รู้สึก​ว่า​ วันเกิดปีนี้เราไม่มีความสุขเลยค่ะ​ ไม่มีคนมาแฮป ถึงมีก็2-3คนในกลุ่มเท่านั้น เพื่อนที่คิดว่าสนิทก็ไม่มาแฮป​ ถ้าเราไม่ทักไปเตือนก็ไม่มีใครจำได้​ เพื่อนเก่าๆที่เคยคิดว่าสนิทกันมากยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำ​เราไม่ได้ใส่บาตร​พระ​ ไม่ได้ทำบุญในวันเกิดเลย​ พ่อกับแม่ก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น​ ทั้งที่วันเกิดปีก่อนๆท่านจะดูกะตือรือล้นมาก​ บอกให้เราสวดมนต์ตื่นแต่เช้ามาใส่บาตร​ แต่วันนี้มันอ้างว้างมากเลย ทั้งที่พอวันเกิดทุกคนเราก็จำได้แท้ๆ​ แต่ทำไมพอเป็นเรา​ ถึงต้องถูกลืมตลอดด้วยคะ​ เข้าใจว่าวันเกิดเป็นวันที่เจ็บปวดของแม่​ แต่เราก็แค่รู้สึกน้อยใจแค่นั้นเอง​ ไม่อยากเป็นแบบนี้เลยค่ะ​ ทำยังไงให้ไม่น้อยใจในวันเกิดคะ​ เพราะเรากลัวการเป็นแบบนี้มาก​ แล้วพอใกล้ถึงวันเกิดของตัวเองของทุกๆปีมันเลยทำให้เราเครียดมากเลยค่ะ​ บางครั้วก็โกรธตัวเองเหมือนกันที่มาคิดเรื่องไร้สาระแบบนี้ แต่มันก็อดคิดไม่ได้อยู่ดี