คืนฝนตกกับปลาย☔️

กระทู้คำถาม
สนามบินเล็กๆ แห่งหนึ่ง ช่วงค่ำ
   
ติ๊งต่อง
ประกาศ 
เรียนท่านผู้โดยสารโปรดทราบ สายการบินแมงปอแอร์ไลน์ ขอแจ้งให้ทราบว่าเที่ยวบินที่ MP 456 มีความจำเป็นต้องเลื่อนเวลาเช็คอินออกไปอีกยี่สิบนาทีเนื่องจากสภาพอากาศ ต้องขออภัยท่านผู้โดยสารเป็นอย่างยิ่ง
ขอบคุณค่ะ

ปลายขยับตัวอย่างอึดอัด นี่มันประกาศเลื่อนมาสามครั้งแล้วนะ รวมเบ็ดเสร็จเกือบชั่วโมง
เฮ้อ หวังว่าคงไม่พลาดต่อเที่ยวบินถัดไปหรอกนะ

ข้างนอกฝนตก ข้างในผู้คนเบาบาง เดินไปเดินมาก็หลายรอบแล้ว ท้ายสุดก็ต้องคว้าไอแพดออกมาเล่นพันทิปไป ฟังแอพเพลงไปด้วย

ก้มหน้าอยู่เพลินๆ เงาๆ หนึ่งที่กระทบแสงไฟ ก็ทาบมาระดับสายตา 
เฮ้ย! จะยืนหาหอกโมกขศักดิ์ หรือ ดาบสตาร์วอร์อะไร เธอนึกในใจ
เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็เสยกับตูดงอนๆ ที่น่าบีบที่สุด
จินตนาการสินะที่ว่องไวกว่าแสง ก้นกลมกลึงทั้งคู่จึงถูกความคิดของเธอขย้ำจนหนำใจ

โมกขศักดิ์ของปลาย (ตั้งแต่เมื่อไหร่?) ยืนหันรีหันขวางหาที่นั่ง 
ในที่สุดก็แปะก้นลงตรงเก้าอี้สี่ห้าตัวถัดไปทางซ้ายมือ
เมื่อไม่มีอะไรที่น่าสนใจไปกว่านี้ ปลายจึงเล็งพี่โมกข์เป็นเหยื่อทางอารมณ์สำหรับช่วงบันเทิงต่อไป

ผู้ชายข้างๆ ปลาย ดูจากทรวดทรงองค์เอวแล้วไม่ได้พิมพ์นิยมอะไร ออกตันๆ ป้อมๆ
ปกติเธอชอบมองคนสูงๆโปร่งๆ คล้ำๆ 
แต่พี่คนนี้ทำปลายสะดุดความคิดเดิมๆ จนเซนิดๆ 
ปลายไม่ใช่ผู้หญิงรักสวยรักงาม และก็ไม่ตื่นเต้นกับผู้ชายเจ้าสำอาง
แต่นาทีนี้ อะไรบางอย่างทำให้ปลายสนใจพี่โมกข์ขึ้นมาเป็นพิเศษ ถึงกับแอบอมยิ้มในจินตนาการของตัวเอง
ชายตาเบาๆ เธอสรุปในหัวคร่าวๆ ว่า ชายวัย 40 ปลายๆ 
ขยันออกกำลังกาย เพราะเสื้อเชิ้ตพับแขนที่ใส่ comfort fit แนบสนิทไปทุกส่วนสัด
ไม่มีร่องรอยส่วนเกินรอยยับของผ้าที่ดึงดันออกมาจากต้นแขน ไหล่ หลัง สักนิด
เฮ้อ ถอนใจเบาๆ
กางเกงสีเข้ม กระเป๋าหลังไม่มียี่ห้อโชว์หรา  มีผ้าพันคอสีเอิร์ทโทนขมวดเป็นปมหลวมๆ เสื้อแจคเก็ตพอดีตัวสีเข้มทับอีกที
ทุกอย่างบนตัวผู้ชายคนนี้ รวมถึงกระเป๋าหนังใบแบนๆ ที่ถือ ไม่มีโลโก้ฉูดฉาดกระเด้งเด่นขึ้นมาแต่อย่างใด
อึม ปลายพึมพำ 
ดูซิ ผมเหนือหูสองข้างเทาเงินเงางาม สีเสมอกันเปี๊ยบ
ลงทุนทำสีผมร้านไหนเนี่ย ช่างเป็นธรรมชาติที่ไม่ธรรมดาเลย

เหมือนโมกข์จะรู้ตัวเองว่ากำลังถูกแทะโลมประสมชมชื่น
เค้านั่งเอนตัวนิดๆ แยกขาน้อยๆ มองมาที่ปลายด้วยหน้าตาไม่ยินดียินร้าย
แต่สายตาอ่านได้ว่า
ผมดูดีใช่ไหมครับ?

สาบานเลยว่า นาทีนั้นปลายคิดว่า เครื่องบินจะมากี่โมงก็ช่างมัน ได้นั่งส่องหนุ่มที่แลเหมือนเดินออกมาจากนิตยสารผู้ชายนี่ มัง ลี ต่อ จาย จิง จิง

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ปลายไม่สนใจ
ได้แต่ชำเลืองมองผู้ชายข้างรั้วเป็นระยะๆ 
และผู้ชายคนนั้นก็ขยับตัว เปลี่ยนอริยาบทไปมาราวกับว่า อยากให้ปลายจ้องมองเสียให้พอใจ
นี่สินะ ที่เค้าเรียกว่า ทำบุญมาดี
ถึงตอนนี้ปลายไม่สนใจแล้วว่ากระทู้ฮอตฮิตพันทิปจะถกเถียงกันขนาดไหน
ลืมอ่านไปชั่วครู่
เสียงเพลงในหูฟังของปลายยิ่งทำให้การพินิศชายหนุ่มข้างหน้าดูละไมต่อใจยิ่งขึ้น
ไม่น่าเชื่อผู้ชายที่แต่งตัวธรรมดาๆ แต่ดูรู้ว่า เลือกสรรมาอย่างดีเหมาะกับตัวเอง
จะทำให้ปลายมีความสุขระหว่างฝนตกที่สนามบินได้ขนาดนี้

ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ (ไม่อยากทราบโว้ย ปรายแอบหงุดหงิด)
เสียงตามสายปลุกปลายออกจากรอยยิ้มในจินตนาการ 
ช่างขัดความสุขกันกลางอากาศเสียจริง จริง
ทำไมไม่เลื่อนอีกสักสองสามชั่วโมง (ห๊ะ)
ผู้คนต่างต่อเข้าแถวเช็คอิน
ชายหนุ่มของปลายไม่มีทีท่าจะขยับตัว เขารอจนกระทั่งเหลือผู้โดยสารแค่สี่ห้าคน
ผู้โดยสารต่างทะยอยขึ้นรถบัสเพื่อไปขึ้นเครื่องอีกที
โมกข์แมน ยืนพิงราวยาวที่ท้ายรถ คนอาไร๊ ท่ายืนธรรมดาๆ ท่ามกลางฝูงชน
ก็ดูล้นโดดเด่นออกมา
ปลายขยับตัวหาที่มั่นตรึงกำลังบนรถที่กำลังเคลื่อนที่ไปอย่างช้าๆ หันหน้าไปทางท้ายรถ
อ๊า มุมดี ซอกระหว่างผู้ร่วมทางบนรถนั้นทำให้ปลายสามารถมองเห็นชายหนุ่มได้อย่างเต็มตัวและเต็มตา
ช่างชื่นมื่นหัวใจเสียยิ่งนัก
ทุกครั้งที่รถขับเคลื่อน สายตาของปลายก็จะลอดผ่านผู้โดยสารคนอื่นที่เหวี่ยงตัวไปมาวิ่งปรู้ดไปสยบจบอยู่ที่ท้ายรถ
จนมีครั้งนึงปลายสังเกตว่า โมกข์แมนยิ้มเล็กๆ ให้
เฮ้ย เค้ายิ้มให้คนข้างหลังหรือข้างๆ ชั้น หรือปล่าว ปลายไม่กล้าเข้าข้างตัวเอง
สักพัก ชายหนุ่มยกนิ้วชี้และนิ้วกลางขี้นมาเป็นรูปตัววี จิ้มไประหว่างเบ้าตาทั้งสองข้าง
แล้วเด้งส่งนิ้วชี้นิ้วเดียวมาให้ปลาย 
ฮั่นแน่ คนน่ารัก ทำบ้าอะไรก็น่ารัก ปลายแอบหน้าร้อนผ่าวไปยันลำคอ
ลืมตัวกลัวตาย ปลายยกมือขวาที่จับเสาขึ้นมา นิ้วชี้จิ้มที่กลางอกตัวเอง แล้วย้ายไปที่ปลายคิ้วตรงขมับ ส่งนิ้วออกไป พร้อมๆกับนิ้วโป้งที่ตั้งชี้
หลับตาขวาเล็งไปทางท้ายรถ ทั้งหมดเกิดขึ้นเร็วมากจนปลายนึกไม่ออกว่าทำไปได้ยังไง
ชายหนุ่มแจกยิ้มกว้าง กว้างเสียจนปลายคิดว่า ไฟทุกดวงในลานบินเปิดพรึ่บขึ้นมาพร้อมๆ กัน
เขาเสยผมยาวๆ ด้านบนที่ตัดฉับกับด้านข้างที่แสนจะสั้นจนแทบติดหนังศีรษะไปข้างหลังแบบมั่นใจ
กางนิ้วทั้งห้าแตะอกตัวเอง พร้อมก้มหัวนิดๆ 
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ

รถเคลื่อนตัวช้าลง และวนจอดในที่สุด
ผู้คนต่างทะยอยเดินขึ้นเครื่อง 
ลมแรงกระชากผ่านไป
ในค่ำคืนฝนตกเช่นนี้ ปลายกลับรู้สึกว่า ช่างเป็นคืนที่สดชื่นเสียนี่กระไร

                 An evening at the Airport with Plaii
                 25 Dec 62
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่