกันหมดแล้ว สมมุติว่าผมประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานตอนอายุ 30+ คิดว่าถึงตอนนั้นรุ่นพี่ที่ผมเคยชอบสมัยเรียนคงลูกสองไปแล้ว เคยมีคนแนะนำให้ลองไปหาคนที่เด็กกว่าดูก็ได้ แต่คนที่รู้จักผมดีจะรู้ว่าสำหรับผมอายุไม่ได้เป็นเพียงตัวเลขแต่มันคือตัวแปรที่สำคัญตัวหนึ่ง เพราะผมเคยลองคุยกับผู้หญิงมาหลายคนแล้ว แก่กว่ากับเด็กกว่าเห็นความแตกต่างกันชัดเจน กับคนที่แก่กว่าหลายคนผมรู้สึกดีด้วยถึงจะไม่ได้ชอบเขา แต่ที่เด็กกว่าผมกลับรู้สึกเฉยๆ รุ่นเดียวกันก็ยังพอรู้สึกดีอยู่บ้างแต่ไม่มากเท่าคนที่แก่กว่า อันนี้ผมไม่ได้ตั้งกฎเกณฑ์อะไรนะครับใช้ความรู้สึกล้วนๆ คือคนที่แก่กว่ากับเด็กกว่ามันให้ความรู้สึกต่างกันจริงๆ สำหรับผม เหมือนรู้อายุเขาแล้วมันได้คำตอบทันที
สาเหตุหลักที่ทำให้เป็นแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องความเป็นผู้ใหญ่ด้วยครับ แต่เป็นปัญหาเรื่องช่องว่างระหว่างวัยกับคนที่เด็กกว่าทำให้ผมรู้สึกว่าเข้ากับเขาไม่ค่อยได้ เหมือนเวลาผมเห็นเด็กสมัยนี้แล้วรู้สึกว่าสมัยผมอายุเท่าเขาผมไม่ได้เป็นเหมือนอย่างเขา ตอนนี้ผมอายุ 25 ยังเข้ากับคนอายุ 20 ลำบากขนาดนี้ ไม่รู้ว่าตอนผมอายุ 30+ จะเข้ากันลำบากกว่านี้ไหม ประเด็นนี้มันอาจจะเป็นปัจจัยที่แก้ไขได้ยากเพราะสภาพสังคมหรือสิ่งแวดล้อมมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
ผมเลยรู้สึกว่าอายุเป็นเรื่องสำคัญในการหาคู่พอสมควร ตั้งใจว่าถ้าหาคนในวัยที่ต้องการไม่ได้ก็คงจะอยู่เป็นโสดต่อไป ผมไม่รู้ว่าแบบนี้ผมยึดติดเกินไปไหม แต่ถ้าใครคิดว่าผมยึดติดหรือปิดกั้นตัวเองยังไงก็อยากจะบอกว่าบางเรื่องถึงจะไม่สำคัญสำหรับบางคนแต่มันอาจจะเป็นเรื่องสำคัญสำหรับคนอื่นก็ได้ครับ