อย่างที่ตั้งหัวข้อเลยครับ อยากเล่าเรื่องราวทั้งหมดเลย ยาวหน่อยนะครับ ขอเกริ่นก่อนนะครับว่าเราเป็นทอมนะ เรื่องมีอยู่ว่าเราชอบผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง เพราะเราบังเอิญไปเจอเขาที่พิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่ง เขาเป็นคนนำชมครับ ช่วงไปซ้อมรับปริญญา สิงหาคม 2019 ชอบตั้งแต่แรกเจอเลย เรากลับมาหาเฟสเขาจนเจอแล้วเราก็รู้แค่ชื่อเล่นเขาเอง เราตามเขาในเฟสมาปีนึง แต่เขาก็ไม่ได้รับแอดนะ ตอนแรกก็แค่ปลื้มว่าเขาน่ารักดี เอาจริงๆก็น่ารักมากๆเลยแหละ 555 อยู่ไปอยู่มา ปลายปีที่แล้วครับ 2020 น่าจะเดือนตุลาคม เราบังเอิญไปส่องเฟสเขาแล้วเจอว่ามีคนเคยเอาของขวัญวันเกิดไปให้เขาแบบนิรนามอ่ะ พอเห็นแล้วก็ยอมไม่ได้ นึกคึกอะไรไม่รู้ ปรึกษากับเพื่อน ว่าจะหาของขวัญไปให้เขา เพราะส่องแล้วเขาเกิดเดือนธันวาคม ก็หาของอยู่เกือบสองเดือนครับ เราฝากเรื่องไปทางรายการพุธทอล์คพุธโทรด้วยนะ แต่เรื่องไม่ผ่าน 555 ตอนเอาไปให้ คือใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย เลิ่กลั่กไปหมด นาทีที่ให้ของเขา เขาก็ตกใจว่าแบบอยู่ๆมีคนเอาของมาให้อ่ะเนอะ เราก็บอกไปว่าเป็นเอฟซี เคยมาที่นี่เมื่อปีที่แล้วงี้ เพื่อที่จะไม่ให้เขากลัว ก่อนหน้านั้นเรากับเพื่อนก็นึกคึกหาไอจีเขาจนเจอ เราก็ทิ้งชื่อไอจีเราไว้ในการ์ดด้วย เขาก็ขอบคุณแล้วเราก็เดินออกมาแล้ววิ่งออกมาจากตรงนั้นเลย พอขึ้นรถเพื่อนได้ เพื่อนก็ถามว่าไม่ถ่ายรูปกับเขาหรอ เราก็แบบเออหว่ะ ฮื๊อออ ต้องลงไปอีกหรอ ก็ลงไปกับเพื่อน ไปขอเขาถ่ายรูป 555 อายมาก ตอนถ่ายรูปก็ได้คุยกันนิดหน่อย ว่าเอ้อ เราตามมาปีนึงแล้วในเฟส เขาก็ถามว่าเฟสชื่อไร ก็รับแอดตรงนั้นเลย เราก็บอกว่าเรารุ่นเดียวกับเขานะ ไม่ต้องเรียกพี่งี้ ถ่ายเสร็จเราก็กลับเลย ไม่อยากรบกวนเวลาทำงานของเขา เพราะคนเริ่มเยอะแล้ว ผลที่ตามมาหลังจากนั้นมันก็ดีครับ เขาฟอลไอจีกลับมา แล้วก็ดูสตอรี่เราทุกอันเลย เราสร้างไฮไลท์ไว้ ตอนที่ไปหาของขวัญแต่ละชิ้นๆ เขาก็แท็กสตอรี่มาขอบคุณ เขาบอกว่าชอบการอัพเดทตลอดการหาของ 555 เขาไม่ถามชื่อเรานะ ไม่รู้ว่าเขาคงเห็นชื่อในไอจีเรามั้งเลยไม่เคยถามเลย ไม่ก็ไม่อยากรู้ 555 เราก็แบบชวนเขาคุยมาตั้งแต่นั้น เขาก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ผมก็คิดว่าเขาไม่ว่างมั้งอะไรงี้ หรือเขาไม่อยากคุยกับเราวะ 555 แต่ส่วนใหญ่จะคุยในไอจี มันก็ไม่ได้คุยกันทุกวันเพราะเขาก็ดองแชทผม ตอนแรกเราก็อดนอยๆไม่ได้นะ จนเรารู้ว่าเพื่อนเขาก็โดนดองเหมือนกัน แต่เขาก็ดูสตอรี่ผมทุกวัน ทุกอันเลยตั้งแต่นั้น ลงเยอะแค่ไหนก็ดูหมดเลย ผ่านมาจนกระทั่งเดือนกุมภาพันธ์ เราจองช่อดอกไม้ตั้งแต่ต้นปี ว่าจะเอาไปให้เขา แต่ช่วงนั้นโควิดระบาดรอบสอง เขาก็เปลี่ยนไปทำงาน WFH แผนพังหมดเลย สรุปคือเขากลับมาทำงานปกติวันที่ 16 กุมภา เราเลยมั่นใจวันนั้นว่าเขาต้องอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แน่ๆ จ้างแมสเซนเจอร์ไปส่งแทน เพราะเราติดงาน เขาได้ดอกไม้เขาดีใจแหละครับ เพื่อนเขาถามใครให้ เขาบอกเอฟซี หื้มม เจ็บไปอี๊ก ไม่เป็นไร เขาก็แท็กมาขอบคุณ บอกว่างงเลย 555 แล้วเราตั้งใจตั้งแต่แรกว่าจะขอจีบเขาไปตรงๆวันนั้น เพราะอยากชัดเจนกับความรู้สึก เพราะก่อนหน้านั้นของขวัญที่ผมให้ไป เขาก็เอาไปใช้หมดเลย ชิ้นแรกเป็นหมวก หลังจากวันที่เขาได้ เขาจะไปเที่ยวต่างจังหวัดพอดีแต่ลืมเอาหมวกมา เลยเอาไปใช้ อันนั้นก็ดีใจ แต่มันบังเอิญมีโอกาสใช้ไง ชิ้นที่สองเป็นพวงกุญแจหมี เรากับเพื่อนนึกว่านอนตายในกล่องแล้วแน่ๆ ไม่น่าเอามาใช้ เพราะมันดูแบบ ไม่น่าเอาใมาใช้หรอก ผ่านไปเขาก็ถ่ายติดมาตอนถ่ายแก้วน้ำลงสตอรี่ นี่ก็หวีดไปอีกที เพื่อนก็ตัดความหวังโดนบอกว่า เมิงงงง บังเอิญแหละ นี่ก็เค๊ บังเอิญแหละมั้ง แต่ก็ดีใจที่เขาเอามาใช้ ชิ้นที่สามก็โผล่มาตอนเขา WFH ครับผม เขาพูดเรื่องแก้วน้ำ แต่ถ่ายติดทั้งโต๊ะทำงานเขา ที่มีกรอบรูปที่เราสั่งวาดรูปเขาตั้งอยู่ข้างๆแก้ว แล้วก็โน๊ตบุ๊ค วันนั้นเป็นเพื่อนที่เห็นโทรมามาบอก โทรยิกเลย เรานอนหลับอยู่ถึงกับตื่นเลย เพื่อนบอกว่าไม่น่าบังเอิญแล้วแหละ เขาตั้งใจให้เราเห็นแน่ๆ ให้ความหวังไปอีก แล้วก่อนวันให้ดอกไม้นี้ คืนนั้น เขาลงสตอรี่คู่กับรูปนั้นอีกครั้ง ว่าบังเอิญใส่เสื้อเหมือนกับในรูปเลย คือ ให้ความหวังมากกก คนมันชอบอยู่แล้ว มันอดที่จะเข้าข้างตัวเองไม่ได้หรอกฮะ วันให้ดอกไม้ เราเลยถามเขาไปว่า เขามีคนคุยอยู่มั้ย ถ้าไม่มีเราจะขอจีบเขา ขอตรงๆเลย นานเลย หลายชม.กว่าเขาจะมาตอบ เขาบอกว่า ถ้าถามว่ามีคนคุยมั้ย มีมาเรื่อยๆ ทั้งจีบตรงๆ กับชวนคุเรื่อยๆ เขาคุยได้ แต่เขาไม่เปิดให้ใคร เขาบอกว่าเขาชอบอยู่คนเดียว มันชินจนไม่อยากมีแฟนแล้ว เราเห็นคำตอบแล้ว เราก็เสียใจนะ มากๆเลยแหละ แต่เราก็เข้าใจ ไม่ตื้อ เราหายไปประมาณ 1 อาทิตย์ เราไม่อัพอะไรเลย เราลงสตอรี่ใน close friends เราก็ตั้งเขาคนเดียวแหละ ตั้งคำถามบอกเขาว่า เราจะไม่จีบเขาละ แต่เปลี่ยนจากเอฟซีเป็นเพื่อนกันได้ใช่มั้ย มีคำตอบได้ กับไม่ได้ เขาก็โหวตว่าได้ เราก็ เอ้อ เอาแค่นี้ก็ได้วะ ยังดีกว่าไม่ได้เป็นอะไรเลย ผ่านมาตอนนี้ก็ได้คุยกันบ้างครับ แต่ส่วนใหญ่เราก็ reply story เขาไปนั่นแหละ ถึงได้คุยบ้าง ชอบลงเพลงในสตอรี่ไอจีตัวเองเพื่อจีบเขาตลอด ที่บอกไม่จีบก็คือไม่จริงเลย ไม่เคยยอมแพ้ 555 แล้วเขาก็เข้ามาดูตลอด แต่เขาเคยหายไปแบบไม่มาดูสตอรี่เลยสองวัน ทั้งๆที่เขาก็เล่น ลงสตอรี่ปกติ เพราะเราก็เคยปิดสตอรี่เขาไปเพราะอยากตัดใจนี่แหละ สุดท้ายก็ทนไม่ไหว แต่เราไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาไม่ดูของเรา แต่พอเรามาดูเขาเหมือนเดิม เขาก็กลับมาดูตลอดจนปัจจุบัน แล้วเมื่อวันที่ 4 เมษาที่ผ่านมา อะไรดลใจเราไม่รู้ คือเขาจะเป็นคนที่ติ่งเกาหลี จะวาดพวก fanart ศลป.ที่เขาชอบ มันจะมีชื่อแฝงอยู่ เราก็เอาไปเสิร์ชในกูเกิ้ล ก็เจอทวิตเตอร์เขา เราจำได้เพราะรูปโปรมันเป็นรูปที่เขาวาดเมนเขา เราก็กดฟอลไป แต่ชื่อแอคเรามันเป็นชื่อเดียวกับไอจีเรา 555 เขาเลยทักไอจีเรามาว่ามาตามเขาหรอ เขาไม่ให้ตาม 555 ไรงี้ เพื่อนสนิทเขายังบล็อคเลย เดี๋ยวเห็นความปสด. นี่ก็กำลังโทรคุยกับเพื่อนอยู่ด้วย เพื่อนบอกเออ ทวิตเขาไม่ค่อยรับคนรู้จักกันหรอก แต่ไม่ทันแล้วไง เพิ่งรู้เหมือนกัน คุยไปสักพักเขาก็บอกว่า เออ มีไรจะบอก อีกเดือนกว่าๆ เขาต้องไปอยู่กับยายที่ไต้หวันนะ กำลังไล่บอกคนรู้จัก เราช็อคไปเลย แล้วอยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาเองเลย ร้องไห้กับเพื่อนตรงนั้นเลย ไหนจะที่เราวางแพลนไว้ว่าจะไปหาเขาอีก เราไม่เคยยอมแพ้เลย แต่ตอนนี้แผนมันพังหมดทุกอย่างเลยครับ ที่ร้องไห้เพราะมันเจ็บใจหรืออะไรไม่รู้ เราห่างกับเขาแค่ขับรถไม่กี่ชม. ตอนนี้เขาจะไปไกลกว่าเดิมแล้วฮะ ถ้าเราไม่ฟอลทวิตไปเขาอาจจะไม่มาบอกเราก็ได้มั้ง เราถามเขาว่าจะไปอยู่เลยหรอ เขาบอกอยู่ยาวเลย ไปดูแลยายแทนแม่ เราควรทำไงดี ตอนนี้ผ่านมาสิบกว่าวันแล้ว เรายังคิดไม่ตกเลย เอาจริงๆเราไม่มีความคิดที่จะไม่ให้เขาไปเลยนะ คือเขาไปอยู่ในที่ที่ดี อนาคตเขาก็จะดี เรายินดีกับเขา แต่เราชอบเขาไปแล้วไง เราก็พูดได้แค่ไปวันไหน เราจะไปส่ง เพราะเราทำงานในสนามบินสุวรรณภูมิพอดี คิดว่าอย่างน้อยๆอยากเจอหน้าเขาอีกครั้งก็ยังดี เขาบอกว่าเดือนกว่าๆ ยังไม่แน่นอนว่าวันไหน แล้วเราก็ไม่รู้ว่าเขาจะบอกผมมั้ย วันไปเนี่ย เพราะเรากับเขาก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น เรารู้จักเขาผ่านโซเชียลมาเป็นปีๆ แต่เขารู้จักเราได้แค่ 5 เดือน จากที่ยากอยู่แล้ว มันก็โคตรจะเป็นไปไม่ได้เลยรึป่าวครับ เราเลยมาตั้งกระทู้ถามทุกคนว่าควรทำยังไงดี เราคิดได้แค่ว่า ตอนนี้ เราทำได้แค่นี้ เวลาผ่านไป แล้วถ้าใจเรายังไม่เปลี่ยนไป แล้วเขายังไม่มีใครจริงๆ เราจะไปหาเขาที่นั่นเองครับ จะไปเจอเขาอีกครั้ง แล้วถ้าเราไป ทุกคนคิดว่าเราจะมีความหวังบ้างมั้ยครับที่เขาจะหันมองเราบ้าง หรือเราควรตัดใจจากเขา แล้วจบทุกอย่างไว้เพียงเท่านี้ ถ้าจะตัดใจคือต้องตัดทุกช่องทางที่เห็นเขาเลย ขอโทษนะครับ ที่เล่ายาวไปหน่อย ขอบคุณที่อ่านจบครับผม