เศร้า

คือเป็นคนที่เบื่อทุกอย่างเลยเมื่อเดือนที่แล้วคือคุยเยอะมากกล้าพูดว่ากู จริงแต่แบบอ่อมีพี่คนนึงเข้ามาในชีวิตตอนแรกก็เฉยๆแหละเพราะเป็นคนคุยเราเหมือนกันอืมก็ไม่ได้คิดไรมากพอนานๆเข้าพอรู้ว่าเค้าชอบเราจริงเราก็เริ่มทำตัวออกห่างจากพี่เค้าซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่ากูทำไปทำไมพอกูบอกกับพี่เค้าตรงๆว่าเป็นแค่พี่น้องก็พอเนอะอืมคำเดียวจากที่คุยกันปกติคุยกันทุกวันพอพี่เค้าหายไปกับเป็นกูที่เศร้าเองก็ไม่ได้เศร้าขนาดนั้นนะแต่พอเวลาเห็นพี่เค้ามีแฟนแล้วแบบกูทำไรไม่ได้อ่ะมันอึดอัดแต่ก็ไม่ได้เป็นไรกับพี่เค้ากู จริงกูยอมรับตอนนี้ก็แอบนอยอยู่นะแบบเข้าใจว่าอยากให้พี่เค้าเจอคนที่ดีเพราะกูเป็นคนที่ไม่เคยมีเวลาให้ใครเลยขนาดเพื่อนพี่พ่อแม่ก็ไม่เคยจะตอบกลัวว่าเค้าจะเบื่อกูเลยตัดใจไปเลยเพราะกูเป็นคนที่ชอบอิสระให้กับตัวเองแบบชอบอยู่คนเดียวแค่อยากมีใครบางคนแค่เวลาสั้นๆมีได้แต่ไม่ตลอดเป็นคนที่ชินกับตัวเองมากแต่พอพี่เค้าไปจริงๆกูกลับเศร้าเอง