เป็นคุณจะจัดการกับความคิดอย่างไร

สวัสดีค่ะ อยากถามว่าแฟนทำงานได้เงินเดือนมาหักทุกอย่างที่ต้องจ่ายส่วนตัว ค่ารถ ค่าต่างๆ เหลือใช้ประมาณ 3,000 บาทต่อเดือน แม่แฟนอยากได้รถเลยต้องไปกู้เงินเพื่อซื้อให้ เราก็ช่วยแฟนจ่ายเพราะเงินแฟนแทบไม่เหลือเก็บและกิน แม่แฟนชอบมายืมเงินเกือบทุกเดือน เดือนละ2,000 -3,000 บาท แล้วบอกว่าอีก 3 วันคืน แต่ไม่เคยคืนเลยค่ะ เราเลยมีความรู้สึกว่าไม่ค่อยโอเค เพราะแฟนเอาเงินที่เหลือให้ไปหมด แล้วไม่เหลือติดตัวสักบาท เราก็จะช่วยเค้าตลอด ไม่ใช่ไม่ชอบนะคะแต่บางครั้งคิดว่ายืมคือยืม ให้คือให้ เราคิดแบบนี้ผิดไหมคะ?  เราก็ให้พ่อแม่ค่ะแต่จะแบ่งสัดส่วนให้เราเหลือใช้ ไม่ใช่ให้หมดแล้วไม่เหลือสักบาท บางครั้งเราก็บ่นออกมาค่ะเพราะเหนื่อยจริงๆ ว่าจะให้เราช่วยเรื่องเงินตลอดไม่ได้ต้องรู้จักพูดกับแม่ด้วยเพราะถ้าไม่พูดก็จะเป็นแบบนี้ตลอด คนเดือนร้อนไม่ใช่แค่แฟน เพราะภาระก็มีมากมาย ไหนจะค่ารถตัวเอง ค่ากู้เงินที่ไปซื้อรถให้เค้า แล้วยังยืมทุกเดือนอีก(ไม่เคยคืน) ตอนนี้ปวดหัว ปวดจิตมาก   จะบอกว่าแม่แฟนก็มีเงินเดือนนะคะไม่มีภาระผ่อนอะไรด้วย ส่วนใหญ่ค่าเน็ต ค่าโทรศัพท์+ค่าไฟแฟนกับเราจะช่วยกันจ่ายบางทีค่ะ
  อยากถามว่าเราเห็นแกตัวไหมคะที่คิดว่ามันไม่โอเค เป็นเพื่อนๆจะทำยังไงดีคะ