ถ้าคนที่เรารักและอยู่ด้วยกันมาสิบกว่าปีบอกว่าไม่รู้สึกรักเรามานานแล้ว เราควรจะต้องเลิกใช่มั้ย

สวัสดีเพื่อนๆทถกคนที่แวะมาอ่าน หรือเข้ามาให้คำแนะนำหรือแสดงความคิดเห็นทุกๆคน เรามีคำถามที่อยากได้คำแนะนำหรือความคิดเห็นก็ได้ ว่าเราควรทำไงต่อดี เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับเพื่อนมานานแล้วเราก็ตกลงเป็นแฟนกันแบบเงียบๆไม่มีใครรู้ อยู่ด้วยกันเหมือนรูมเมทมาประมาณ 12 ปี (ไม่ได้แต่งงานเพราะข้อจำกัดทางเพศ สังคมและครอบครัว) เราอยู่ด้วยกันมาก็ดูแลกันมาตลอด มีทะเลาะกันบ้างแต่ไม่รุนแรง แค่เถียงกันมากกว่าไม่เคยโกรธกันเกิน 1 วันเลย เพราะเราไม่อยากให้บรรยากาศของการอยู่ด้วยกันมันอึดอัด เราทำงานที่เดียวกันมาตลอด จนเมื่อปีก่อนที่เราทำงานกันคนละจังหวัดเพราะเค้าย้าย ช่วงปีนั้นเราก็เจอกันน้อยลง แต่เราก็คุยกันปกติ จนเราย้ายกลับมาอยู่จังหวัดเดียวกันแต่ก็ทำงานกันคนละที่แต่ก็อยู่บ้านเดียวกัน แต่เราเริ่มรู้สึกว่าเค้าไม่เหมือนเดิม เค้าคุยกับใครสักคนในโทรศัพท์ทั้งวัน หัวเราะหนือนั่งยิ้มตลอด พอเราถามก็บอกว่าไม่มีอะไร เราก็ไม่อยากจะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ก็เลยทำเป็นไม่เห็นไป จนวันที่ 14 ก.พ. เค้าบอกเราว่าเค้าไปรักคนอื่น เค้าไม่อยากโกหกเราอีก และเค้าไม่ได้รักเรามาตั้งแต่ปีที่ 2 ที่คบกันแล้ว แต่เราดีกับเค้าเค้าเลยไม่อยากทิ้งเราไปไหน แต่เค้าไม่อยากปิดบังเราอีกต่อไป เค้าชอบรุ่นน้องที่ทำงานและคุยกันมาตลอด ตอนนี้เค้าให้เราเลือกว่าเราจะเอาอย่างไร จะให้เค้าออกไปจากชีวิตเลยไหม เพราะถ้าจะให้เค้าเลิกคุยกับน้องคนนั้นก็คงไม่ได้ถึงจะเลิกคุยกับน้องคนนั้นก็จะต้องมีคนอื่นอีกเพราะเค้าก็จะถูกใจคนอื่นไปเรื่อยๆ เค้ากลัวเราจะรับไม่ได้ถ้ายังอยู่ด้วยกัน มันเหมือนฟ้าผ่าลงมาที่เราเลยความรู้สึกในตอนนั้น ทั้งเสียใจ สับสนแล้วก็งง ว่ามันเกิดอะไร ใจนึงก็อยากไล่เค้าออกไปเลย แต่อีกใจก็ยังเป็นห่วงยังรู้สึกผูกพันไม่อยากให้เค้าไปกลัวว่าเค้าจะโดนหลอกอีกเพราะก่อนที่จะมาคบกันเค้าก็เคยโดนหลอกมาแล้ว จนเรามาคบกันนี่แหล่ะ เค้าบอกเหตุผลว่าเพราะเราอยู่ด้วยกันแบบเพื่อน พี่น้อง มานาน เค้าเลยไม่ได้รู้สึกรักเราแล้ว รักเราแบบพี่น้องมากกว่า แต่เค้ารู้สึกรักกับน้องที่ทำงานแล้วน้องคนนั้นก็มีแฟนแล้ว(แฟนตามสภาพเพศที่ถูกต้องตามธรรมชาติ)เค้าก็คุยกันและทำงานอยู่ด้วยกันทุกวัน เราเจ็บทุกครั้งที่เห็นเค้าคุยกับคนอื่นที่เค้ารู้สึกรักด้วย คุยกันตลอดเวลาทุกวันจนกระทั่งก่อนนอนก็ยังบอกฝันดี เราร้องไห้จนถึงทุกวันนี้ เสียใจมากๆแต่ก็บอกใครไม่ได้ เพราะมันเป็นเรื่องที่ไม่มีใครรู้ เราควรทำอย่างไรดี เข้าใจคำพูดที่ว่า "อยู่ใกล้แต่เหมือนไกลออกไป ไกลกันมากเหลือเกิน"...