ผมรู้สึกไม่อยากใช้ชีวิตต่อแล้วครับปัญหามันลุมเล้าผมเหลือเกิน

สวัสดีครับ ผมอายุ 19 ปี เพิ่งจบ ม.6 มา ส่วนตัวผม เป็นคนเรียนดีมีความมุ่งมั่นในเรื่องที่สนใจแล้วพร้อมพัฒนาทุกเรื่องๆ  เรื่องทัศนคติผม ผมเป็นคนมองโลกในแง่บวก ส่วนใหญ่ผมจะคิดก่อนทำเสมอและใช้เวลาในการคิดด้วย    แต่ผมจึงตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพื่อจะมาระบายชีวิตของผม   คร่าวๆนะครับ ผมมีครอบครัว 4 คน พ่อ แม่ พี่ น้อง(ผม)       คนในครอบครัวผมได้จากไป ตอนผมป6 ซึ่งเป็นพี่ชายของผม ผมก็ยังเด็กคิดถึงพี่ร้องไห้  จากนั้นได้สักพักผม เรียนกำลังจะจบ ม3 พ่อผมก็เสียตาม ผมก็เสียใจหนักมาก เพราะก่อนหน้าเราอยู่กัน3คน มีทะเลาะไรกันบ้างตามปกติ แล้วตอนนั้นถึงตอนนี้ผมรู้สึกจะเป็นคนไม่ค่อยแสดงออกอะไรมาก จะมีความสุขมากต่อเมื่ออยู่กับเพื่อนๆสนิทกับ 7 8 คน เวลามีเรื่องอะไรแย่ๆมาทำร้ายจิตใจผม ผมจะร้องไห้ในห้องน้ำแล้วคิดถึงพ่อ เพื่อให้น้ำตามันออกมาให้มากที่สุด ซึ่งตอนนี้ผมอยู่กับแม่ แม่ผมก็เป็นคนอารมณ์ร้อน  ผมก็บ่นผมนู่นนี้ธรรมดาตามแม่ลูก บางครั้งทำให้ผมต้องอยากตายตามไปหาพ่อกับพี่ผม ผมอยากตายมากแต่ผมเสียดาย ศักยภาพของผม ความคิดของผม ทุกๆเรื่องในตัวผมผมว่าผมจะทำประโยชน์แก่คนอื่นรอบข้างๆผมได้เกิดประโยชน์มากกว่านี้                  ขอบคุณครับ