เราควรไปต่อหรือพอ

สวัสดีค่ะพอดีเราอยากได้คำแนะนำเกี่ยวกับเรื่องที่เราจะเล่าตอนนี้ เรารู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งมาประมาณ 6 ปี แล้วตอนนี้เราคบกับเขามา 4 ปีแล้ว แล้วเราได้พลาดมีตัวเล็กกับเขาเมื่อช่วงปีที่แล้วเราเลยต้องออกจากมหาลัยมาแต่งงานกับเขาถามว่าเรารักเขาไมช่วงนั้นเรารู้เลยว่ารักมากอยากอยู่ด้วยมากๆแต่อีกความรู้สึกเรายังไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับเขาเพราะแม้กระทั่งวันแต่งงานเรายังรู้สึกว่าเรายังไม่มีความสุขเลย เขาเป็นคนที่ติดเพื่อนมากๆและก็เป็นคนที่ติดสิ่งที่ผิดกฎหมายด้วยแม้ว่าเราคอยห้ามคอยเตือนให้เขาออกห่างเขาก็สัญญาว่าจะหยุด แต่เมื่อเขาเพื่อนเขาลืมทุกอย่างที่สัญญากับเราไว้หมดเลย และช่วงระหว่างที่เราท้องเขาไม่ค่อยสนใจให้ความใส่ใจกับเราเลย บางครั้งเขามาอยู่กับเราเพียงแค่เขาต้องการทางเพศเมื่อเขาได้สิ่งที่ต้องการเสร็จพอเราหลับเขาก็จะหนีออกไปหาเพื่อนตลอด ซึ่งเขาก็รู้มาโดยตลอดว่าถ้าเขาไม่นอนข้างๆกันเราจะรู้สึกตื่นแล้วก็จะร้องไห้เสียใจเกือบทั้งคืนแต่เขาก็ยังทำเหมือนเดิม โดยประมาณเราท้อง 9 เดือนอาทิตย์มี 7 วัน เขาอยู่กับเราเพียงแค่ 1-2 วันที่เหลือ 5 วันเขาเอาเวลาไปใช้อยู่กับเพื่อนและสิ่งเสพติด เขาทิ้งให้เรานอนคนเดียว ร้องไห้คนเดียว คิดมากคนเดียว คิดสั้นคนเดียว เขาทิ้งปัญหาทุกอย่างให้เราเผชิญคนเดียว แม้ว่าเราจะขอร้องและบอกเขาแต่มันก็เหมือนเดิม😹😹😹 จนเราเกิดน้องออกมาดูเหมือนอะไรๆจะดีขึ้นแต่มันก็ได้แค่เหมือนเพราะสุดทเายคนที่ไม่มีจิตสำนึกเขาก็จะทำสิ่งที่เขาชอบ เอาแต่เพื่อนกับสิ่งไม่ดี งานการไม่ทำ ชอบลักขโมยเงินคนที่บ้านยิ่งพอมาปัญจุบันเวลาเขาโมโหแล้วทะเลาะกันบางครั้งเขาก็ชอบทำร้ายเรา แต่ใช่ว่าเราจะไม่ทำเขากลับนะคะเราก็ไม่ยอมเหมือนกันแต่ถ้าให้เอาเข้าจริงๆเราก็สู้แรงเขาไม่ได้อยู่ดี จนถึงตอนนี้ความรู้สึกรักก็ยังรักแต่มันก็ยังปนไปด้วยความเกียจชังด้วยถ้าถามว่าเราสามารถออกมาอยู่กับลูก 2 คนได้ไมเราก็สามารถตอบว่าได้อยู่แล้ว แต่คนที่บ้านเขาก็บอกให้ทนเพื่อลูก ทั้งๆที่เขาก็รู้ว่าเราโดนอะไรมาบ้าง เราก็ไม่รู้ว่าจะทนได้ถึงเมื่อไหร่ (เวลาเขาดีเขาก็ดีใจหายแต่เวลาร้ายมาก็เหมือนหมาบ้า)เราจะทำยังไงดีกับชีวิตครอบครัวแบบนี้ เรารู้สึกว่าเราเหนื่อยเหมือนกันนะ ใจกับสมองตอนนี้มันสับสนไปหมด เรายอมรับนะว่าเราก็ไม่ได้ดีอะไรอยู่บ้านเราก็ไม่ชอบทำงานบ้าน แต่เราก็ยังซักผ้า ออกไปช่วยแม่เขาขายของ หาเงินจากข้างนอก เลี้ยงลูกเองตลอด ซึ่งมันไม่ดีสำหรับเขาเขาเคยพูด บางครั้งเขาพูดจาแรงๆใส่เราเราก็บอกว่าไม่ชอบแต่เขาก็ยังทำยังพูดเหมือนเดิมโดยให้คำว่าไม่สามารถเปลี่ยนได้ นิสัยอยู่แบบนี้ มีอะไรเขาก็บอกว่ามันคือหน้าที่เรา ซึ่งเราคิดว่ามันไม่ใช่หน้าที่ของคนใดคนหนึ่งแต่ถ้าช่วยกันได้ก็ช่วยกันทำซึ่งเขาไม่ได้คิดแบบเรา เรายังมีเรื่องอยากระบายอีกเยอะกว่านี้แต่เราคงพูดไว้เท่านี้พอ มันอาจจะ งง ๆ บ้าง แต่เราฝากให้คำแนะนำเราหน่อยนะ เผื่อเราจะเอาคำแนะนำมาทำให้ใจเราแข็งแรงขึ้นบ้าง🖤🖤🖤