กุ๊กเป็นผู้หญิงคนนึงที่อยากมีลูกมากและตั้งใจจะสร้างครอบครัวกับผู้ชายคนนึงที่กุ๊กรักมากที่สุดกุ๊กวาดฝันทุกอย่างด้วยตัวเองไปหมดโดยไม่นึกถึงอนาคตเลยไม่นึกถึงความผิดหวังและความเสียใจไม่เคยเผื่อใจเลยสักนิดกับเรื่องพวกนี้เพราะกุ๊กก็มั่นใจว่าเขาคงจะอยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับกุ๊กแต่แล้ววันนึงมันกลับกลายเป็นวันที่กุ๊กไม่คาดฝันว่ามันจะเกิดขึ้นกับกุ๊กเลยคือการที่เขาบอกว่าเขาไม่อยากร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับกุ๊กแล้วเขาบอกเขาเจอคนใหม่แล้วเขาไม่อยากคบกับกุ๊กต่อแล้วแต่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากุ๊กมีข่าวดีที่จะบอกเขาเหมือนกันมันคือความผิดพลาดแต่กุ๊กเต็มใจและยอมรับกับความผิดพลาดกุ๊กอดทนรอวันครบรอบเพื่อที่จะบอกเขาแต่มันก็ผิดคาดไปหมดกุ๊กจับได้ว่าเขามีคนอื่นทั้งๆที่ผ่านมากุ๊กซื่อสัตย์และรักเขามากขนาดนี้กุ๊กเชื่อใจเขาหมดหัวใจของผู้หญิงคนนึงและกุ๊กมั่นใจว่าเขาจะไม่ทำกับกุ๊กแบบนั้นเพราะเขาพูดตลอดว่าเขาจะอยู่กับกุ๊กและไม่ไปไหนแต่ไม่เลยทุกอย่างที่เขาพูดมาทั้งหมดแค่เพียงคำหวังลมๆแล้งๆเพื่อหลอกผู้หญิงที่ชื่อกุ๊กกุ๊กเชื่อเขาอย่างสนิทใจวันนั้นเราทะเลาะกันหนักมากๆและคำพูดมากมายที่เขาไม่เคยพูดออกมาก็ออกมาจากปากเขาผู้ชายที่กุ๊กไว้ใจที่สุดในตอนนั้นกลับเป็นคนที่กุ๊กหวาดกลัวมากที่สุดในตอนนี้เขาปล่อยให้กุ๊กอยู่แบบทรมานและตายทั้งเป็นกุ๊กบอกเขาว่ากุ๊กมีน้องกุ๊กจำได้เลยประโยคแรกที่เขาพูดออกมาคือใช่ลูกกูจริงๆหรอ? เป็นคำพูดที่ทำให้กุ๊กเหมือนคนขาดสติคนนึงเลยกุ๊กพยายามไปหาเขาพยายามทักไปหาเขาเขาบล็อกกุ๊กทุกช่องทางดันทุรังจะไปเจอเขาเขาไล่กลับเหมือนหมาตัวนึงกัดฟันออกมาร้องไห้จนตาอักเสบนอนกอดภาพเขาทุกคืนตั้งแต่วันที่ออกมากุ๊กติดต่อเขาไม่ได้เลยจะเป็นจะตายเกือบตายด้วยซํ้าแต่เขาละ? เขามีความสุขกับคนอื่นเขาบอกรักคนอื่นคุยกับคนอื่นตอนที่กุ๊กลมหายใจ50/50 ทำร้ายตัวเองจนลืมไปว่ายังมีอีกชีวิตนึงต้องดูแลนะลูกไงยังมีลูกนะไม่รักลูกบ้างเลยหรอพอนึกขึ้นได้พยายามจะเปลี่ยนทุกอย่างกัดฟันยืนมาเเละเริ่มต้นใหม่แต่แล้วโชคชะตาก็กลั่นแกล้งกุ๊กเทวดาใจร้ายวันที่29 มีนาคม2564 กุ๊กปวดท้องมากๆละไม่มีท่าทีว่าจะหยุดปวดเลยไปโรงพยาบาลคนเดียวเวลา02:45 ตอนเข้าไปรู้สึกว่าขาเปียกแต่ไม่ได้สนใจเลยพอเข้าไปหาหมอแล้วบอกหมอทุกอย่างเริ่มสังเกตที่ขาแล้วทำไมมันเป็นสีแดงละไปเดินเตะอะไรมาหรือเปล่าเลยขอหมอไปห้องนํ้าแต่เปล่าเลยมันไม่ได้มาจากขามันมาจากอวัยเพศกุ๊กตอนนั้นหน้ามืดและใจสั่นเลยดึงที่เรียกพยาบาลขอให้พยาบาลช่วยจากที่ชุลมุนอยู่นั้นใจกลัวมากจำได้ว่าวันนั้นคิดว่าจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิตตัวเองคงต้องตายแล้วแต่เปล่าเลยคุณหมอบอกลูกหลุดนั้นแสดงว่ากุ๊กแท้งหรอ? คุณหมอคะไม่ได้แท้งใช่มั้ยคะ?
ลูกหลุดครับแท้งครับแล้วที่วาดฝันละจะแต่งตัวลูกเท่ๆพาลูกไปเที่ยวถ่ายรูปลูกทำไมกัน? ทำไมชีวิตต้องเจออะไรแบบนี้? พูดไม่ออกมีแต่เสียงสะอื้นกับน้ำตาที่ไหลมาไม่มีท่าว่าจะหยุดเลยโทรหาแม่ด้วยเสียงสะอื้นแม่มารับกุ๊กหน่อยได้มั้ยกุ๊กเหนื่อยจังเลยจำได้เลยว่ากอดแม่และร้องไห้แม่ก็ร้องไห้กุ๊กบอกว่าเหนื่อยแล้วแม่กุ๊กเหนื่อยแล้วไม่อยากอยู่แล้วไม่เอาแล้วโลกนี้ใจร้ายกับกุ๊กแม่พูดพร้อมร้องไห้แล้วแม่ละลูกถ้าลูกไปแม่จะอยู่กับใครลูก? ลูกยังมีแม่นะใครไม่รักแม่รักเองลูกจำได้ว่าตอนที่เข้าโรงพยาบาลเพราะซึมเศร้าทุกครั้งแม่จะพูดแบบนี้เสมอได้เห็นน้ำตาและตาแดงๆของแม่มันทำให้กุ๊กเจ็บเข้าไปอีกกอดแม่แล้วบอกว่าขอโทษต่อให้กุ๊กทำผิดไม่รู้กี่ร้อยครั้งแม่จะอยู่ข้างกุ๊กคนแรกเสมอแย่มากรู้สึกว่าทำไมเราถึงไม่รักคนที่รักเรากันนะ? แล้วตอนที่เราจะเป็นจะตายละคนที่เราคิดว่าเขาจะอยู่กับเราเขาไปไหนกันนะ? สิ้นหวังหมดทุกอย่างกลับมาร้องไห้บนที่นอนแล้วได้แต่โทษตัวเองซํ้าๆว่าทำลูกตายมันคือตราบาปในใจของกุ๊กมันควรจะดีกว่านี้ลูกควรจะเกิดมาเป็นความสุขให้กุ๊กได้แต่กุ๊กไม่คว้าโอกาสที่ดีที่สุดในชีวิตไว้ตอนนี้เริ่มดีขึ้นแล้วนะกุ๊กอยากกลับมารักตัวเองเร็วๆอยากยิ้มแฉ่งอีกครั้งอยากเป็นกุ๊กที่หัวเราะได้ตลอดทั้งวันคิดถึงรอยยิ้มของผู้หญิงที่ชื่อกุ๊กไก่จังเลย บทเรียนที่ผู้ชายคนนี้ทำให้คงเป็นแผลที่เจ็บที่สุดในชีวิตและกุ๊กคงจะเก็บเขาไว้ลึกที่สุดในหัวใจของกุ๊ก

กุ๊กสบายใจขึ้นมาแล้วนิดหน่อยที่ระบาย กุ๊กอยากถามว่าเพื่อนๆพี่ๆว่าให้กำลังใจตัวเองยังไง และจะทำยังไงให้เรื่องเลวร้ายมันผ่านไปคะ?
แล้วเมื่อไหร่บาดแผลนี้จะหายไป?
ลูกหลุดครับแท้งครับแล้วที่วาดฝันละจะแต่งตัวลูกเท่ๆพาลูกไปเที่ยวถ่ายรูปลูกทำไมกัน? ทำไมชีวิตต้องเจออะไรแบบนี้? พูดไม่ออกมีแต่เสียงสะอื้นกับน้ำตาที่ไหลมาไม่มีท่าว่าจะหยุดเลยโทรหาแม่ด้วยเสียงสะอื้นแม่มารับกุ๊กหน่อยได้มั้ยกุ๊กเหนื่อยจังเลยจำได้เลยว่ากอดแม่และร้องไห้แม่ก็ร้องไห้กุ๊กบอกว่าเหนื่อยแล้วแม่กุ๊กเหนื่อยแล้วไม่อยากอยู่แล้วไม่เอาแล้วโลกนี้ใจร้ายกับกุ๊กแม่พูดพร้อมร้องไห้แล้วแม่ละลูกถ้าลูกไปแม่จะอยู่กับใครลูก? ลูกยังมีแม่นะใครไม่รักแม่รักเองลูกจำได้ว่าตอนที่เข้าโรงพยาบาลเพราะซึมเศร้าทุกครั้งแม่จะพูดแบบนี้เสมอได้เห็นน้ำตาและตาแดงๆของแม่มันทำให้กุ๊กเจ็บเข้าไปอีกกอดแม่แล้วบอกว่าขอโทษต่อให้กุ๊กทำผิดไม่รู้กี่ร้อยครั้งแม่จะอยู่ข้างกุ๊กคนแรกเสมอแย่มากรู้สึกว่าทำไมเราถึงไม่รักคนที่รักเรากันนะ? แล้วตอนที่เราจะเป็นจะตายละคนที่เราคิดว่าเขาจะอยู่กับเราเขาไปไหนกันนะ? สิ้นหวังหมดทุกอย่างกลับมาร้องไห้บนที่นอนแล้วได้แต่โทษตัวเองซํ้าๆว่าทำลูกตายมันคือตราบาปในใจของกุ๊กมันควรจะดีกว่านี้ลูกควรจะเกิดมาเป็นความสุขให้กุ๊กได้แต่กุ๊กไม่คว้าโอกาสที่ดีที่สุดในชีวิตไว้ตอนนี้เริ่มดีขึ้นแล้วนะกุ๊กอยากกลับมารักตัวเองเร็วๆอยากยิ้มแฉ่งอีกครั้งอยากเป็นกุ๊กที่หัวเราะได้ตลอดทั้งวันคิดถึงรอยยิ้มของผู้หญิงที่ชื่อกุ๊กไก่จังเลย บทเรียนที่ผู้ชายคนนี้ทำให้คงเป็นแผลที่เจ็บที่สุดในชีวิตและกุ๊กคงจะเก็บเขาไว้ลึกที่สุดในหัวใจของกุ๊ก