เพราะเธอหรือเปล่า ?





หลังฝนพรำ ก่อนมีน้ำตา อยากถามว่า

เพราะเธอหรือเปล่า



โคลงสี่สุภาพ

เพราะ หวังใกล้จึ่งเพ้อ เหม่อมอง
เธอ        ที่ใจใฝ่ปอง    เช่นนี้
หรือ   มีที่ใครครอง      เจ้าแน่
เปล่า พร่ำนำเยี่ยงนี้   ห่วงเจ้าจริงใจ



อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

เพราะ ว่า มิกล้ารัก และจะ ทัก อนงค์นวล
เธอ ที่ หทัยชวน ภณ ครวญ คนึงนาง
หรือ ว่า นฤมล มุติ ล้น จะเหินห่าง
เปล่า ชอบก็ปล่อยวาง สละร้าง ละแรมไกล

เพราะ   เรา เสมือนเงา    รติเจ้า มิเฝ้าใฝ่
เธอ   นั้น ยะเยื้องไป ระยะไกล พิลาปคำ
หรือ    เราบ่สมน้อง อุระหมอง ระทมกล้ำ
เปล่า   เปลี่ยวเฉลียวจำ จะประจำ สิทำใจ



กาพย์ยานี ๑๑

เพราะ เจ้าหรือเพราะใคร ทำหัวใจให้ไหวหวั่น
เธอ      มาสร้างความฝัน  ใจนี้นั้นจึงสั่นไกว
หรือ หวังแกล้งพี่ยา กลัวหนักหนาคิดเพ้อไป
เปล่า   คิดเองว่าใช่    กลัวช้ำใจไปฝ่ายเดียว

เพราะ     ว่ามิกล้าทัก         มิกล้ารักใจชักเหี่ยว
เธอ เป็นเช่นหนึ่งเดียว   มิกล้าเหลียวไปมองใคร
หรือ     ว่าแค่คั่นเหงา แสร้งยั่วเย้าเราคลั่งไคล้
เปล่า    รักแล้วทำไม     ลวงแกล้งใจให้ช้ำตรม





คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ


กลอนสุภาพ

คนที่เคย ห่วงใยอยู่ คู่เคียงข้าง
เคยจริงใจ ให้ทุกอย่าง วางวาดฝัน
คนเคยบอก เคยฝาก มากรำพัน
แล้วก็มา จากกัน ไปจนไกล

ความทรงจำ ผูกพัน ย้ำเตือนอยู่
ความจริงใน ใจก็รู้ รักแค่ไหน
คงไม่อาจ ลืมคนผู้ ดูแลใจ
เคยห่วงใย คงเป็นได้ แค่ปลายเงา

ยังอาวรณ์ คิดคำนึง ถึงคนห่าง
ไกลอ้างว้าง เพราะเธอไป ทำให้เหงา
เพราะเธอหรือ เพราะใคร ทำไมเศร้า
ก่อนไม่เคย รู้ใจเรา ก่อนเจ้าไป

จนวันที่เธอต้องไปเข้าใจว่า
รักคนหนึ่ง ซึ้งเกินกว่า จะรับไหว
คนที่มอง ค่าในเรา จนเข้าใจ
คงรู้ได้ แค่เพียงผ่าน กาลเวลา

คนเคยใกล้ วันนี้ไกล ใครรู้บ้าง
มีเพียงเรา อ้างว้าง อย่างหนักหนา
ความทรงจำ นำผูกพัน ย้ำเตือนค่า
ความจริงใน ใจรู้ว่า ไม่อาจลืม



เดือนเอก 




credit Youtube
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่